Hatursfull og/eða óviðeigandi athugasemd í athugasemdakerfi getur orðið til þess að þagga niður í öðrum sem höfðu hug á að leggja vitrænt orð í belg og hrekja þá í burtu. –

be kind

Ég var að horfa á áhugaverðan fyrirlestur á Youtube um „Gaslighting.“  Fyrirlesarinn talaði um bernsku sína og sambandið við móður sína sem beitti hana ofbeldi.

Gaslighting  er  aðferð sem er notuð í andlegu ofbeldi  þar sem fórnarlambið fer að efast um eigin geðheilsu og  sýn á raunveruleikann.

Fyrirlesarinn tók dæmi:   Það var partý heima hjá henni og gestirnir komu inn í herbergið til hennar,  foreldrarnir voru „bóhem“ og   þetta var oft á virkum dögum.   Þegar hún kvartaði við móður sína,  sagði móðir hennar að þetta hefði aldrei gerst og væri tilbúningur í henni.

Ég ætlaði að fara að lesa athugasemdir  „Comment“ við þennan fyrirlestur og sá þá eftirfarandi:

„Comments are disabled on this video. We made this difficult decision for the TED Archive because we believe that a well-moderated conversation allows for better commentary from more people and more viewpoints. Studies show that aggressive and hateful comments silence other commenters and drive them away“

Þarna er m.a. verið að segja að ekki sé leyft að koma með athugasemdir við þennan pistil.  Hatursfull og/eða óviðeigandi athugasemd í athugasemdakerfi geti orðið til þess að þagga niður í öðrum sem höfðu hug á að leggja vitrænt orð í belg og hrekja þá í burtu.

Það sem er líka alvarlegt við þetta,  er að þegar einn kemur fram með reynslu sína,  getur verið að aðrir hafi hug á því líka,  en ef þeir sjá  hatursfullar eða óviðeigandi athugasemdir,  e.t.v. hæðst að fólki,   þá draga þeir e.t.v. í land.  –

Hægt er að smella á umræddan fyrirlestur hér fyrir neðan,   en innihald þessa pistils míns – eða kjarninn í honum eru þeir sem hlusta og viðbrögð þeirra.

Fyrirlesturinn

 

 

 

 

 

 

„Ég vil ekki sjá sálfræðing eða lækni – ég vil bara fá að tala við prestinn minn“

Ég var að lesa – enn og aftur í athugasemd –  um að það væri nú gáfulegra að láta peningana sem fara í starfsemi kirkjunnar  í sálfræði – eða geðlæknisþjónustu.  –

Ég hef starfað  sem prestur úti á landi og til mín hefur leitað fólk á öllum aldri.   Stundum fólk í mikilli örvæntingu sem á erfitt með að sjá ljósið eða tilgang með lífi sínu. –    Sérstaklega er mér minnistæður eldri maður,  bóndi,  sem átti margar innibyrgðar sorgir,  en náði að ræða þær við mig.   –  Eftir tvö til þrjú viðtöl fannst mér rétt að vísa honum áfram á sálræðing,  því við prestar gefum okkur ekki út fyrir að vera meðferðaraðilar,   en þá sagði  bóndinn:  „Ég vil ekki sjá sálfræðing eða lækni – ég vil bara fá að tala við prestinn minn“ ..
Það er gott að hafa þennan valkost,  að geta valið að tala við prestinn,  sálfræðinginn eða lækninn.   Vissulega er það svo að allir geta leitað til prestanna og  þeir þurfa ekki að greiða fyrir það viðtal –  viðtalið er greitt  í launum prestsins,  á meðan  það er rándýrt að fara til sálfræðings,   –     en það hlýtur að mega niðurgreiða sálfræðiþjónustu án þess að reka alla prestana – eða taka þá af launaskrá! –

Presturinn er líka til staðar  24/7  .. það er að segja að þegar að kemur slys eða dauðsfall eigum við alltaf von að það sé hringt og við stökkvum af stað og stígum inn í erfiðar aðstæður –   og erum til halds og trausts.   Þetta er ekki  þjónusta sem veitt er af sálfræðingum  og  það er bara hreinlega önnur „vídd“ í þessari þjónustu  en sálfræðingar hafa að bjóða.     Það er margt sem prestur kann ekki sem sálfræðingurinn kann,  en um leið er það margt sem presturinn kann sem sálfræðingurinn kann ekki,  þannig að við komum ekki í stað hvers annars.

Einhver segir:  „Ég vil ekki sjá prest eða djákna – ég vil bara fá sálfræðinginn minn“ ..    en það þýðir ekki að  það sé í boði að reka alla presta og djákna,  ekki frekar en það sé í boði að fella niður sálfræðiþjónustu þó að einhverjum finnist betra að tala við prestinn sinn.