Hvað áttu mörg börn?

Þetta er hin saklausasta spurning, – sérstaklega þegar þú ert kannski búin/n að koma því að að þú sért móðir eða faðir. –  Væri kannski hálf kjánalegt að spyrja, ef þú vissir ekki hvort viðkomandi ætti yfirhöfuð nokkur börn. –

En þessi spurning er ein af þeim sem sló mig stundum út af laginu,  eftir að Eva mín dó. –

Ég var spurð að þessu í morgun, enda var ég að tala um börnin mín og sambandið við þau.

„Hvað áttu mörg börn?“ – Ég svaraði:  „Ég á þrjú og þrjú barnabörn“ – og fór svo ekkert lengra í þá sálma.

Það er rétt að ég á þrjú börn, þó það elsta sé farið.  En stundum veit ég ekki alveg hvernig ég á að svara, sérstaklega þegar umræðan heldur áfram um börnin. –  Eða þegar ég er spurð nánar út í ferðirnar til Danmerkur, – þegar ég svara að ég sé að fara að heimsækja barnabörnin þar,  þá kemur svo oft í framhaldi – auðvitað – hvort það sé dóttir mín eða sonur sem búi þar,  eða eitthvað svoleiðis.   Það „venst“ aldrei að segja „dóttir mín er látin“ – og svo er maður ekkert alltaf tilbúin að fara að útskýra allt sem gerðist.

Þó við séum búin að „sætta“ okkur við orðinn hlut,  þá er grunnt í sárið, og að fara að segja frá þessu – er oft eins og að rífa ofan af. –

Já, stundum er auðveldast að svara bara „Ég á þrjú börn“ – og reyna svo að beina talinu að öðru. –

Það er engin biturð í þessu, aðeins kannski að minna á þessa viðkvæmu hluti, – að það er til tími og staður fyrir allt og það líður ekki sá dagur sem barnið manns er í hjartanu – huganum – hugsuninni.  En til að halda áfram þarf það að fá bara að hvíla, – við viljum ekkert endilega vera að útskýra hvað gerðist o.s.frv. – og það er stundum bara gott að leyfa – hvort sem það er mér, eða öðru fólki sem hefur misst að ákveða hvort að því langar að segja meira frá.   Ekki spyrja of djúpt og ganga nærri. –

Nýlega heyrði ég að einhver hefði spurt konu sem hafði misst bróður við sjálfsvíg, – „Hvernig fór hann að því?“ –   Það var eflaust bara spurt í góðum hug,  en stundum er erfitt að segja „ég vil ekki svara því“ – og um leið og spurningin er komin í loftið,  rifjast atburðurinn, og atburðarás í kringum dauðsfall upp í huga aðstandanda.

Aðgát skal höfð í nærveru sálar.

Og ég veit það núna að ég má alveg svara bara.  Ég á þrjú börn, ég lýg engu um það – og það er nóg svar. –

 

Ein hugrenning um “Hvað áttu mörg börn?

  1. Takk fyrir thetta Jóhanna. Ég thekki thetta, en á annan hátt. Ad svara spurningunni : „Hvad erud thid systkinin mørg? Eda „Hvad áttu mørg systkini“? Ég hef misst systkini.

Færðu inn athugasemd við Kolbrún Svavarsdóttir Sørensen Hætta við svar

Skráðu umbeðnar upplýsingar að neðan eða smelltu á smámynd til að skrá þig inn:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Breyta )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Breyta )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Breyta )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Breyta )

Tengist við %s