Guð sem gefur okkur frelsið til að fara okkur að voða

Mæðradagshugvekja frá 12. maí 2019.

Foreldrar sem eiga von á barni vita að heimurinn er ekki öruggur. Það er áhætta að eignast barn, vegna þess að það eru alls konar áskoranir og ógnir í heiminum. Barnið getur meitt sig og mun á einhverju tímabili meiða sig. Foreldrar vita þetta, en þeir taka áhættuna, því þeir vita að það að eignast barn er tækifæri til að elska og einnig tækifæri til þroska.

Góð móðir er mild en máttug og setur barni sínu elskuleg mörk. Hún leyfir barni sínu að gera mistök og læra af þeim, en stelur ekki þroska þess og gleði.

Barn uppsker gleði með að geta og gera sjálft. „Sko mig“ segir barnið og hlær við eða upplifir stolt yfir framförum sínum.

Þannig hefur Guð gefið okkur frelsi og sleppt okkur lausum og er ekki alltaf að taka fram fyrir hendurnar á okkur og þannig þroskumst við og lærum.

Kona sem var á fertugsaldri kvartaði undan ofverndun móður sinnar og sagði: „Mér líður eins og barni sem er löngu farið að ganga, en mamma er alltaf að taka í hendurnar á mér í þeim tilgangi að styðja mig, en um leið stöðvar hún mig.“ – Mamma hennar elskaði hana að sjálfsögðu mjög mikið, en þarna skorti kannski eitthvað upp á að hún treysti henni út í lífið. Ábyrgð móður er að sjálfsögðu mikil á meðan barnið er ósjálfbjarga og einnig fyrstu ár þess og fram á unglingsár, en svo kemur sá tími þar sem móðirin verður að sleppa og gefa barninu frelsi til að lifa og þroskast. Það getur verið ógnvænlegt, en í því felst hin óeigingjarna og skilyrðislausa elska.

Þetta vita fuglarnir sem horfa á eftir ungum sínum fljúga úr hreiðrinu. Þeir vita líka að ungarnir eru með vængi sem gera þeim kleyft að fljúga. – Stundum lenda þessir ungar í ógöngum og kannski bíður þeirra bara gin á gráðugum ketti – en samt þurfa þeir á einhverjum tímapunkti að yfirgefa hreiðrið og öryggið. Fugl í búri er væntanlega öruggastur, en hann syngur væntanlega ekki eins glaðlega og sá sem er frjáls.

Stundum lendum við, sem fullorðin, í óhöppum eða jafnvel stórslysum og segjum „Hvers vegna gerði Guð ekkert?“ og erum þá að reikna með að Guð sé eins og mamman í sögunni, sem sleppti ekki takinu af dóttur sinni vegna þess að hún treysti henni ekki. En það er víst ekki bæði haldið og sleppt, eða hvað? – Guð leggur okkur lífsreglurnar og Guð vakir yfir okkur og elskar, – og vefur okkur í umhyggju og „heldur“ þannig utan um okkur eins og elskandi móðir, en faðmur Guðs eða elskandi móðir er ekki spennitreyja eða búr.

Guð tók stærstu áhættu sem hægt er að taka „Því svo elskaði Guð heiminn, að hann gaf son sinn eingetinn, til þess að hver sem á hann trúir glatist ekki, heldur hafi eilíft líf. Guð sendi ekki soninn í heiminn til að dæma heiminn, heldur að heimurinn skyldi frelsast fyrir hann.“

Guð er sem móðirin sem gefur okkur frelsið, frelsið til að leika, læra og lifa.

Viðbrögð við pistli Bjarkar Jakobsdóttur –

Eftirfarandi pistill er skrifaður sem viðbrögð við pistli Bjarkar Jakobsdóttur – en ég vil geyma það sem ég skrifaði hér á bloggsíðunni minni. Eins og sumir vita skrifaði ég pistilinn „Meðvirkni er ekki góðmennska“ fyrir nokkrum árum – og hægt að lesa hann hér á blogginu líka – eða „gúgla“ hann.

„TW“

Elsku fólk – hverrar þjóðar sem þið eruð!

Ég skrifa þessi orð vegna þess að mér er orðið mál að bregðast við grein Bjarkar Jakobsdóttur. Grein sem var skrifuð undir formerkjum góðmennsku, en er í raun bullandi meðvirkni og meðvirkni er ekki góðmennska (og þó ekki illmennska) miklu frekar þannig að hún styður ómeðvitað óæskilega hegðun. Manneskjan veit oft ekki betur – eða kann ekki betur.

Hópurinn sem greinarhöfundur óttast bannfæringu og útskufun af, er væntanlega fólk sem hefur barist gegn ofbeldis- nauðgunar-og þöggunarmenningu, ef menningu skyldi kalla.

Björk talar um að hjartað sitt gráti „í hvert skipti sem nýr einstaklingur sé tekinn af lífi á samfélagsmiðlum“ – seinna í greininni talar hún um að umræðan eigi ekki að fara fram með upphrópunum – ….en það er oft talað um að praktisera það sem maður prédikar og í mínum huga er það upphrópun að tala um að „fólk sé tekið af lífi“ á samfélagsmiðlum.

Hjartað hennar grætur. Grætur vegna hverrra? – Er það vegna þeirra sem hafa lent í ofbeldi. Nei það grætur vegna þeirra sem eru nafngreindir og afhjúpaðir fyrir að hafa t.d. misnotað sér aðstöðumun, aldur og frægð. Það er valdamunur. Á dönsku er talið um „at voldtage“ – eða taka vald af einhverjum.-

Hvað erum við – þessir meintu hópar – að reyna að gera? Jú, að stöðva valdníðslu og menningu sem samþykkir þöggun.

Það að vera mannleg og ófullkomin er ekki nægileg afsökun fyrir því að misnota – kúga eða beita valdi. „Úps – ég gerði mistök“ – „Úps ég fór yfir mörk einnar konu … eða jú, þegar betur er að gáð voru þær þrjár“ … eða voru þær fleiri? –

„Að fara yfir mörk“ – hljómar frekar sakleysislega og ég myndi hreinlega vilja fá skýringar á hvað fólst í því hjá þeim sem sagði það.

„Að taka feilspor – kemur fyrir okkur öll, en þegar feilsporið felur í sér það að meiða eða særa mjög alvarlega – þannig að blæði hjá þeim sem stigið er á, þá þarf að axla ábyrgð á því spori. (Hinn meðvirki hefur tilhneygingu til að taka þá ábyrgð af viðkomandi).

Það er himinn og haf á milli þess feilspors að segja óviðeigandi brandara eða „gera eitthvað sem telst kynferðisleg áreitni“ (Orð Bjarkar hér í gæsalöppum)

„sem TELST kynferðisleg áreitni“ aftur er smættað – og gert lítið úr. Í samfélaginu er ekki bara verið að gagnrýna eitthvað sem TELST kynferðisleg áreitni. Það er verið að gagnrýna kynferðislega áreitni, misnotkun, nauðgun og þá sem stunda slíkt.

„Vinsæla liðið?“ ákveður ekkert að leggja einhvern í einelti. –

„Vinsæla liðið“ er væntanlega sá hópur fólks sem sem vill afnema ofbeldismenningu t.d. fólk sem styður #metoo – byltinguna, sem býður þeim sem hefur lent í ofbeldi að segja frá í skjóli hópsins. Að þar sé hægt að segja frá án þess að hrekjast sjálf frá. Segja frá svo að mennirnir sem verið er að STÖÐVA (ekki leggja í einelti) haldi áfram að misnota – nauðga og fara yfir mörk stúlkna alveg niður í barnsaldur. –

Var verið að leggja Jón Baldvin í einelti þegar tugir kvenna sögðu frá upplifun sinni af honum? Ein kvennanna er vinkona mín en hann sleikti á henni hálsinn þegar hún var í grunnskóla – kennarinn hennar. – Talandi um unglingadeild … hmmm… Já og hann fór VEL yfir mörk. Hún er hluti af „liðinu“ …

Hegðun hans gagnvart þessum konum hefur haft áhrif á allt þeirra líf.

„Svei okkur að leggja hann svo í einelti!!! … Konan hans var ein af þeim sem skrifaði „loksins, loksins, undir grein Bjarkar. – Ekki skrítið – því hún er líka ein af þessum sem hjartað grætur vegna meðferðarinnar á honum – kæru samlandar!! –

Að við skulum koma svona fram við þessa aumingjans menn! –

„En það er líka gerandameðvirkni að standa hjá og segja ekkert á meðan ofbeldi á sér stað á netinu.“ … segir Björk.

Ofbeldi gagnvart hverjum? – Getur verið að þessi grein sé ofbeldi gagnvart þolendum? – Ég álít það sé svo, – þannig að ég er sammála Björku, – þess vegna stend ég ekki hjá og þegi yfir grein hennar.

Langmest af þeim greinum gegn ofbeldi – eða baráttan gegn ofbeldi er háð vegna réttlátrar reiði. Reiði vegna þess að menn hafa komist svo lengi upp með háttsemi sem er óásættanleg. Reiði hjálpar okkur að setja mörk – og við segjum hátt og skýrt: „þetta er ekki í boði lengur“ – þessi „nýskilgreinda“ áreitni 🙂

Þegar fýkur í fólk þá segir það stundum miður fallega hluti – talar ekki fallega um þá sem beita ofbeldi. Það má kalla það dómhörku – og auðvitað er til fólk sem „fer yfir mörk“ – í dómhörkunni, en verðum við ekki að sýna þeim sama skilning og mönnunum sem stíga feilspor og fara yfir mörk? –

Er Björk kannski með dómhörku í garð þeirra hópa sem vinna gegn ofbeldi með því að kalla þá „vinsæla liðið?“ – hvað er það?

Fólk lærir ekki af mistökum sínum, nema það viðurkenni þau og geri ekki lítið úr þeim. Að viðurkenna vandann er fyrsta sporið. Stór hluti þeirra manna sem hafa verið ásakaðir um ofbeldi – og margar frásagnir eru af, viðurkenna ekki ofbeldið sem þeir hafa beitt, eða gera lítið úr því, ítreka að ég myndi vilja vita hvað það væri sem er kallað „að fara yfir mörk konu“ – Er það að nauðga? Er það að káfa? Er það að misnota vald sitt. „Valdarán?“ –

Það hefur ítrekað verið farið yfir mín mörk – og þó að káf – hljómi ekkert „alvarlegt“ – þá er það ógeðslega vont og veldur skömm hjá þolanda – til dæmis þegar um ungar stúlkur er að ræða sem kunna ekki að stoppa menn sem fara yfir mörk. Þær taka á sig skömmina og ábyrgðina – sem er ekki þeirra – en er stöðugt verið að ýta að þeim og sérstaklega var það svoleiðis. Því erum við að breyta.

Björk talar um að við séum að taka burt möguleika fólks á að bæta sig. – Tali hún fyrir sjálfa sig. Það er akkúrat meðvirknin sem birtist í þessum skrifum sem tekur burt möguleika geranda á að bæta sig.

Grein eins og hún skrifar dregur úr alvarleika ofbeldis – og gerir gerandann í raun að fórnarlambinu sem við eigum að vorkenna, – þetta séu nú bara mannleg mistök og öllum geti orðið á, aumingja hann. –

Meðvirkni virkar þannig að hún stöðvar ferilinn á milli orsaka og afleiðinga. – Einhver gerir eitthvað alvarlegt – en sá/sú meðvirki/meðvirka gerir lítið úr því – fegrar – tekur fallið af þeim mistökin gerir. „Mamma segir að ég sé ekkert svo slæmur“ „Konunni minni finnst ég góður“ –

Vandamál verða ekki leyst – hvað þá rædd – nema þau séu viðurkennd. – Við erum með vandamál sem heitir ofbeldismenning og þöggunarmenning.

Erum við að ENDURSKILGREINA „það sem telst áreitni“ – hvers vegna skrifar hún „það sem telst?“ – Áreitni er bara áreitni. Áreitni hefur alltaf verið áreitni.

Björk skrifar:

„Margar konur og menn hafa upplifað einhverskonar form af áreitni eða ofbeldi, þar á meðal ég en það er stórhættulegt að leggja allar þessar upplifanir að jöfnu.“

Hver er að leggja þessar upplifanir að jöfnu?

Ástæðan fyrir að menn eru beðnir að draga sig í hlé, þegar þeir eru afhjúpaðir er af tillitssemi við þolendur. Þolandi á að geta kveikt á útvarpi eða sjónvarpi án þess að þurfa að horfa í andlit eða hlusta á rödd geranda síns. Það triggerar.

Áfram skrifar Björk:

„Ég skil vel að áföll kalli á reiði og sársauka og öll höfum við mismunandi mörk eftir því hvernig lífið hefur mótað okkur.“ sammála …

Björk talar um að fjandsamlegar færslur fái fólk til að bera ör til æviloka. – Jahérnahér … Ef að fjandsamleg færsla á samfélagsmiðlum fær fólk til að bera ör til æviloka – hvað þarf þá þolandi ofbeldisins að bera til æviloka? –

Ég er langt í frá að styðja hatursfærslur í garð gerenda, en EKKI TAKA ábyrgðina frá gerandanum – það er, já, haldið ykkur fast: „gerendameðvirkni“ – og ég veit að orðið er tískuorð en það er einhver ástæða fyrir að það er mikið notað í dag, vegna þess að það eru því miður allt of margir gerendameðvirkir og færsla Bjarkar ber þess merki og allir sem læka eða hjarta hana eru því miður að ástunda slíkt hið sama. –

Það er ekki af illmennsku – og flestir álíta sig örugglega mjög góða og sanngjarna – og hokna af reynslu lífsins. Sú sem þetta skrifar er reyndar ekki fædd í gær og hefur alveg farið illilega í gegnum meðvirknipakkann og er kannski þess vegna þekki ég hvernig þetta virkar.

Við „reynslumikla“ eldra fólkið höfum heldur betur staðið okkur illa í að stöðva ofbeldiskeðjuna – svo ég held við getum ekki klappað okkur á öxl og þanið brjóst og þóst vita eða kunna betur en komandi kynslóð.

Björk skrifar:

„Stundum vildi ég bara að þetta unga baráttufólk fengi lánaða smá lífsreynslu og umburðalyndi frá okkur sem eldri erum.“

NEIIIIIIII… alls ekki, við höfum einmitt haft allt of mikið af umburðalyndi fyrir dónaköllum – káfurum og hegðun sem ekki er í lagi.

Björk heldur áfram:

„Við megum ekki gjaldfella alvarlega ofbeldisglæpi með því að kalla allt nauðgun eða kynferðisafbrot.“

Hver er að kalla ALLT nauðgun eða kynferðisafbrot.“ – Skil ekki?

„Það er líka að mínu mati mikið á ungar sálir lagt sem vilja ræða upplifun sína að vita að það kallar á tafarlausa bannfæringu geranda. Ég er viss um að það eykur í mörgum tilfellum á andlegan sársauka og letur fólk frekar en hvetur til að opna sig. Ef við virkilega viljum hjálpa, þá ættum við að hjálpa fólki að tala saman um mismunandi upplifanir og mörk og draga af því lærdóm. Og kannski einn daginn, fyrirgefa.“ =

Ábyrgðinni á líðan geranda komið á þolanda … enn eina ferðina.

„Ef þú segir frá verður gaurinn sem misnotaði þig – eða beitti þig valdi, útskúfaður … hugsaðu þig nú vel um væna – hvað ÞÚ ert að gera honum!!“

Já það fylgir því skelfilegur sársauki að vera útskúfuð á samfélagsmiðlum. – Er það þolendum að kenna? – Eða þurfa gerendur að læra að það eru afleiðingar af gjörðum eða hegðun ÞEIRRA.

Ef þú meiðir – ferð yfir mörk – káfar – nauðgar … Þú kemur þér sjálfur út í kuldann – færð ekki að vera með = afleiðingar af þínum eigin gjörðum.

Björk biður um að við hættum að heimta að fólk sé í ákveðnu liði … en það er hún sjálf sem skiptir okkur í lið er það ekki? – Hver var að tala um „vinsæla liðið“? Svo segir hún að börn læri það sem fyrir þeim er haft – AKKÚRAT – hver kenndi börnunum að fara mætti yfir mörk – að þegja þegar ætti að segja frá – að vera ekki leiðinleg þegar einhver fer yfir mörkin þín? – Það er þessi reynslumikla illa meðvirka kynslóð. – 🙁

Ég legg til að unga fólkið taki við – ég veit þau munu hafa réttlátara samfélag. EKKI læra af foreldrum ykkar, það erum við eldri kynslóðin sem höfum klúðrað þessu!! –

Heimur batnandi fer … þrátt fyrir allt … og þrátt fyrir okkur miðaldra sem reynum að stöðva batann með því að troða inn gömlu hugmyndafræðinni sem hefur ekki virkað hingað til…

Það þarf að rugga bátnum – það þarf að hafa hátt – Það þarf að stöðva ofbeldi og búa til öruggari heim fyrir börnin okkar þar sem þau eru ekki í vafa hvað er ofbeldi og hvað ekki … og já, það er strákunum í hag líka.

Ég VONA að einhver skilji hvers vegna okkur mörgum leið alveg svakalega illa yfir þessari grein Bjarkar og líka fundum við sorg þegar við sáum öll lækin og deilingarnar …. við upplifðum afturför í baráttunni gegn ofbeldi. Svo einfalt er það.

Smá fræðsla um gerendameðvirkni

Hvers vegna er gerendameðvirkni skaðleg? –

Vegna þess að hún firrir geranda ábyrgð og möguleika á að taka á sínum málum, um leið og ábyrgðin færist þá oft á þolanda. Sá sem segir frá eða stendur með þeim sem afhjúpar geranda (oft þolandi) er gerður ábyrgur fyrir afleiðingum. –

Dæmi: Vinsæll uppáhaldssöngvari þjóðarinnar er afhjúpaður sem gerandi í það alvarlegu máli að þolandi (þolendur ) er í miklum sárum. Hefur þó hikað við að koma fram, nákvæmlega vegna þess að söngvarinn er hálfgert óskabarn þjóðarinnar.

Eins og móðir ver barnið sitt og trúir engu illu upp á það – þá stígur ekki bara fram ein móðir – heldur her mæðra sem neitar að trúa einhverju illu upp á óskabarnið. Gerir frekar lítið úr því sem hann gerði, bara mistök – hann missteig sig o.s.frv. – Talar jafnvel um að verið sé að leggja hann í einelti. Oft er það ein sem stígur fram, ein sem er vinsæl – þekkt af því að vera skynsöm góð kona og mælir fram í allri ienlægni – því hún trúir einlæglega á drenginn. –

Svo fylgja aðrir – „já loksins steig einhver fram og varði óskabarnið“ –

Í allri athyglinni á að skilja drenginn, fyrirgefa honum og vilja vel. Já, hvar er umburðarlyndið fólk? – Þá sitja þolendur hans í skugganum og hugsa, – „hefði ég ekki átt að koma fram?“ – „Er ég að skemma einhverja ímynd fyrir fólki?“ – Hvað þá með þá þolendur sem EKKI hafa komið fram – sem hafa þagað? Hvað með framtíðarþolendur, ekki bara óskabarnsins, heldur almennt. „Borgar sig ekki að fá einhverja fræga leikkonu til að „verja“ sig?

Það hafa stigið fram „talsmenn“ eða „talskonur“ gerenda – og hreinlega valta yfir þolendur og „talsmenn“ eða „talskonur“ þolenda. Setja upp varnagla áður en þau byrja ræður sínar: „Ég veit sko að ég verð ekki vinsæl en ….“ Jú, þú verður vinsæl meðal þeirra sem hópast í gerendameðvirknihópinn að baki þér. Það hefur bara komið fram undanfarið og hef ég séð það hér á netinu.

Konur sem meina svo innilega vel – en gera sér enga grein fyrir skaðanum sem þær valda. – Ég skrifaði grein til að útskýra skaðann af einni svona grein. Ég fékk viðbrögð frá þolendum sem voru þakklátir því þeir höfðu upplifað grein talskonunnar sem blauta tusku í andlitið. –

Punkturinn með því að útskýra skaða gerendameðvirkni er að þegar verið er að VERJA gerendur – er um leið verið að SKAÐA þolendur m.a. með því að draga úr áreiðanleika þeirra og alvarleika þeirra árása sem þeir hafa orðið fyrir.

:-/ … pælið aðeins í því. Gerendameðvirkni = þú stendur að baki geranda – þú ferð í „lið“ með geranda gegn þolanda.

Hér eru nokkrar setningar sem ég hef kóperað – sem upplifun eftir að pistill Bjarkar Jakobsdóttur var birtur og eftir að ég rýndi í hann:

„Ég las greinina hennar Bjarkar Jakobsdóttir og var í sjokki eftir að lesa hana!!“

„Ad.skrolla.yfir lækin vid thennan pistil er eitt sf thvi sársaukafyllsta.sem.eg hef upplifad.a.fb. eins og 1000 hnifar i hjartađ. Studningur folks med kynferdis og ofbeldisfolki gegn tholendum i formi emoja med hjörtum og knusum er eitt thad ògeđfelldasta.sem èg hef sèđ.“

„Ég er buguð yfir þessari orðræðu og viðkvæmni fyrir gerendum 😪 þolendur sem stíga fram og segja sögu sína fá ekki nærri eins mikil viðbrögð og þessi ömurlegu skrif.“

—-

„Verandi ein af þeim sem steig fram í þáttunum Heimilisofbeldi því èg vildi gera eitthvað gott með það ofbeldi sem ég hef orðið fyrir fannst mér skrif Bjarkar svo mikið skref aftur á bak! Og sjá allan meðbyrinn sem hún fékk var ömulegt!“

“ Svo gott að fá þessa grein eftir grein Bjarkar. Mikið sem ég var aum og lítil í mér eftir að lesa hana. Ég er alin up við þessa þöggun og þorði ekki að segja frá þar sem maðurinn var guð almáttugur að mati allra í minni fjölskyldu. Ég var því miður ekki eini einstaklingurinn sem lennti í honum. Svo koma svona risaeðlur eins og Björk og henda manni til baka í barnæsku og unglingsár.“

Þetta er bara brot af viðbrögðum, en vonandi nóg til að skilja AFLEIÐINGAR skrifa sem áttu að vera úr hjarta sem grét vegna meðferðar á geranda. Ef það er ekki gerendameðvirkni þá heiti ég ekki Jóhanna Magnúsdóttir. –

Gerendameðvirkni – og meðvirkni er aldrei jákvæð. Meðvirkir einstaklingar eru ekki vont fólk og meinar ekkert illt – og meinar reyndar gott. En fattar kannski ekki að með því að verja og vernda einn er það að skaða annan. 😦

Ástæðan fyrir því að ég þekki þetta svona vel er að ég hef verið í gerendameðvirka „liðinu“ oft og mörgum sinnum. Ég var í hjónabandi þar sem ég var sífellt að verja manninn minn eða „fegra“ hegðun hans eða afsaka. Ekki síst gagnvart sjálfri mér. Mér fannst ég oft eiga sök á hans hegðun. Tók á mig sök.

Ég var aðstoðarskólastjóri þar sem ég varði (framan af) hegðun skólastjóra, skrifaði bréf í hans nafni.

Meðvirknin verður oft til vegna þess að það er svo erfitt að horfast í augu við sannleikann – við raunveruleikann. Að einhver sem maður elskar/virðir hafi gert eitthvað á hlut náungans. – Getur það verið? Við viljum taka „höggið“ á okkur. Fara í skaðaminnkandi aðgerðir svo fólkið OKKAR meiði sig ekki.

Þetta er stundum notað sem „tæki“ hinna gerendameðvirku – gagnvart þeim sem vilja segja frá: Kona sem kom til að segja frá kynferðisofbeldi innan kirkjunnar var spurð eitthvað á þessa leið: „Hvað um sjúka og aldraða móður þína, verður þetta mál ekki of erfitt fyrir hana – viltu ekki bara halda þessu fyrir þig?“ –

Nóg komið í bili – er þreytt eftir að skrifa þetta, en ég hef þörf fyrir að fólk skilji hvernig við hreinlega virkum. Ég trúi að við getum öll lært þetta.

Sannleikurinn mun gera okkur frjáls – jafnvel þó hann sé sársaukafullur.

Tilfinningar við skilnað – námskeið 12. febrúar nk.

Sátt – er kannski síðasta tilfinning sem við hugsum þegar við erum að ganga í gegnum skilnað. Skilnaður við maka felur í sér brostnar vonir og væntingar og breytingar sem var einhvern veginn þvingað upp á okkur. Engin/n fer af stað í samband eða hjónaband með það markmið að skilja. Markmiðið er að ná að verða gömul saman, haldast hönd í hönd, horfa á sólarlagið og yfir farinn veg. Kannski eftir að hafa yfirstigið erfiðleika. –
Þegar þetta tekst ekki, verða vonbrigði. –
Þið hafið lagt í ferðalagið saman, en einhvers staðar á leiðinni skiljast leiðir. Það veldur, í lang flestum tilfellum sársauka. Þann sársauka þarf að viðurkenna, en ekki deyfa. Óviðurkenndur vandi verður ekki leystur. Vandi sem er deyfður er bara settur í dvala.

Ef þú vilt andrými – umhverfi – til að ræða þinn skilnað þá býð ég upp á slíkt með námskeiði sem ég kalla „Sátt eftir skilnað“ – Markmiðið er sáttin. Sátt við það sem við fáum ekki breytt. Ef við erum föst í að reyna að breyta fortíðinni getum við lent í þráhyggju og „blaming game“ og það er vont að vera föst.

Hægt er að lesa nánar um námskeiðið og uppbyggingu ef smellt er á þennan hlekk –
Skráning er hjá johanna.magnusdottir@gmail.com
Námskeiðið er haldið í sal í Hvannhólma, Kópavogi – 12. febrúar kl. 09:00 – 15:00 og fjórir tímar í eftirfylgni (fjórar vikur)
Verð 31.900.- og er fæði innifalið á meðan námskeiði stendur.

Leiðbeinandi er Jóhanna Magnúsdóttir, kennari og guðfræðingur.

Vertu hjartanlega velkomin/n

Sátt eftir skilnað – námskeið 12. febrúar 2022

skráning: johanna.magnusdottir@gmail.com

Fyrsta námskeið ársins um sátt eftir skilnað.

Hvað veist þú um samband skilnaðar og meðvirkni? – Langar þig að læra svolítið um það og á sjálfa/n þig? – Hefur þú upplifað höfnun? Býrð þú við óuppgerða sorg eftir skilnað – jafnvel sem var fyrir mörgum árum, eða ertu nýskilin og veist ekki í hvorn fótinn þú átt að stíga? – Lofaðir þú annarri manneskju að treysta henni, elska og virða, – en gleymdir að lofa sjálfri/sjálfum þér? –

Í framhaldi af þessum spurningum ætla ég að bjóða upp á hið marg- eftirspurða námskeið „Sátt eftir skilnað“

Námskeiðið er fyrir það fólk (ath! að í annað skipti ætla ég að bjóða blandað námskeið – s.s. öll kyn velkomin) sem vilja vinna úr erfiðum tifinningum við skilnað – hvort sem skilnaður er ný afstaðinn, eða eftir sitja tilfinningar.

Hvenær og hvernig og hvar?

Námskeiðið verður haldið laugardaginn 12. febrúar frá kl. 09:00 – 15:00
 með eftirfylgni fjögur skipti:
Miðvikudag 16. febrúar kl. 17:00-18:30
Miðvikudag 23. febrúar kl. 17:00-18:30
Miðvikudag 2. mars kl. 17:00 – 18:30
Miðvikudag 9. mars kl. 17:00 – 19:00 (ath! aðeins lengri tími þar sem lokasamvera)

(Ath! möguleiki að breyta einstaka eftirfylgnitímum ef hópurinn sammælist um það – einnig er í lagi að missa af kannski einu skipti).

Útbúinn hefur verið lokaður hópur á facebook, https://www.facebook.com/groups/1042266306351074 þar sem þú getur óskað eftir aðgangi, um leið og staðfestingargjald er greitt og þar eru nánari upplýsingar. Trúnaðar er óskað, bæði um það hverjir eru að taka þátt og það sem um er rætt.
Staðsetning laugardag er í sal á höfuðborgarsvæðinu, staðsetning skýrist á næstu dögum.

Verð: 31.900.- staðfestingargjald kr. 3000.- (til að festa plássið)
Hámark 9 manns á námskeiði – gætt er að sóttvörnum.
Innifalin morgunhressing, ávextir, kaffi og te og eftirmiðdagshressing.

Leiðbeinandi: Jóhanna Magnúsdóttir, kennari, ráðgjafi og guðfræðingur.

Dagskrá laugardags:

09:00 mæting, morgunhressing og kynning.
10:00 Fyrirlestur
11:00 Úrvinnsla og samtal
12:00 Hádegishlé
13:00 Fyrirlestur
14:00 Úrvinnsla, samtal og heimferðarhugleiðsla.
15:00 Lokið 

Skráning: Þú sendir póst á johanna.magnusdottir@gmail.com


Umsagnir frá 2021:

Ég gekk í gegnum skilnað rúmlega fimmtug eftir meira en 30 ára samband. Það var mér mikið áfall, ég var niðurbrotin, full af sjálfsásökunum, upplifði höfnun og skömm. Ég átti erfitt með að sjá framtíðina fyrir mér. Mér fannst ég hafa tapað fjölskyldu minni og þurfti að finna nýjar leiðir og hefðir í fjölskyldusamskiptunum. Námskeiðið hjá Jóhönnu nýttist mér afar vel. Hún er hlý, fordómalaus og hefur mikla reynslu á þessu sviði sem hún miðlar ríkulega af, er hvetjandi og aðstoðar við að koma auga á björtu hliðarnar. Námskeiðið hjálpaði mér mikið í að sættast við og skilja fortíðina og taka skref í átt að nýju lífi. Auk þess sem það gaf mér tækifæri til að eiga samskipti við og að læra af reynslu annarra kvenna í sömu sporum.

55 ára kona

Fimm mánuðum eftir minn skilnað var ég enn í miklu ójafnvægi með sjálfa mig; alltaf með kökk í hálsinum og lítið þurfti til að ég brysti í grát. Hugsanirnar allar í óreiðu og sjálfstraustið í molum. Mér leið eins og ég væri vesalingur sem gæti ekki haldið áfram lífsgöngunni án maka. Það var mér mikil blessun að fara á námskeiðið “Sátt eftir skilnað”. Þarna var saman kominn lítill hópur kvenna sem hafði svipaða reynslu að baki og undir fræðandi, heilandi uppfræðslu Jóhönnu og með gagnkvæmum skilningi og styrk frá hópnum, stendur eftir sterkari ég! Það verður enginn svikinn af þessu námskeiði – takk Jóhanna.

Þórunn, 54 ára.

Hlustum á börnin – og mætum þeim með skilningi og kærleika

Ef að uppkomið barnið þitt segir við þig: „Þú beittir mig ofbeldi sem barn“- ekki fara í vörn, – heldur hlustaðu og leggðu þig alla/n fram við að sklja sársauka barnsins. – Þú ert örugglega sjálf/ur sært barn særðra barna, en barnið þitt er að reyna að rjúfa eitthvað mynstur sem virkar eins og dómínó kubbar, og mun halda áfram að fella komandi kynslóðir nema einhver segi stopp. – Barnið er að snúa sér við í röðinni og segja „hingað og ekki lengra“ – ég vil þetta ekki lengur. – Í stað þess að ráðast gegn dóttur þinni eða syni, – fara í vörn og afneitun, – þá er það fallegasta og heilbrigðasta sem hægt er að gera að hlusta og sýna fram á vilja til að skilja. –
Skilningur er kærleikur.

Vandinn er oft að foreldrar vilja ekki kannast við að hafa beitt ofbeldi, – en flestir foreldrar hafa á einhverjum tíma sagt eitthvað sem brýtur barn niður – eða lætur það upplifa skömm. Það er vegna þess að foreldrið er sjálft í skömm. Það þarf ekki endilega að gera þetta meðvitað, – bara lærð hegðun frá eigin foreldrum.

Þó að t.d. rassskellingar hafi verið eitthvað „norm“ hér áður fyrr og því ekki túlkað sem ofbeldi, þá þýðir ekki að normið sé endilega rétt. Barnið sem var rasskellt (stundum á berann rassinn) fann alveg til þó að þetta væri samþykkt í samfélaginu.

Sama gildir um alls konar setningar og framkomu við börn – andlegt ofbeldi – sem olli og veldur þeim skömm. Við segjum hluti, enn þann dag í dag, við börn sem kannski á eftir að valda brotinni sjálfsmynd, því skömm og sjálfsmynd eru nátengd.

Þetta ofbeldi er líka samfélagslegt. Allur þessi samanburður á útliti og skilaboð um hvernig á að vera og hvernig ekki.

Hvers vegna eru svona margir með lélegt sjálfstraust? Barn í vöggu horfir á fingur sér til að undrast yfir þeim, – dæmir þá hvorki sem fallega eða ljóta. Barn sem heyrir tónlist fer að dilla sér eftir tónlistinni. Er ekki að hugsa:“Ætli fólki finnist ég dansa fallega/illa“ –
En svo koma dómararnir – fjölskylda og samfélag og segja barninu hvað er fallegt og hvað er ljótt … og það versta er að það er í raun versta „bólusetningarsprautan“ – því einhverju er plantað í barnið þannig að því finnst það aldrei nógu …… eitthvað. Við erum þá komin með dómarana i höfuðið og verðum okkar verstu gagnrýnendur. Því er plantað.

Við erum þessi börn og við erum líka þetta fólk sem ber skilaboðin áfram. Það þarf að hugsa sig um, vera meðvituð … „Hvað er ég að segja við náunga minn?“ – „Hvaða skilaboð er ég að bera áfram“ –
Ég held það mikilvægasta í samfélaginu sé að hlusta á börnin sem vilja ekki meira – og taka því fagnandi ef þau snúa sér við í röðinni og segja stopp – hingað og ekki lengra!

Já – þetta snýst ekkert um „en ég gerði ekki neitt“ – jú, við höfum öll gert eitthvað – ég svo sannarlega líka, og það var vankunnátta í lang flestum tilfellum. Við getum alltaf lært og bætt okkur, – er kærleikur í því sem við segjum? Er umhyggja í því sem við segjum – eða er það vantraust? –

Þetta snýst ekki um mig eða þig, en við getum lagst á árarnar til að gera þetta saman. þetta snýst um komandi kynslóðir að fá að upplifa líf sem er mildara og máttugra – og kærleiksríkara.

Sátt eftir skilnað – námskeið 30. október 2021

skráning: johanna.magnusdottir@gmail.com

Þriðja námskeið haustsins um sáttina eftir skilnað.

Hvað veist þú um samband skilnaðar og meðvirkni? – Langar þig að læra svolítið um það og á sjálfa/n þig? – Hefur þú upplifað höfnun? Býrð þú við óuppgerða sorg eftir skilnað – jafnvel sem var fyrir mörgum árum, eða ertu nýskilin og veist ekki í hvorn fótinn þú átt að stíga? – Lofaðir þú annarri manneskju að treysta henni, elska og virða, – en gleymdir að lofa sjálfri/sjálfum þér? –

Í framhaldi af þessum spurningum ætla ég að bjóða upp á hið marg- eftirspurða námskeið „Sátt eftir skilnað“

Námskeiðið er fyrir það fólk (ath! að í fyrsta skipti ætla ég að bjóða blandað námskeið – s.s. öll kyn velkomin) sem vilja vinna úr erfiðum tifinningum við skilnað – hvort sem skilnaður er ný afstaðinn, eða eftir sitja tilfinningar.

Hvenær og hvernig og hvar?

Námskeiðið verður haldið laugardaginn 30. október frá kl. 10:00 – 16:00
 með eftirfylgni fjögur skipti:
1) Laugardagur 6. nóv. kl. 13:00-14:30
2) Laugardagur 13. nóv kl. 13:00 – 14:30
3) Laugardagur 20. nóv kl. 13:00 – 14:30
4) Laugardagur 27. nóv. kl. 13:00 – 14:30
(Ath! möguleiki að breyta einstaka eftirfylgnitímum ef hópurinn sammælist um það – einnig er í lagi að missa af kannski einu skipti).

Útbúinn er lokaður hópur á facebook, þar sem þú ferð í um leið og staðfestingargjald er greitt og þar eru nánari upplýsingar. Trúnaðar er óskað, bæði um það hverjir eru að taka þátt og það sem um er rætt.
Staðsetning er í Svövuhúsum – Hólmslandi, Tungufelli – (Heiðmörk).

Verð: 31.900.- staðfestingargjald kr. 3000.- (til að festa plássið) rest fyrir 28. október (hægt að skipta greiðslum)
Hámark 8 manns á námskeiði
Innifalin morgunhressing, ávextir, kaffi og te, hádegismatur og eftirmiðdagshressing.

Leiðbeinandi: Jóhanna Magnúsdóttir, kennari, ráðgjafi og guðfræðingur.

Dagskrá laugardags:

10:00 mæting, morgunhressing og kynning (húsið opnar 9:45)
11:00 Fyrirlestur
12:00 Úrvinnsla og samtal
13:00 Hádegismatur
14:00 Fyrirlestur
15:00 Úrvinnsla, samtal og heimferðarhugleiðsla.
16:00 Lokið 

Skráning: Þú sendir póst á johanna.magnusdottir@gmail.com

Umsagnir frá 2021:

Ég gekk í gegnum skilnað rúmlega fimmtug eftir meira en 30 ára samband. Það var mér mikið áfall, ég var niðurbrotin, full af sjálfsásökunum, upplifði höfnun og skömm. Ég átti erfitt með að sjá framtíðina fyrir mér. Mér fannst ég hafa tapað fjölskyldu minni og þurfti að finna nýjar leiðir og hefðir í fjölskyldusamskiptunum. Námskeiðið hjá Jóhönnu nýttist mér afar vel. Hún er hlý, fordómalaus og hefur mikla reynslu á þessu sviði sem hún miðlar ríkulega af, er hvetjandi og aðstoðar við að koma auga á björtu hliðarnar. Námskeiðið hjálpaði mér mikið í að sættast við og skilja fortíðina og taka skref í átt að nýju lífi. Auk þess sem það gaf mér tækifæri til að eiga samskipti við og að læra af reynslu annarra kvenna í sömu sporum.

55 ára kona

Fimm mánuðum eftir minn skilnað var ég enn í miklu ójafnvægi með sjálfa mig; alltaf með kökk í hálsinum og lítið þurfti til að ég brysti í grát. Hugsanirnar allar í óreiðu og sjálfstraustið í molum. Mér leið eins og ég væri vesalingur sem gæti ekki haldið áfram lífsgöngunni án maka. Það var mér mikil blessun að fara á námskeiðið “Sátt eftir skilnað”. Þarna var saman kominn lítill hópur kvenna sem hafði svipaða reynslu að baki og undir fræðandi, heilandi uppfræðslu Jóhönnu og með gagnkvæmum skilningi og styrk frá hópnum, stendur eftir sterkari ég! Það verður enginn svikinn af þessu námskeiði – takk Jóhanna.

Þórunn, 54 ára.

„Voðaleg viðkvæmni er þetta“ …

Ég fór í sambúð 2007 og flutti inn á heimili mannsins. – Hann var elskulegur og allur af vilja gerður til að ég myndi upplifa mig „heima“ – og að heimilið væri okkar, en ekki bara hans og barnanna hans. Ég var með leyfi til að breyta og bæta. Á arinhillu stóð fjölskyldumynd, – hann ásamt fyrrverandi eiginkonu og börnum. –

Eitthvað truflaði það mig – ef heimilið átti að vera „okkar“ að hafa þarna fyrrverandi eiginkonu upp á hillu, – og spurði hvort ég mætti ekki taka myndina niður. – Það fannst honum „voðaleg viðkvæmni“ – en ég man nú ekki alveg nákvæmlega hvaða samræður fóru í gang. Niðurstaðan var að myndin fékk að standa. –

Úr því að svona var komið, – ákvað ég að fara í gamla dótið mitt, og fann mynd í ramma af mér ásamt mínum fyrrverandi eiginmanni og börnum. Stillti henni upp við hliðina á hans. –

Til að gera langa sögu stutta, þá hafði hann ekki áhuga á að hafa mynd af mínum fyrrverandi eiginmanni uppi á hillu – og þá voru báðar myndirnar fjarlægðar.

„Voðaleg viðkvæmni er þetta“ 😀 …

Líklegast er það þannig að við getum ekki sett okkur í annarra spor fyrr en að hafa reynt sjálf? –

Námskeið – Sátt eftir skilnað laugardag 18. september 2021

Hvað veist þú um samband skilnaðar og meðvirkni? – Langar þig að læra svolítið um það og á sjálfa þig? – Hefur þú upplifað höfnun? Býrð þú við óuppgerða sorg eftir skilnað – jafnvel sem var fyrir mörgum árum, eða ertu nýskilin og veist ekki í hvorn fótinn þú átt að stíga? – Lofaðir þú annarri manneskju að treysta henni, elska og virða, – en gleymdir að lofa sjálfri þér? –

Í framhaldi af þessum spurningum ætla ég að bjóða upp á hið marg- eftirspurða námskeið „Sátt eftir skilnað“ – sem ég nú kalla „Frá sorg til sáttar eftir skilnað“ verður nú aftur í boði. –

Námskeiðið er fyrir þær konur sem vilja vinna úr erfiðum tifinningum við skilnað – hvort sem skilnaður er ný afstaðinn, eða eftir sitja tilfinningar. (Ath! mun auglýsa námskeið fyrir karla fljótlega líka – en ég vel að hafa þetta aðgreint).

Hvenær og hvernig og hvar?

Námskeiðið verður haldið laugardaginn 18. september frá kl. 10:00 – 16:00
 með eftirfylgni fjögur kvöld – frá 20:00 – 21:30 – sem þátttakendur og leiðbeinendur koma sér saman um að hittast.
Útbúinn er lokaður hópur á facebook, þar sem þú ferð í um leið og staðfestingargjald er greitt og þar eru nánari upplýsingar. Trúnaðar er óskað, bæði um það hverjir eru að taka þátt og það sem um er rætt.
Staðsetning er í Hólmslandi, Tungufelli – (Heiðmörk).

Verð: 31.900.- staðfestingargjald kr. 3000.- (til að festa plássið) rest greiðist fyrir 15. september
Hámark 8 manns á námskeiði
Innifalin morgunhressing, ávextir, kaffi og te, hádegismatur og eftirmiðdagshressing.

Leiðbeinandi: Jóhanna Magnúsdóttir, kennari, ráðgjafi og guðfræðingur.

Dagskrá laugardags:

10:00 mæting, morgunhressing og kynning (húsið opnar 9:45)
11:00 Fyrirlestur
12:00 Úrvinnsla og samtal
13:00 Hádegismatur
14:00 Fyrirlestur
15:00 Úrvinnsla, samtal og heimferðarhugleiðsla.
16:00 Lokið ❤

Markmið námskeiðisins er að um leið og sorginni við skilnað er veitt athygli – að ná sátt við sjálfa/n sig og þá breyttu stöðu sem þú hefur í lífinu sem fráskilin/n einstaklingur.


Til að bóka þig eða fá nánari upplýsingar – hafðu samband í einkaskilaboðum á facebook, eða johanna.magnusdottir@gmail.com sími 8956119.

Umsögn 44 ára konu sem tók þátt í námskeiðinu „Lausn eftir skilnað“ „Mesta áfall í lífi mínu var að skilja. Mér fannst mér hafa mistekist, þetta var ekki ætlunin, ég var uppfull af sorg og skömm og föst þar. Ég hafði engar aðferðir og engin tæki til að vinna úr þessu áfalli. Á námskeiðinu Lausn eftir skilnað með Jóhönnu Magnúsdóttur kom léttirinn, því ég var ekki ein og til var leið til úrvinnslu. Lausn eftir skilnað er réttnefni námskeiðsins, það var mér ómetanlegt á leið minni til betra lífs.“

Síðasta námskeið hófst 14. ágúst og er enn í gangi, þar erum við búin að hittast í fyrsta eftirfylgnitíma – og það sem konurnar eru að upplifa er það sama – eða svipað og í fyrri hópum, þeim finnst þær „tilheyra“ hópi sem hefur eyru til að hlusta og deila með sér lífsreynslu og þær fá speglun á tilfinningar sínar og upplifanir með að hlusta á aðra þátttakendur.

Upphafið að skilnaði – skilnaður frá sjálfum sér?

Eftirfarandi efni  er stolið og stælt, bland í poka úr eigin smiðju og af netinu. – Ákvörðun um skilnað er yfirleitt tekin eftir einhvern aðdraganda, þó að annar aðilinn komi alveg af fjöllum og bregði mjög. – Stundum hefur sá aðdragandi staðið yfir í mörg ár.  Þannig að það er bara sá/sú sem setur niður fótinn og segir;  “Ég vil ekki meira svona”  sá aðili sem yrðir skilnaðinn,  þó að hann sé í raun löngu kominn í loftið.

Stundum er það auðvitað þannig að annar eða báðir aðilar hafa vitað að það er ekki “allt í lagi” en hafa horft fram hjá því, kannski með þá von í brjósti að það reddaðist af sjálfu sér.

Hvað er fólk að segja þegar það er fjarlægt og forðast nánd við hvert annað,  eru það ekki fyrstu skrefin í átt að skilnaði? –  Þessi fjarlægð getur verið frá maka, en líka flótti frá sjálfum sér. – Að vera “absent” – eða fjarstödd andlega, og stundum oft í líkama líka.

Það má kannski segja að upphafið að skilnaði sé skilnaður frá sjálfum sér.

Sjálfsvirðing, sjálfstraust, sjálsfsmeðvitund og að elska sjálfa/n sig sé undirstaða þess að geta virt, treyst og elskað aðra manneskju? 

Tilfinning sem er oft ríkjandi hvað skilnað varðar er höfnun.  Fólk upplifir höfnun þegar makinn hefur haldið framhjá. – Fólk upplifir líka höfnun þegar maki þess forðast nánd, forðast samveru og forðast kynlíf. –  Höfnunin getur komið fram á svo marga vegu. –  Hver byrjar að hafna skiptir ekki öllu máli, eða það að finna sökudólg yfir höfuð. –

Það er ekki bara ein lausn við hjónabandserfiðleikum.  Ekki sú eina að skilja.  Lausnin getur verið að leita sér hjálpar, fara (þá bæði) að vinna í sér,  skilja hvað gerðist, líka hjá okkur, því við getum ekki alltaf bara horft á hinn aðilann.  Best tel ég að bæði vinni í sér og saman líka.

KARLAR OG SKILNAÐUR

Samfélagið hefur kennt körlum að vera “harðir” fela tilfinningar sínar, gráta ekki. –  Karlmenn verða þar af leiðandi oft tilfinningalega lokaðir og eiga erfitt með að tjá sig, því  þeir telja e.t.v. að karlmennsku sinni vegið?  Ég set hér spurningamerki, því ég er ekki karlmaður.

Karlmenn, jafnt og konur eru tilfinningaverur.  Litli strákurinn hefur jafn mikla þörf og litla stelpan, en fljótlega er farið að gera greinarmun, – enn í dag og það tekur tíma að afvenja samfélagið af þessu.  “Gráttu ekki eins og stelpa” – “Harkaðu af þér og vertu karlmaður” ..  þetta liggur enn í loftinu og er í undirmeðvitundinni. –

Það þykir “flottara” að karl verði reiður en að hann verði dapur eða gráti.

Hvað ef að karlmaður er yfirgefinn af eiginkonu, hafnað og hann skilinn eftir í lausu lofti? –  Hvaða tilfinningar sýnir hann?  – Hann fer auðvitað í gegnum allan tilfinningaskalann eins og kona, en reiði gæti orðið hans birtingarmynd, því það er svona “skást” út á við. –

Við lærum margt í bernsku og við berum þær tilfinningar með okkur inn í fullorðinsárin.  Ef að drengur hefur fengið höfnun í bernsku, og aldrei tjáð sig um hana, eða ef að hann situr uppi með einhver óyrt sár eða vanlíðan, þá ýtir það undir enn meiri vanlíðan við skilnað. –  Viðbrögðin geta koma fram eins og hjá barni sem fær ekki það sem því finnst eiga skilið. – Með reiði. –

Hverjar eru afleiðingar af innibyrgðum tilfinningum? –  Þær geta leitað í farveg fíknar, ofbeldis, einangrunar – allt farvegur sem er til þess gerður að komast af.  Við erum “survivors”  og leitum leiða til að þola það óþolanlega.  Ef við tjáum okkur ekki um það, um hvernig okkur líður, verður það óhjákvæmilegt að leita í einhvern af áðurnefndum farvegum.

Ein af leiðunum okkar getur verið að afneita tilfinningunum og/eða deila þeim ekki með neinum, hvorki fjölskyldu, vinum né utanaðkomandi,  vinna ekki í sjálfum sér,  heldur að fara í örvæntingu að leita að næsta maka, og það að fara í því ástandi inn í samband er aldrei góðs viti. –  Heilunin hefur ekki átt sér stað og má segja að það sé eins og að hella ekki óhreina vatninu úr skúringarfötunni áður en nýtt vatn er sett í það. –

Þessi leið er ekki einungis leið karlmanna, konur nota hana oft, en mun sjaldnar en karlmenn. –  Samfélagsmenningin er að breytast,  en enn er eins og áður sagði minna umburðalyndi í garð karlmanna, þannig að heilbrigð viðbrögð eins og að sýna tilfinningar eða fara í gegnum sorgarferli er síður viðurkennt þegar karlmaður á í hlut.  Það að viðurkenna ótta, vanmátt, depurð, sorg og kvíða. – En allt er þetta hluti eðlilegs sorgarferlis eftir skilnað.

Í stað þess að sýna þessa hlið, sýnir þá karlmaðurinn aðeins merki reiði – sérstaklega í návist annarra,  en í raun er það eina tjáningarformið sem hann leyfir sér að nota, þegar hann kannski í raun langar bara að viðurkenna hversu sorgmæddur hann er.

REIÐIN

Depurð er yfirleitt túlkuð sem veikleikamerki og karlmenn vilja helst ekki vera merktir sem veikir. Það er því skárra að vera reiður!  Öskra eins og sært ljón? –  Reiðin sýnir vald og getur valdið því að menn  (og konur reyndar) segja særandi hluti við maka sem þeir upplifa höfnun frá.

Að missa maka sinn við skilnað getur orðið til þess að upplifa stjórnleysi á eigin lífi.  Þvinguð breyting hefur átt sér stað. “Þetta átti að fara allt öðruvísi” – Reiðin getur verið tæki til að öðlast valdið á ný, að refsa með orðum og gjörðum, persónunni sem virðist hafa valdið sársaukanum.

Það er auðveldara.  “Hún/hann hélt framhjá mér, var alltaf að drekka,  var ferlega löt/latur,  var fjarlæg/ur og sinnti mér ekki.” –

Önnur aðferð er að gera lítið úr fyrrverandi maka, opinbera viðkvæm atriði sem voru á milli ykkar tveggja. Það er gert lítið úr hinum gagnvart vinum, fjölskyldu og samfélagi. –  Í raun bara til að réttlæta sjálfa/n sig og skilnaðinn.  – En fólk þarf líka að hætta að leggjast svona þungt eftir því að vita “Af hverju skilduð þið?” .. – “Segðu mér nú alla sorasöguna”..

Það eru takmörk fyrir því hvað utanaðkomandi þurfa að vita mikið – og stundum kemur þeim það ekkert við. –

Of mikil reiði og óyrtar tilfinningar hafa þekktar afleiðingar, hvort sem er í hjónabandi eða eftir. –

Ofbeldi er ein útrásaraðferðin, – ef að menn geta ekki tjáð sig eðlilega þá leiðast þeir oft út í ofbeldi.  Ekki endilega með því að berja makann, heldur með að sýna vald sitt og “styrk” með því að skemma hluti, henda niður fatahenginu, brjóta, bramla og skella hurðum.  Þar ofan á kemur hið munnlega ofbeldi – ljótu orðin látin fjúka.

HINDRUN BATA

Reiði, gremja og afneitun hindrar eðlilega framvindu batans eftir skilnað og hindra fólk í að ná fótfestu í nýjum samböndum, þegar að gömlu sárin eru tekin með í hið nýja.

Með (reiði) fókusinn fastan á fyrrverandi er vonlaust að vera í sambandi með núverandi. –

HVAÐ GERÐIST?

Það þarf að skilja hvað gerðist, hvað misheppnaðist í fyrra sambandi, hver voru mín mistök og hver voru makans? –   Það þarf að læra af fyrra sambandi til að það næsta verði betra.  Hvernig er hægt að vera betri maki í framtíðinn?   Ef að tilfinningarnar voru ást í byrjun,  hvað gerðist og hvenær fór það að gerast? –  Af hverju valdi hann hana og hvers vegna valdi hann að vera áfram með henni?

Sjálfþekking er grundvallandi til þess að næsta samband fari ekki á sama veg. Að afneita hinum “ógnvænlegu tilfinningum eins og ótta, kvíða, depurð o.s.frv. mun bara lengja bata- og  heilunarferlið.

BÖRN OG SKILNAÐUR

Fólk frestar því oft að skilja vegna barnanna, en stundum er betra fyrir börnin að búa með friðsælum foreldrum til skiptis en að búa inni á heimili fyllt spennu milli foreldra, eða jafnvel ofbeldi.

Það er mikilvægt að foreldrar hafi hag barnanna sinna í fyrirrúmi við skilnað. Börn hafa rétt til beggja foreldra, og foreldrar þurfa virkilega að varast það að nota ekki börnin sem vopn í baráttunni við fv. maka. Það er allt of algengt og það er allt of eigingjarnt.  Það þarf líka að varast að rugla ekki nýrri manneskju inn í líf þeirra of snemma.  Það er farsælast fyrir börnin að foreldrar geti umgengist án hnjóðsyrða eða að tala illa um hvort annað í eyru barnanna.  Fókusinn verður að vera á farsæld barnanna og mikilvægt að engin/n lofi upp í ermina á sér hvað börnin varðar. –

KVÍÐI  

Stressið sem við upplifum í gegnum skilnað skilur marga eftir með kvíðahnút.  Það er svo margt sem breytist og margir kvíðavekjandi hvatar.  Fyrir þau sem eru fyrir kvíðin, getur skilnaður verið nær óbærilega kvíðavekjandi.  Kvíðinn getur komið fram í óróleika, stöðugum áhyggjum og ótta. Það er ekki óalgengt að festast í smáatriðum varðandi framkvæmdaatriði í skilnaði, við vandamál sambandsins og með hugann við hvað hinn aðilinn er að gera.  Það getr truflað einbeitingu, svefn og dagleg störf.  Margir grennast mjög hratt í þessu ástandi og ekki sjaldgæft að sjá fólk missa mörg kíló við skilnað, en þetta vigtartap er yfirleitt hratt og mjög slæmt heilsufarslega séð.

SORG

Sorgarferlið er mjög áreiðanlegt en aldrei auðvelt. Það er sorgin sem menn eru að forðast eða flýja þegar þeir leita í drykkju, lyf, vinnu, tölvur eða hvað sem þeir nota.  Þetta eru engar “short cuts” – skemmri leiðir fyrir sorg.  Ef við reynum að flýja þá framlengjum við eymdina. –  Eina leiðin er að fara í gegnum hana. – “Go through it”..

Doði er oft fyrsta stigið, þar sem við trúum ekki hvað er að gerast eða afneitum því. –  Sumir verða hissa og finnst þeir ekki finna neitt í byrjun, en slíkt breytist síðan í sjokk fyrr en varir.

Annað stig sorgar er þegar tilfinningarnar ná að koma upp á yfirborðið.  Fólk upplifir panik, þunglyndi, ofsakvíða eða reiði eða bland af þessum tilfinningum.  Á þessu stigi geta karlar fundið fyrir meiri erfiðleikum vegna þess að þeir eiga oft erfiðara með að tjá upplifun sína eða að opna sig fyrir öðrum.   Þeir gætu jafnvel forðast stuðning þegar þeir þurfa mest á honum að halda, til að láta líta út eins og allt sé í lagi og þeir með fulla stjórn.  Grátur, martraðir og kvíði eru oft einkenni annars stigs.

Þriðja stigið leiðir oft til að fólk dregur sig í hlé.  Það getur verið erfitt að vera í kringum fólk á þessu stigi, og á þessu stigi á ekki að þvinga sér upp á fólk í sorg, að vera með sjálfu sér er líka gott – og svefninn og einveran getur orðið til þess að gefa hinum syrgjandi næði til að jafna sig.  Að fara í mikla endurskoðun er eðlilegt viðbragð á þessu stigi, vegna þess að við þurfum að skilja hvað gerðist og skilja hinar dramatísku breytingar sem hafa orðið í lífinu.

Á fjórða stigi þarf að fara að velja hvort við ætlum að halda áfram eða staðna, horfa aftur eða fram.  Endurbyggja líf sitt.  Það þýðir að sættast við aðstæður, lifa með þeim og læra af þeim.  Það þarf að prófa nýja hluti, hitta nýtt fólk og upplifa nýjar aðstæður. –  Fara svolítið út fyrir þægindahringinn til að gera sér grein fyrir því hvað leiðir til hamingju og vonar við að halda áfram lífsgöngunni.

ENDURNÝJUN

Getur eitthvað gott komið út úr skilnaði? …

Fátt er svo með öllu illt að ei boði gott, og margir ná að fóta sig ágætlega í nýja lífinu. Kannanir sýna (ég er ekki með tilvitnun í þær) að mörgum líður betur eftir skilnað að einhverjum tíma liðnum, jafnvel þó það hafi ekki verið þeirra val að skilja.  Þeir sem vinna í sér, upplifa e.t.v. meiri lífsfyllingu, hamingju og finna meira ríkidæmi innra með sér.

Þú getur spurt:

Hvers sakna ég úr fyrra sambandi? –

Hvaða þættir eru það sem ég þarf að forðast með nýjum maka? –

Hvaða drauma get ég nú látið mig dreyma, sem voru stöðvaðir af fyrri maka? –

Öll sambönd og samskipti  eru lærdómur, áskorunin er að láta þessi sambönd verða til þess að vaxa og bæta framtíðina.

Samskiptin sem eru undirstaðan að öllum öðrum samskiptum eru þó samskiptin við okkur sjálf.

Við þurfum öll að læra að skilja ekki við okkur sjálf, heldur er upphafið að trúlofast sjálfum okkur, læra að elska, treysta og virða okkur sjálf! –