Enginn getur sett sig fullkomlega í okkar spor nema ….

„Ég skil þig“  sagði konan við vinkonu sína,  en vinkonan hugsaði með sér: „hún meinar vel,  og vill skilja – en hún getur ekki skilið“ ..  og brosti út í annað. –

Engar tvær manneskjur hafa nákvæmlega sömu sögu,  bakgrunn,  aðstæður  ..   og þess vegna getur engin sett sig í annarra spor að öllu leyti,  þó það sé auðvitað að einhverju – eða miklu leyti. –

Það eru margar breytur í okkar lífi sem koma að því hvernig okkur líður eða hvernig við upplifum hlutina.    Það að sjá snúð með bleikum glassúr í bakaríi –  getur virkað eins og „að sjá snúð með bleikum glassúr í bakaríi“   fyrir eina manneskju og ekkert meira um það að segja ,  en það getur verið einhver minning sem tengist við það hjá hinni manneskjunni, –   þessi snúður getur hafa verið uppáhalds hjá einhverjum sem er farin/n og það vekur ljúfsárar minningar.      Svona er ekki hægt að skilja nema vita og við getum ekki verið inni í höfðinu á neinum nema sjálfum okkur. –

Áföllin okkar raðast upp eins og turn  – og turnarnir okkar eru ólíkir.    Sumir eru að upplifa það í fyrsta skipti að náinn ástvinur fellur frá þegar þeir eru komnir á miðjan aldur á meðan aðrir hafa misst marga á miðjum aldri.    –

Þegar fólk hefur gengið í gegnum síendurtekin áföll – má segja að það verði „veðrað“   ..  kannski eru línurnar og jafnvel hrukkurnar í andlitinu saga um það sem gerst hefur – en stundum sést það ekkert utan á fólki.

Skiljum við annað fólk og það sem það er að ganga í gegnum? –   Vissulega að hluta.    Foreldri sem hefur horft á eftir barninu sínu í gröfina – skilur annað foreldri .. að hluta .. sem gengur í gegnum það.   En aldrei alveg,  vegna þess að þau eru með sína fortíð,  sinn „áfallaturn“   eru á mismunandi tíma,  með mismunandi bakland  o.s.frv. –

Vegna þessa alls –  þessa takmarkaða skilnings er gott að eiga Guð sem skilur ALLT.   Það er þannig sem ég sé Guð –  og þegar á reynir og  okkur finnst við vera ein með tilfinningar okkar –   þá er gott að halla sér að Guði og segja:  „Takk fyrir að skilja mig og finna til með mér“ ..

Hvað getum við þá gert – þegar okkur langar að vera til staðar fyrir þau sem finna til? –   Við getum sagt:  „Ég er hér – ef þú vilt halla þér að mér“ ..    „Mér þykir vænt um þig“ ..   „Ég skal hlusta“ …

Stundum er það næstum vont þegar einhver segir „ég skil þig“ .. sérstaklega ef við erum mjög illa stemmd,   –  þá höfum við kannski ekki þolinmæðina til að brosa í kampinn gagnvart þeim sem er vel meinandi og „bullar“  um eitthvað sem hann/hún veit ekki. –    (Auðvitað er það ekki bull,   en það getur virkað svoleiðis þegar við erum í geðshræringu).

„Gáfulegar“  setningar verða líka heimskulegar og jafnvel pirrandi,   svo það má alveg spara þær.

Stundum eru færri orð betri –  og ég held að til að vera sem líkust Guði –  þá  sé kærleikur okkar  það sem skiptir máli,  að sá eða sú sem finnur til  finni að við erum til staðar. –

Innblásturinn að þessum pistli varð til þegar ég sá ljóðið sem kemur hér í restina. –   Þar er farið í þessi „gáfulegu“  ráð –  eins og að segja fólki að það sé að ganga í gegnum próf.   Fólk getur sagt það sjálft – vissulega,  en í miðjum sársauka vilja fæstir heyra slíkt frá öðrum.    Leyfum fólki að finna sín svör sjálft  – og átta sig á sinni sorg eða sínum sársauka og finna sína leið.     Ef að einhver spyr .. þá svörum við hvað gagnast okkur eða hverju við trúum,   – eins og ég er reyndar að gera núna í þessum pistli.    Það getur vel verið að þú trúir öðru og ég virði það.

Að elska skilyrðislaust ..  án þess að gefa ráð eða þurfa að bjarga getur verið erfitt.   
TEST

 

Auglýsingar

Færðu inn athugasemd

Skráðu umbeðnar upplýsingar að neðan eða smelltu á smámynd til að skrá þig inn:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Breyta )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Breyta )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Breyta )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Breyta )

Tengist við %s