Fræðslukvöld á Frammó – Af heilu hjarta

Fræðslukvöld á Frammó, – eitthvað fyrir þig? – 

NÆSTA KVÖLD ER fimmtudagur 16. október og hefst kl. 18:00 og endar klukkan 22:00

Þar sem ég hef góða reynslu af borðsamfélagi, ætla ég að bjóða upp á óhefðbundið námskeið/fyrirlestur, heima á Framnesvegi í „húsi andanna“….

Námskeiðið er eitt kvöld, þar sem farið verður í þau atriði sem fylgja því að lifa af heilu hjarta, bæði í orði og að borði, andlega sem líkamlega.

„Af heilu hjarta“ er yfirskriftin, en hún er fengin frá Brené Brown, sem hefur kynnt sér eiginleika þeirra sem hún kallar „The whole hearted people“…

Dagskrá:

18:00  mæting, þátttakendur og leiðbeinandi kynna sig.

19:00. Borðsamfélag í nautn og núvitund (hollt, gott og grænt í matinn).

20:00 Fyrirlestur „Af heilu hjarta“ .. hugmyndir Brené Brown

20:30 Umræður

21:30. Þátttakendur draga englaspil og fá heimfararlestur.

22:00 Lokið

Staður: Framnesvegur 19, 101 Reykjavík

Fjöldi þátttakenda  hámark 7 þátttakendur auk leiðbeinanda.

Leiðbeinandi: ykkar einlæg: Jóhanna Magnúsdóttir

Verð: 9.500.-  á mann/konu

Innifalið er:

Hugleiðslu/hugvekjudiskurinn Ró og örlítið „surprise“ í poka.

Heilnæmur kvöldverður, kaffi og te.

Þetta kvöld er hægt að panta – fyrir hópa eða vinir/vinkonur taka sig saman, svo er bara gaman að koma ein/n – það er ekkert að óttast!  🙂 

Pantað með því að senda póst á valkostur@gmail.com

eða hringja í síma 8956119  og við komumst að samkomulagi 🙂

Ertu með? ..

(ekki verður notast við nein vímuefni nema gleðina)

1408_10151567350170382_294181684_n

„Hættu!“……

Í aðstoðarskólastjóratíð minni var ég vön að vera með raðir nemenda sem komu og fengu „pepp“ inni á skrifstofu.  Á borðinu var kassi með tissjú, og það var mikið grátið. Stundum var fólk rétt sest niður og þá fóru tárin að streyma.

Ástæður voru allt frá því að vera í djúpri persónulegri sorg eða missi, upp í kvart yfir að fá ekki að nota tölvu, eða annað.   Ekkert var mér óviðkomandi, enda fékk ég á lokaári þann yndislega titil „Sál skólans.“ –

En sál skólans var stundum meðvirk og stundum ekki. –  Sem betur fer kunni ég oftast mörkin,  þ.e.a.s. hvart ég átti að finna til með og hvar ég þurfti að stoppa nemendur í píslargöngu og sjálfsvorkunn. –  Já, stundum var það nú bara svoleiðis.

Einhver sat kannski fyrir framan mig og taldi upp alla og allt sem hindraði hann, þessi er ómögulegur, kennarinn ekki nógu góður, foreldrarnir leiðinlegir,  bókin ómöguleg….. hundurinn át bókina næstum afsakanir. –

Einum sagði ég að hætta í skólanum og finna hamingjuna, – þessi aðili blómstrar í sínu í dag!

Öðrum sagði ég að „sparka í rassinn á sjálfum sér“ …  (það gerði ég afar sjaldan) – en þegar búið er að beita öllu peppi heimsins, og menn eru enn í volæði,  þá er það „up to them“ eins og maður segir. –  Það er vissulega ekki sama hver segir manni að sparka í rassinn á sjálfum sér, eða hvernig það er gert.  Við vitum að viðmót og forsendur skipta meiru máli en orðin. –  Þegar ég talaði við þennan nemanda, vissi hann að ég var að tala út frá forsendum kærleikans, út frá því að mér þótti vænt um hann. –  Hann kom líka daginn eftir, og þakkaði mér fyrir – og sagði að þetta væri líklega það besta sem ég hefði sagt við hann,  en þessi aðili lauk sínu stúdentsprófi með stæl.

Í fullri einlægni og af heilu hjarta segi ég líka við þig:

Hættu! ..

Hættu að:

  • rífa þig niður   (það gagnast hvorki sjálfum þér né öðrum)
  • segja þér að þú sért einskis virði  (allar manneskjur eru verðmætar, skilyrðislaust)
  • kenna öðrum um aðstæður þínar  (hættu reyndar að kenna nokkrum um, eða leita að sökudólgum, það er hægt að skilja aðstæður og skoða, en ekki dvelja í þeim eða að tengjast þeim því þá er hætta á að við festumst í þeim aftur)
  • velta þér upp úr fortíðinni sem þú getur hvort sem er ekki breytt
  • að ganga á samviskubiti eða sektarkennd (eftir nógu marga samviskubita ertu horfin/n)   Viðurkenndu mistök þín (ef þau eru fyrir hendi) segðu fyrirgefðu við þig og þann eða þá sem sektarkenndin beinist að,  það er þeirra að vinna úr því, og stóra málið FYRIRGEFÐU sjálfum þér,  lífið mun alltaf ganga skrykkjótt ef þú getur ekki fyrirgefið.
  • hanga á einhverju sem heldur aftur af gleði þinni og velferð,  hvort sem það er fólk eða aðstæður.   SLEPPTU
  • að vera upptekin af því hvað hinir eru að hugsa um þig, – flest fólk er mest að hugsa um sig sjálft, og ef það hefur skoðun á þér, er það yfirleitt vegan þess að það er að upphefja sig sem betri manneskju,  „Gvöð hvað ég er fegin að „ÉG“ er ekki svona.  Konan með feita rassinn leitar að annarri konu með feitari rass til að hneykslast á.
  • að bisast með fullkomnunarskjöldinn (hann er 20 tonn (skv. Brene Brown).
  • að bera þig saman við annað fólk,  gerðu ÞITT besta, ekki annarra besta
  • að láta annað fólk stjórna þér, eða gefa þeim vald yfir lífi þínu
  • að lifa í höfðinu á öðru fólki, eða leyfa því að lifa í þínu höfði, – það lifir hver í sínu!
  • ….

Gamla forritið er sterkt,  og kannski fullt af vírusum, en nú reynir á að vera sterkari,  setja afruglarann  á, eða bara hætta að nota forrit sem er skaðlegt og hlaða inn nýju og aðgreina þig frá aðstæðum sem segja þér hver þú átt að vera og hvað þú átt að gera. –

VERTU ÞÚ … HÆTTU AÐ VERA OG GERA ÞAÐ SEM AÐRIR SEGJA ÞÉR …

Taktu í hönd barnsins – stelpunnar/stráksins – sem týndist þarna einhvers staðar á leiðinni,  og leiddu út úr aðstæðum sem skaða.  Aðstæðum sem segja að hann/hún sé ekki nógu góð/ur, verðmæt/ur, eigi ekki gott skilið … o.s.frv.

HÆTTU að meiða strákinn – HÆTTU að meiða stelpuna og veldu það besta eins og þú værir að ala upp þitt eigið barn.  Ekki fara í meðvirkni með sjálfum þér.  Ekki ala á eigin ósiðum,  ekki stela frá þér þroska og mikilvægast.

Ekki ræna þig gleðinni! ..

HÆTTU!

Komdu með í þetta dásamlega ferðalag lífsins, – líf sem er GLEÐIGANGA, og í gleðigönguna tökum við ekki með okkur þúsund tonn af drasli í bakpokann, því þá komumst við ekki neitt. –  Það þarf því að losa og sleppa eins og vitleysingur 🙂 ..

Mæli með að hlaupa um allt með börnunum og syngja „Letting Go“ eins og í Frozen! ..

Finna í því gleðina,  fyrirgefninguna og finna í því sjálfan sig og reisa síðan, ekki endilega íshöll, en okkar persónulegu höll.

Gleðigangan er öllum opin, – hún er valkostur.

Eymdargangan er það líka (ojbara)…

Ef þú ert að lesa þetta,  þá hefur þú val.

Já, ekki byrja með afsakanir,  að umhverfið sé ekki hliðhollt, eða um einhverjar hindranir,  þær eru flestar í kollinum á okkur.  Hentu þeim út, og ef þær vilja koma inn aftur þá ullaðu á þær, og segðu „I have the Power“ ..!!!! ..

Við missum, við söknum, við gerum mistök, við glímum við ótrúlegar hindranir,  en sumar/flestar eru heimatilbúnar.

Upp, upp mín sál og allt mitt geð – og komdu með!

Að elska sig er að taka ábyrgð á lífi sínu, – lífi sem okkur er falið, lífi sem er gjöfin okkar, – ekki hafna gjöfinni, ekki hafna lífinu, ekki hafna þér.

Samþykktu þig – og sæstu við þig,  NÚNA – þú ert þess virði …

Lífið á að vera þér gott,  vertu góð/ur við þig … og við lífið.

Segðu já takk við gleðinni og gleðin segir já takk við þig!

1185163_682942221733055_344520046_n

 

Við vitum svarið …

10389999_786286368083030_1179768191775060625_nFlest vitum við svörin, – „já“ eða „nei“ …  en við neitum stundum að trúa okkur sjálfum, eða hlusta á okkar svör, því þau eru of sársaukafull.

Barnið – hið innra reynir að kalla og segja okkur hvað er best fyrir okkur,  en við hlustum ekki á barnið og brjótum þannig á því og það upplifir höfnun.  Við sjálf upplifum skömm fyrir að hafna barninu, hafna innri rödd.

Þetta er vondur staður að vera á.   Við erum orðin bæði gerendur og þolendur.

Sá/sú sem hafnar og sá/sú sem er hafnað …

Anita Moorjani, segir „You are your own guru“ .. en orðið guru þýðir frá myrkri til ljóss.

Þú ert sá eða sú sem leiðir þig í ljósið …

Leiðir þig í sannleikann, og með því að hlusta á barnið hið innra, að veita því athygli ertu að virða barnið.  Gefa því tíma. –

Eins og áður sagði, er ein af ástæðum þess að við afneitum rödd barnsins að það sem það er að segja er vont.  Það snertir okkur tilfinningalega og við erum ekki tilbúin til að fara þangað. – Við þöggum niður í barninu með „snuddu“ – með áfengi, með mat, með því að hlusta ekki.  Við tökum fyrir eyrun og segjum „nananana“ .. en það kemur í okkur ójafnvægi sem við skynjum bæði líkamlega og andlega.

Stundum finnum við annað fólk til að þagga niður í okkar eigin barni, – gefum ábyrgðina á því frá okkur yfir á aðra.  Finnum afsökun fyrir að hlusta ekki á okkar innra barn, – „það er sko honum að kenna“ – eða „það er henna um að kenna“ ..

Í raun græðum við ekkert á þessum „Blaming game“ – annað en firra okkur ábyrgð, og barnið sem þráir ást okkar og virðingu verður fórnarlamb þess að við hlustum á annarra raddir frekar en þess.

Svarið kemur innan frá, þegar við förum að hlusta heyrum við það.  Við förum að lifa innan frá og út í stað þess að lifa utan frá og inn. 

Fjársjóðurinn er hið innra, fjársjóðurinn er í okkar innra barni og við verðum að gefa því tækifæri,  því ef við gerum það ekki særum við það meira og meira.

Þetta barn er á okkar ábyrgð, og þegar við göngumst við ábyrgðinni sýnum við barninu umhyggju, ást og virðingu.

Þetta barn er ég og þetta barn ert þú.

Það er kominn tími til að hlusta.

Það er kominn tími til að lifa í ljósinu.

Tími til að sleppa ytri röddum og öllu sem heldur aftur af frelsi okkar   ❤

Ég veit svarið – og þú veist svarið.

Elsa-Concept-Art-disney-frozen-el-reino-del-hielo-walt-disney-clipart-imagen-promocional-let-it-go-2013