Lækning innan frá … mannvera eða manngera?

Það skiptir engu máli hversu gömul við erum,  það er lítið barn innra með okkur sem þarfnast ástar og sáttar.

Þegar við vorum börn, og eitthvað fór úrskeiðis, höfðum við tilhneygingu til að trúa því að það væri eitthvað að okkur.  Börn þróa með sér þá hugmynd að ef aðeins þau geri hlutina rétt,  þá muni þau uppskera ást foreldra sinna og viðurkenningu.  Með tímanum fer barnið að trúa því að það sé eitthvað athugavert við það sjálft og upplifir sig aldrei nógu gott. Þegar við eldumst, berum við þessar ranghugmyndir og lærum að hafna okkur sjálfum.

Innra með hverju og einu okkkar er bæði foreldri og barn.  Okkar innra samtal snýst að mestu leyti um foreldrið sem er að skamma barnið okkar.  Við verðum að leyfa foreldrinu okkar að verða nærgætnara við barnið okkar.

Nákvæmlega NÚNA verðum við að byrja að gera okkkur heil með því að samþykkja okkur – sættast við þau sem við erum.  Við verðum að hafa samskipti við barnið hið innra og láta það vita að við sættumst við þann hluta þess sem gerði alla heimskulegu hlutina, hlutina sem voru skrítnir, kjánalegir, hlutina sem við hræddumst – hvern einasta hluta okkar sjálfra.

Í skjóli okkar eigin huga, getum við valið upp á nýtt og hugsað nýjar hugsanir.  Hugsanir fyrirgefningar og elsku til okkar innra barns.  Elskan getur læknað, jafnvel hinar dýpstu og sársaukafyllstu minningar,  vegna þess að elskan opnar leið fyrir ljós skilningsins alla leið í dimmustu kima sálarinnar.  Sama hversu sársaukafull æskuárin voru,  að elska okkar innra barn mun nú hjálpa okkur að lækna það.

Mundu það hvern dag að sektarkenndin er aðeins tengd hugsuninni um að þú hafir gert eitthvað rangt.  Skömmin er aðeins tengd hugsuninni um að það sé eitthvað rangt við þig.

„To be or not to be“ –

Ertu mannvera eða manngera?

Þó það sé eðlilegt að geta ekki gert öllum fullkomlega til hæfis, hvað þá sjálfum/sjálfri þér, þá  ertu fullkomin/n þú – þú varst það þegar þú fæddist og þú ert það núna.

(Texti innblásinn af Louise Hay).

Bolli til sölu

Auglýsingar

Af hverju fleiri tómar stundir?

Ég var að flytja í gamalt hús með gamalli sál.  Þar er eldhúsið lítið og ekki gert ráð fyrir uppþvottavél. – Ég fór í nostalgíuna,  keypti mér doppótta svuntu, bleika gúmmíhanska og grænt Hreinol.   Vaskurinn er við gluggann og út um gluggann sé ég svo falleg hús.  Svo á svo fallegt leirtau í mörgum litum að ég nýt þess að vaska það upp.

Eva Rós ömmustelpa, sem er þriggja ára síðan sautjánda júní, hjálpaði mér í kvöld við að leggja á borðið.  Hún tók sinn tíma – ég raðaði diskunum, en hún litríkum glösum og valdi sér blátt.

Þetta tók tíma.

Við vorum lengi að borða, ég, einkasonurinn og einkasonardóttirin enda lá okkur ekki á.

Síðan tókum við saman eftir matinn og ég vaskaði upp,  rauða, bláa og græna glasið,  ofnfasta fatið, hvítu diskana sem ég keypti í Ilva hér um árið, áður en Ilva var komið til Íslands og ég hugsaði til Evu því ég keypti þá með henni. –

Uppvaskið er hugleiðsla.

Ég sakna ekki uppþvottavélar ekki frekar en ég sakna tómra stunda.  Tómar stundir hafa fengið heitið „tómstundir“ og nú rembist fólk við að fylla upp í tómar stundir – og menn læra í skólum að vera tómstundafræðingar.  Allt til að fylla upp í tóma tímann sem skapast þegar við höfum náð að auðvelda lífið með vélum.

Skrítið.

Gamli tíminn er ekkert endilega allur betri.  En stundum finnst mér hraðinn bara vera að búa til tóm,  tóm til að fylla upp í,  og stundum tóm innra með okkur.

Við höfum þörf fyrir að fylla á tómið og spilum tölvuleiki eða látum okkur bara hreinlega leiðast.  Allt er svo tóm-legt.

Ég er svo þakklát fyrir að það var ekki pláss fyrir uppþvottavélina.

Ég þarf ekki fleiri tómar stundir.

2100034_picture_1237_2

 

Alkóhólismi … Tortímandinn

„What is wrong in my life, that I must get drunk every night“ .. Johnny ..  sungu þeir í Fine Young Cannibals, – þessi spurning „What is wrong in my life“ – er grundvallarspurning.

Af hverju drekkur fólk? –

Stundum til að gera sér glaðan dag,  eins og kallað er,  en stundum til að deyfa, flýja og jafnvel hverfa.

Flýja hvað?

Sársauka?

Sannleikann?

Sannleikurinn getur stundum verið sár,  en hann frelsar.

Ef við förum ekki í gegnum sársaukann þá finnum við eflaust ekki sannleikann og því síður frelsið.

Alkóhólistinn getur verið grimmur við sína nánustu,  sagt vonda hluti vegna þess að orðin hans fæðast í sársauka.   Svo veit hann að hann mun leggja sársaukann í alkóhól og deyfa hann – en aðeins um stund – því svo kemur hann aftur og þá finnur hann aftur til.

Er ekki til önnur leið til að nálgast þessi sár?   Er ekki til önnur leið til að lifa lífinu heldur en að leggja sig í alkóhólbað?

Ég sé sorgina sem hann veldur,  sé tortíminguna,

Fjölskyldur hrynja eins og dóminó kubbar fyrir áhrif alkóhólisma,  því það er nóg að það sé einn sem er háður – allir sem þykir vænt um viðkomandi eru snertir á einn eða annan hátt.  Jafnvel þó þeir slíti sig frá alkóhólistanum,  það hefur áhriif að slíta sig frá ástvini.

Alkóhólistinn sem er annars dagfarsprúður breytist í skrímsli – breytist í aumingja – breytist í einhvern sem er sama um þig og sama um sjálfan sig.

Sama um lífið.

„Maðurinn minn er alkóhólisti og það vita það allir nema hann sjálfur“  ..

„Mér finnst vont þegar mamma drekkur,  því hún breytist, en ég þori ekki að segja henni það.“

„You have to see your pain to change“ .. (Sophie Chiche)

Þú verður að sjá sársauka þinn til að breyta – eða vilja breyta.
Af hverju ættir þú að vilja breyta ef þér finnst þú allt í lagi? –

Kemur einhverjum við hvað þú drekkur og hvernig?

Er ekki betra að hvíla í faðmi Tortímandans en faðmi fjölskyldu eða vina?

Er ekki í lagi að hrekja frá sér ástvini,  meðvitað eða ómeðvitað,  þegar þú veist að þú getur gripið í flöskuna,  flöskuna sem þú þekkir svo vel og er ekki með neitt vesen eða kjaftæði?

Alkóhólismi er Tortímandinn.

485819_203030436495113_521866948_n

Af hverju er í lagi að bera tilfinningar sínar á torg í dag en ekki áður?

Ég hlustaði á svo góðan fyrirlestur hjá Sigursteini Mássyni fyrir nokkrum árum, þegar hann var formaður Geðhjálpar.

Þá talaði hann um þessi gömlu gildi sem teljast að miklu leyti útrunnin í dag, eins og „að bera ekki tilfinningar sínar á torg.“

Fólk átti bara að hafa tilfinningar sínar heima hjá sér og helst bíta á jaxlinn og bera harm sinn í hljóði.

Reynslan hefur sýnt að það að bera harm sinn í hljóði þýðir ekki að harmurinn láti sig hverfa, eða að því fólki líði betur.  Reynslan er að harmurinn og tilfinningarnar sitja fastar og loka á svo margt.  E.t.v. á hjartað og það er vont að lifa með lokað hjarta.  Um það skrifaði ég greinina „Að koma út úr skrápnum“ –  því málið er að skrápurinn eða skjöldurinn sem er fyrir hjartanu verður þungur og oft óbærilegur (óberandi). –

Leyfum okkur því að bera tilfinningarnar á torg.  Deilum sorginni – deiling er eins og í stærðfræði hún gerir minna.

Sigursteinn Másson þekkti mikilvægi þess að hætta að halda á lofti frösum eins og að bera ekki tilfinningar sínar á torg,  það var vegna þess að það þýðir það sama og að bæla inni og bæling er vond og skaðleg heilsu, bæði andlegri og líkamlegri.  Við erum gerð fyrir flæði og útrás.  Það þarf líka hugrekki til „bera sig“  sýna sig nakinn tilfinningalega en við eigum ekki að þurfa að hafa neitt að fela.  Það er eitt af leyndarmálum lífshamingjunnar að hafa ekki leyndarmál.

Ef okkur hefur verið innprentað að bæla tilfinningar, finna þær ekki þegar þær koma er hættan sú að deyfa þær eða bæla –  en við finnum að við höfum þörf fyrir eitthvað en vitum ekki hvað.

 Það þarf hugrekki til að ganga inn í erfiðar tilfinningar, við eigum það til að svæfa þær eða deyfa með neyslu, fá okkur tvo bjóra, rauðvínsglas, of mikið af mat. En málið er að það skilar okkur ekki hamingjusömum. 

Til að geta upplifað hamingju, gleði, ást – þá þurfum við líka að hafa hugrekki til að ganga inn í andstæðuna; óhamingju, sorg, reiði o.s.frv. Það er það sem það þýðir að vera tilfinningavera.

Að fara inn í sorgarferli krefst því hugrekkis. Einu sinni las ég grein þar sem var talað um að fólki væri gefið lyf við sorg. Það er ekki lækning, aðeins deyfing.

Hugrekki – er þá þor til að takast á við tilfinningarnar, horfast í augu við þær, vera sýnilegur þeim og fólki út á við. Jafnvel bera þær á torg, sem þótti mikið tabú hér áður.

Við höfum sem betur fer þroskast og vitum betur núna.

253506_350874451667461_85735021_n

Eruð þið þrjú í sambandinu? –

Hvað myndir þú gera ef að karlinn þinn flytti konu inn á heimilið ykkar? –

Færi með hana út í bílskúr og léti vel að henni,  kæmi svo hálfmeðvitundarlaus í vímunni yfir að hafa verið með henni inn aftur? –

Hvað ef hann sæti með henni, héldi utan um hana og gældi við hana fyrir framan sjónvarpið í sófanum ykkar og virti þig ekki viðlits.  Ylti síðan útaf dauðþreyttur eftir samneytið við hana,  hún tæki af honum orku – svo hann gagnaðist þér ekki í rúminu? –   Vegna hennar væri hann fjarlægur.

Myndir þú ekki segja eitthvað?  Myndir þú ekki segja: „Nei takk þetta er mér ekki bjóðandi“ .. 

Myndir þú láta eins og ekkert væri og reyna að gera sem minnst úr þessu og umfram allt passa upp á að vinir og kunningjar vissu ekki af þessu „ástarsambandi“ sem færi fram inni á ykkar heimili. 

Á einu af námskeiðunum „Lausn eftir skilnað“ – var okkur bent á það að það væri í raun hægt að halda fram hjá með flösku.   Þá skiptum við bara út flöskunni og í staðinn kæmi kona/maður – eftir því sem við á.

Hvað ef þið eruð þrjú í sambandinu?  – Par eða hjón  og flaska – gengur það upp?  Ef að áfengi er farið að stjórna eða taka yfir líf annars aðilans, þá er það farið að verða ráðandi um hvernig sambandið er. 

Það er miklu auðveldara að sjá þetta sem manneskju,  við myndum aldrei leyfa neinni manneskju að hreiðra um sig sem þriðja hjólið í sambandið. 

Eða hvað?

Hvað er þér bjóðandi og hvað áttu skilið?  

Spurningar sem eru alltaf viðeigandi.

bjórkona

Markþjálfun með englum – „englaþerapía“ ..

Ég ætla að bjóða upp á nýja „þerapíu“ sem er reyndar engin þerapía heldur frekar nokkurs konar markþjálfun.

Þú dregur eitt af englaspilum „Doreen Virtue“ –  segjum til dæmis „Freedom“ og þú færð afhent blað með teikningu þar sem markmiðið er „Freedom“ – síðan skoðum við saman hindranirnar (innri og ytri)  að því að öðlast frelsið,  hvað þýðir frelsi fyrir þig og af hverju þarftu frelsi – og frá hverju?

doreen

Við skoðum aðferðirnar þínar – hvað þú þarft að gera til að vera frjáls.

Þetta er algjörlega óhefðbundið og ósannað og þú pantar tíma á eigin ábyrgð – en þrátt fyrir að ég segi þetta á undan trúi ég að þarna sé hægt að sjá ýmsar leiðir, og hef reyndar lært fullt af þeim – til að  átta sig á því hvað heldur aftur af þeim sem ekki ná markmiðum sínum,   ekki bara frelsinu, heldur svo mörgu öðru. – 😉

Þú færð teikningu með þér heim þar sem þú hefur markað leiðina – skoðað hindranirnar og væntanlega aukið trú þína á að markmiðin þin náist, þegar þú veist hvað heldur aftur af þér. 

Aðeins er um að ræða að taka lágmark 3 skipti, vegna þess að ákveðið aðhald liggur í því að þurfa að koma aftur og segja frá hvað er búið að gera og hvað ekki – ef svo er.

„Englaþerapían“  er 30 mínútur x 3 skipti á 2 vikna fresti.  

Kynningarverð kr. 12.000.-  

Vinsamlega panta hvort sem um hefðbundið viðtal er að ræða (60 mín) eða svona englapakki, –  í gegnum einkaviðtalskerfi Lausnarinnar:

Tengill hér:  http://www.lausnin.is/?page_id=2385

Fyrstu fimm sem panta tíma fá hugvekjudiskinn Ró 😉 í kaupbæti! ..