GLEÐI – GLEÐI – GLEÐI … eða ekki? ..

Það er voðalega vont, ef við förum að setja okkur skilyrði fyrir gleðinni okkar. –

• EF ég fer út að ganga .. ÞÁ „leyfi ég mér“ að eiga góðan dag!
• ÞEGAR ég er búin að skúra gólfin … ÞÁ „má ég“ láta mér líða vel!

Ertu að skoða fésbókina og horfa á alla „dúerana?“ –  Þ.e.a.s. þessa sem hafa vaknað eldsnemma og hlaupið 10 km? ..   Geta þeir verið glaðir en ekki þú, af því þú hljópst ekki?  Ertu að berja úr þér gleðina af því þú gerðir ekkert?  Af því þú svafst lengi,  hreyfðir þig ekki o.s.frv.? …

Ætli það sé líklegt til árangurs?  – Að berja sig niður? –   Eða viltu berja þig til að fara að hreyfa þig? –

Það sem skiptir máli er að líða vel, – við berum sjálf ábyrgð á okkar vellíðan.  Ef að okkur líður vel eftir að hafa farið út að hlaupa,  þá er það æðislegt!  EN ef við förum ekki, þá megum við ekki berja okkur niður,  – því það er upphafið að vítahringnum.

Þegar okkur líður illa, þá missum við flugið – við missum orku og vilja.  Þá nennum við líka ómögulega að hreyfa okkur. –  Þess vegna verðum við að setja það í forgang að líða vel.   Það er hamingjan sem dregur vagninn.

Ég kalla það „hamingjuforskotið“ ..

Þegar okkur líður vel þá eykst orkan og okkur langar til að gera.  Svo þegar við förum að gera, – t.d. fara í göngutúr,  langar okkur e.t.v. í meiri hreyfingu eins og að fara og synda eða bara ganga meira. –

Lykilatriði í vellíðan er að líka við sjálfan sig. –  Vera í góðu (ástar)sambandi við sjálfa/n sig.

Horfa í spegil – djúpt í augun – og segja: „Mikið þykir mér vænt um þig“ .. og brosa við okkur sjálfum. –  Við komumst varla hjá því, því okkur finnst þetta fyndið,  en það venst. –   Brosið er plús. –

Svo ef við ætlum að eiga góðan dag, – þá skulum við a.m.k. ekki vera sá eða sú sem skemmir hann með því að dæma okkur, eða skemma allan daginn með því að taka eitthvað nærri okkur. –

Við getum tekið ákvörðun:  „Ég ætla að gera MITT BESTA til að eiga góðan dag.“ Það þýðir að við lifum innan frá og út, – látum ekki aðra stjórna okkar líðan.  Hvort sem það er með því að lesa um þessa aðra á fésbókinni eða hvort að einhver er að segja eitthvað sem okkur mislíkar.

Við megum vera glöð – skilyrðislaust! ..  ekki þegar, þá, ef o.s.frv. –

NÚNA … já, já ….

og

NÚNA …

Finndu gleðina vella upp innra með þér, – það getur vel verið að viðnám myndist og hugsunin byrji að stoppa þig, – „þetta er nú meiri vitleysan“ .. gæti neikvæðnipúkinn verið byrjaður að hvísla .. eða öskra jafnvel.. eða „Þú átt ekkert skilið að vera happy,  þú þarft nú að vinna fyrir því“ … blah…

Það þarf ekki að vinna fyrir því –  hamingjan og gleðin er hér og nú, hún er skilyrðislaus.

(Vonandi ertu ekki að skemma NÚIÐ með því að leita í fortíð og framtíð að ástæðum fyrir að vera óánægð/ur?) …

Líður þér best illa? ..

Neeee….

„The Present Moment“  NÚIÐ ..  er Gjöfin ..  og okkur er gefið „Power“ eða vald yfir þessu NÚI …

Hver hefur valdið/ábyrgðina á þínu lífi? –

Eftirfarandi grein er þýdd, – mér þykir hún bæði skemmtileg og sorgleg. –  Allt of margir eru í sambandi með röngum aðila.  Hér er talað um Hr. Rangan og Hr. Réttan.  En það er vissulega líka til eitthað sem Heitir Fröken Rétt og Fröken Röng, það liggur í hlutarins eðli.  En þessi grein er s.s. eftir  Sophia Elise and Lady Sarah (nefna þær sig) og heitir á frummálinu:  „Looking for Mr. Right when all you see is Mr. Wrong.“  Greinin ber með sér að hún er skrifuð inn í amerískt samfélag, en elskurnar – það er svo sannarlega margt sem á við hér líka.

Hér kemur greinin – í lauslegri þýðingu minni:

„Margar konur upplifa sig á einhvers konar sambands-hlaupabretti leitandi að Mr. Right, eða Hr. Réttum.  Jafnvel þegar þeim finnst þær hafa fundið hinn fullkomna félaga,  komast þær að því að hann var það ekki.  Stundum, í stað þess að losa sig strax við Hr. Rangan og fara aftur að leita að Hr. Réttum,  ákveða þær að eyða tímanum í tilraunastarfsemi að breyta  Hr. Röngum í þennan Hr. Rétta sem þær þrá.  Því miður er enginn rofi, takki eða töfrar sem breyta honum í rétta gaurinn.  Það þýðir heldur ekkert að bíða eftir að hann breytist sjálfur í Hr. „Ideal“ – en það mun ekki heldur gerast, a.m.k. ekki á þessari öld.

Menn eru ekki gerðir úr leir, og enginn skammtur ástar, leiðbeiningar, stuðnings eða hvatningar getur mótað þá í hinn fullkomna gaur.  Hr. Réttur þarfnast ekki mikillar mótunar,  eða sköpunar.  Hann kemur Réttur „úr kassanum“ – og þarf ekki mikið að hafa fyrir honum.   Ef þú þarft að svitna svo árum skiptir við að gera einhvern réttan fyrir þig, er hann Hr. Rangur.

Hann gæti verið Hr. Réttur í upphafi, en í gegnum tíð og tíma hefur hann þróast í Hr. Rangan, en ólíkt  Dr. Jekyl og Mr. Hyde, hefur hann ekki töfrana til að breytast til baka í þennan frábæra sem hann var.  Hvað gerðist eiginlega á leiðinni?  Hvaða slæmu siði, vana tók hann upp og hvaða hegðun breyttist hjá þessum manni sem breytti honum frá Hr. Réttum yfir í Hr. Rangan?  Var hann tillitssamur í upphafi? –  Er hann bara orðinn Hr. Utangátta?

Kona sem finnur Hr. Réttan mun fljótlega uppgötva að þau eru á sömu blaðsíðunni. Hr. Rangur getur ekki einu sinni lesið bókina.  Hr. Réttur mun láta í ljós að hann sé að leita að raunverulegu sambandi, og þegar tækifæri gefst mun hann grípa það. Hr. Rangur er ekki tilbúinn til að kalla þig kærustuna sína, hvað þá að þróa samband.  Raunin er sú að hann mun finna allar mögulegar afsakanir til að gera það ekki.

Hr. Réttur veit hver hann er og hvað hann vill.  Hann hefur hugrekki til að bera og ákveðni til að fylgja draumum sínum og væntingum, sérstaklega þegar kemur að ástarmálum. 

Hr. Rangur veit ekki hvað hann vill og skemmir þannig sambönd sem þó hafa möguleika.  Hr. Réttur heldur fókus.  Hr. Rangur er ráðvilltur, skiptir um skoðun, um leið og tilfinningar, álíka oft og hann skiptir um nærbuxur.  Sú sem er í ástarsambandi við hann er í stanslausri óvissu um stöðuna á sambandi þeirra.

Hr. Réttur setur þarfir þínar í forgang, og tekur frá tíma til að verja með þér, og leyfir þér að sjá hversu mikilvæg þú ert í hans lífi. Hr. Rangur er sjálfhverfur, og notar frítíma sinn einungis fyrir sjálfan sig, vini sína og fjölskyldu sína. Hann er alltaf of upptekinn fyrir þig.

Hr. Réttur horfir fram á hvernig þetta nýja samband þróast. Hr. Rangur kemur með byrðarnar úr fyrr samböndum, og er of upptekinn af fortíðinni til að sjá framtíð með þér.  Hr. Rangur notar sín gömlu sambönd til að afsaka hegðun sína í sambandinu ykkar.  Hr. Réttur er tilbúinn til málamiðlana og leggja sín lóð á vogarskálarnar til að sambandið gangi upp. 

Hr. Rangur er enn upptekinn af sinni fyrrverandi.  Þegar sú fyrrverandi er að reyna að stjórna í nýja sambandinu, setur Hr. Réttur henni mörk.  Hr. Rangur leyfir sinni fyrrverandi,  eða minningunni um hana, skapa óreiðu, óvissu og drama.

Hr. Réttur er einhleypur, Hr. Rangur er það ekki.  Hann getur ekki verið það ef hann er enn í sambandi.  Ef hann segist vera að losna úr sambandi, er hann enn ekki Hr. Réttur, og það er eitthvað rangt við sambandið þar til hann er einhleypur.

Hr. Réttur vill kynnast til að sjá hvort að samband geti þroast. Hr. Rangur vill ekki þróa samband.  Hann vill aðeins kynlíf,  án sambands.  Hr. Réttur hringir á milli stefnumóta, bara til að segja halló.  Hr. Rangur mun aðeins hafa samband á síðustu stundu, þegar hann vill koma við til að stunda kynlíf.

Hr. Réttur sýnir væntumþykju í verki og gjörðum.  Hr. Rangur sendir blönduð skilaboð.  Hr. Réttur lætur þér líða eins og þú sért mikilvæg þegar þú ert með honum, og jafnvel þegar þið eruð ekki saman.  Hr. Rangur lætur þér liða eins og þú sért gleymd, tekin sem sjálfsagður hlutur og ekki mikilvæg.  Hr. Réttur segir þér að hann elski þig, þegar hann er tilbúinn. Hr. Rangur stynur bara.

Hr. Réttur er áreiðanlegur,  en Hr. Rangur er óáreiðanlegur. Hr. Réttur er til taks þegar á þarf,  en Hr. Rangur finnst hvergi.  Hr. Réttur heldur þér upplýstri, meðan þú kemst að því hvað Hr. Rangur er að gera á facebook status hans.  Hr. Réttur er til taks þegar þú þarft hans, en Hr. Rangur lætur þig vita þegar þú ert að trufla hann.

Þú getur elskað einhvern gaur alveg brjálæðislega, en ef sambandið við hann er að misbjóða þér, er hann ekki Hr. Réttur – núna.  Hann er Hr. Rangur.  Ef að hlutirnir beytast ekki, verður þú að láta hann vita.  Ef hann getur ekki breyst í Hr. Réttan,  verður að ræða það, strax.  Ef hann hefur ekki áhuga á að breyta neinu,  skiptir ekki máli hvort hann var einhvern tímann Hr. Réttur ef hann er það ekki lengur, er kominn tími til að forða sér.   Það er betra að verja tíma sínum með Hr. Réttum, en að berja hausnum við steininn mínútu lengur,  með Hr. Röngum! ..“

Lífið er flæði.  Þetta flæðii stíflast stundum og stundum myndast pollur, jafnvel drullupollur. –  Þegar við förum til baka að leita að sökudólgum, sækjum við meiri drullu í pollinn. –

„Blaming is for kids“ – heyrði ég einhvern spekúlantinn segja nýlega,  enda er það þekkt að krakkar vilja kenna öðrum um sínar ófarir eða mistök.  Jafnvel finna þau upp ósýnilega aðila, eða kenna yngri og ótalandi systkinum um sem ekki geta varið sig. –

Það er engin/n að segja að það sé ekki stundum öðrum að kenna hvernig komið er fyrir okkur, –  það tekur ekki nema nokkrar sekúndur að átta sig á því, eða í mesta lagi mínútur.  En af hverju að halda áfram að horfa á þau seku og gefa þeim þá um leið valdið yfir okkar lífi?

Brian Tracy, hvatningafyrirlesari m.meiru,  tók dæmi um mann sem lenti í ráni.  Byssu var miðað að höfði hans og hann varð auðvitað dauðskelkaður.  Þrjátíu árum síðar var þessi maður enn að kenna þessum atburði um eigin vanlíðan, – og þá sagði Hr. Tracy  að maðurinn hafi sjálfur verið farinn að halda byssunni að höfði sínu. –

Engin framför eða bati verður ef við erum að leika „Umaðkennaleikinn“ – eða „The Blaming Game“ –

Slepptu tökunum á atvikinu, aðilanum, – slepptu byssunni sem þú heldur að eigin höfði. –

Þegar við sleppum, komumst við fyrst áfram …

Námskeið þessu tengt verður haldið laugardaginn 23. ágúst nk. –  svona ef þú vilt komast upp úr pollinum, eða bara læra meira um mátt þinn og megin!

Sjá HÉR 

Ég sá pistil eftir konu sem heitir Carolanne Wright,  um þrjár fæðutegundir sem eiga að vinna gegn þunglyndi, eða hafa a.m.k. forvarnargildi. – Ég veit það hafa margir áhuga á slíku, – svo ég ætla að leyfa mér að segja lauslega frá greininni og hafa hana hér með pistlunum mínum, en Carolanne hefur inngang að sínum pistli, þar sem hún talar m.a. um breytta tíma, þar sem  aukið efnahagslegt óöryggi, atvinnu- og húsnæðisleysi sem hafi áhrif á geðslag fólks.

Náttúruleg þungyndislyf eru m.a.:

FISKUR 

TURMERIK 

GRÆNT TE 

Grænt te er þarna með í þessari þrenningu, – en margir drekka grænt te fyrir líkamann, en það er víst ekki síður jákvætt fyrir andann.  Þar liggi leyndarmálið í L-theanine – sem er náttúrleg aminósýra sem skýri hugsun og um leið minnki kvíða og þunglyndi. Hún nefnir að japanskir búddistamunkar hafi getað stundað hugleiðslu tímunum saman,  algjörlega afslappaðir en um leið með skýra hugsun.  Vitnar hún þar í Mark Blumenthal, frá „American Botanical Council.“ 

Það sem þessar ofangreindu fæðutegundir eigi sameiginlegt – er að þær eru allar bólgueyðandi.  Það sé ljóst að þegar jafnvel aðeins smábólga er viðvarandi, aukist líkur á þunglyndi töluvert.  Það sé alltaf best að vinna við orsakir bólgunnar í stað þess að ráðast á afleiðingar.  En þar til orsök bólgu er fundin, geti feitur fiskur, turmerik og grænt te unnið gegn henni og komið jafnvægi á geðslagið.

Það er mikilvægt að huga að því sem við erum að taka inn, – hvort sem það er matarkyns eða hin andlega næring.  Ef við hlustum á líkamann þá finnum við nú fljótt hvað passar okkur.  Ef við erum t.d. komin með útþandan maga eftir pizza-át,  þá er líkaminn að segja okkur eitthvað, er það ekki? –

Líka ef við förum að finna til, t.d. við að borða djúpsteikt eða grillmat.  Á sama máta má spyrja sig, hvernig okkur líður á sálinni eftir t.d. að lesa mikið af óvönduðum athugasemdum á fréttamiðlum og skítkast.  Fólk áttar sig oft ekki á því að öll næring endurspeglast í okkur sjálfum, hvort sem hún er andleg eða líkamleg.  Það sést á líkama okkar t.d. ef við borðum of mikið, – og það sést líka á okkur ef við liggjum í andlegu „sukki.“ –   Þess vegna þurfum við að vera meðvituð um næringuna okkar. –

Að lokum; ég tek fram að þessi pistill er bara „spekúlasjón“ ekki með læknastimpli og ítreka að hver og einn einstaklingur þarf að finna út fyriir sig, hvað hentar, því við erum svo sannarlega ekki öll eins, þó við séum mjög lík og öll af sama meiði!

Munum svo að lifa lífinu lifandi á meðan við höfum líf! .. ❤ 

Pæling: Carolanne er með þessum pistli að tala um fæðutegundir – sem eru efnislegar, – til inntöku, – en byrjar pistil sinn með að segja að ástæður fyrir vanlíðan séu andlegar, atvinnuleysi – fjárhagslegt óöryggi o.fl. –    Þá má spyrja sig hvort að þetta virki ekki í báðar áttir, þ.e.a.s. að líkamlegir kvillar læknist með góðri andlegri næringu? –  🙂

Auðvitað vinna líkaminn og sálin saman. –

Kíkið endilega á skemmtileg námskeið sem eru á döfinni, hér á síðunni, en þau má öll finna undir flipanum Á DÖFINNI.   🙂

(Hér er hlekkur á pistil Carolanne, svo maður geti nú heimildar!)

Mennirnir eru eins misjafnir og þeir eru margir.  Börn eru misjöfn, og það hafa foreldrar reynt sem eiga e.t.v. nokkrar „útgáfur.“    Vegna þess að þau eru misjöfn, þarf misjafnt uppeldi.  Sum þurfa mjög skýr mörk og mikinn aga, á meðan önnur hafa það næstum meðfætt. –

Börnin sem eru með óskýr mörk, leita eftir þeim hjá foreldrum sínum.  Það er því foreldranna að kenna þeim mörkin.  Óöryggir foreldrar eru oft hræddir við að setja börnum sínum mörk,  því þessi börn eru útsjónarsöm og reyna á. – Það má næstum kalla þetta valdabaráttu.  En í þessari valdabaráttu vinna bæði þegar foreldrarnir eru öryggir og sterkir,  því þá finna börnin það og það er það sem þau eru raunverulega að biðja um þegar þau eru að reyna sig. –

Ef barn suðar og suðar og fær það sem það vill, hafa báðir aðilar tapað.

Barnið er í raun að biðja foreldrið um að kenna sér mörk, en þó það gleðjist e.t.v. á yfirborðinu yfir að ná stjórn á foreldrinu (sem það gerir þegar foreldrið gefst upp) – þá sárnar því innst inni að eiga ekki sterkara foreldri.

Það er kærleiksverk að segja „NEI“ – þegar það er barninu fyrir bestu, svo ekki vera hrædd,  ekki heldur þegar barnið hótar, eða segist ekki elska ykkur því þið gerið ekki eins og það segir.   Barnið á alls ekki að stjórna foreldri.  Það er ávísun á hættuástand.

Foreldrar eru kennarar barna sinna.  Orðið agi er discipline á ensku.  Disciple þýðir síðan lærissveinn eða nemandi.  Kennslan fer fram með aga,  aga sem er á sama plani og ást. –  Barn sem upplifir að því eru sett heilbrigð mörk,  upplifir um leið að foreldrinu sé ekki sama um það, það upplifir ást og öryggi.  Ef mörkin eru ekki sett og foreldri er óstapilt í uppeldinu, eftirgefanlegt og leyfir barninu að stjórna,  þá upplifir barnið óöryggi.
Foreldrarnir eru bjargið í lífi barna sinna. –

Kennum sjálfsöryggi með sjálfsöryggi.

Kennum virðingu með virðingu.

Kennum ást með ást.

Nú get ég talað „digurbarkalega“ því þetta er að virka fyrir mig. – Ég er ekki að segja að lífið sé allt í „messi“  – en jú, það hefur margt gengið á til að „messa“ það upp, – en ég ætla ekki að fara að rekja það hér, heldur segja hvernig maður tekst á við það, og það er að sjálfsögðu að byrja á réttum enda. –

Það er alltaf gott að byrja innan frá. –

Mér finnst grundvallaratriði að treysta að allt fari vel, það er númer eitt.  Þá meina ég svona í lokin á ævintýragöngunni sem við köllum „líf“ ..   og um leið og við erum komin í þá tíðni – eða þá hugsun þá fer okkur strax að líða betur. –

Hvernig byrjum við á okkur? –  Jú, t.d. að velja góða næringu, það sem við tökum inn, bæði andlega sem líkamlega.  Þegar við förum að hætta t.d. að borða yfir okkur, – borðum meira af ávöxtum og grænmeti, – lifum heilsusamlega og líkama okkar í vil, þá þakkar líkaminn það.  Það sama gildir um andann, þegar við tökum inn góða andlega næringu, – þá þakkar andinn það. –   Það er allt okkar ábyrgð. –

Ég minntist á grundvalllaratriðið hér áðan, s.s. að trúa og treysta að allt fari vel. Það þýðir að við göngum án viðnáms inn í lífið. Án þess að búa til hindranir í kollinum okkar. – Það er í raun mjög gott að vita hvað við viljum, jafnvel setja það niður á blað.  (Ef við erum óviss, getum við notað útilokunaraðferð (hvað við viljum ekki) og þá er þetta fljótt að koma. –  Ótti okkar heldur aftur af bata og breytingum,  –  ótti við aðra, ótti við að mistakast, ótti við að gera sig að fífli, ótti við að aðrir viti hvað við séum ómöguleg, en hinir eru með nákvæmlega sama óttann, – alveg eins og við, – og við erum alltaf að miða okkur við eitthvað sem ekki er til, svo hættum því.  Ekki láta óttann stoppa framfaraskref í lífinu.  Já skref sem mistekst er líka framfaraskref, því það er lærdómur.  Við lærum ekket á að gera ekki neitt. –  Ekkert nám er gagnslaust.  Jafnvel þó við klárum það ekki,  því við fáum alltaf eitthvað út úr því. –

En já, byrja heima hjá sér í einu litlu horni, – horni sem heiitir líkami okkar, – horni sem heitir hugur okkar. –  Þegar okkur fer að líða betur í okkur sjálfum, eftir að hafa gert líkama og sál gott, með góðu atlæti, góðri næringu,  þá ósjálfrátt fyllumst við orku til að fara að gera betur á öðrum sviðum.  Halda fínu hjá okkur, – sortera í skúffum, losa okkur við gamalt dót.  Þetta „letting go“  dæmi,  eða að sleppa, er mjög táknrænt í því að t.d. taka til í bílskúr, geymslu eða fataskáp.   Henda, selja eða gefa, sleppa einhverju sem þú hefur haldið í sem minningu,  föt sem þú hefur ekki notað í ár, hlutir sem safna ryki og taka pláss í lifi þínu.

Ímyndaðu þér að þú sért að fara í flug í loftbelg.  Karfan er full af drasli og dóti og heldur þér niðri.  Það er dótið (dót = fólk, hugsanir, og svo bara veraldegt dót og drasl) sem heldur körfunni niðri og þú kemst ekki á loft.  Þá þarf að velja og kasta fyrir borð því sem heldur þér niðri. –

Varúð!  Ekki ætla þér að gera allt í einu.  Muna þetta með að byrja í einu horni.  Taka einn bita í einu, eitt skref í einu, því að ein algengasta ástæða að við gefumst upp er að við ætlum okkur of stóran pakka í einu.

Byrja heima, byrja á kroppnum og sálinni,  –  svo er hægt meðfram því að fara að taka dótið sitt –  taka inn góða næringu,  – losa sig við vonda, og losa sig við dót sem er stundum eins og einangrun milli þín og þín. –  Já, maður kemst ekki til sjálfs síns fyrir draslinu! 🙂

Það er alltaf hægt að byrja, – og það þarf að gefa sér góðan tíma.  Ef þú ert t.d. búin að safna of mörgum kílóum.  Gerðu ársplan, í stað þess að ætla þér að losna við þau á einhverjum óraunhæfum tíma.  Þetta ár líður hratt, sérstaklega þegar litið er til baka.

Það er margt sem við söfnum sem okkur langar að losna við, aukakíló, drasl, ryk, föt, vandamál, skuldir, o.fl. o.fl. –   Við verðum að gefa okkur tíma og tækifæri til að koma þessu í lag, –  og muna að láta það ekki stjórna tilveru okkar og líðan þó þetta sé ekki allt komið í gírinn á einu augabragði. –

Ákveðum HVAÐ við viljum gera og hvernig við viljum hafa þetta, en förum ekki að hafa áhyggjur HVERNIG við gerum það því það skapar viðnám.   Viðnám eða „resistance“ er það sem heldur aftur af lífsflæðinu. –  Oftast koma hlutirnir upp í hendur okkar,  ef við gerum okkar besta,  því við getum auðvitað ekki gert betur en okkar besta.

Ítreka – Óttaleysi er það sem skiptir mestu máli.  Hvernig losnum við við óttann,  jú, við þorum að elska, elska okkur sjálf og náungann.  Elskan bræðir svo margt, hún er eins og sólin sem bræðir klakann. –

Eigum góðan dag og heilbrigðan á sál og líkama.

Ef þið viljið læra/vita meira um þessa hugmyndafræði hér í pistilinum, þá eru alls konar námskeið framundan, – sem hægt er að lesa um t.d. á facebook síðunni minni – sem er undiir heitinu Jóhanna Magnúsdóttir HVATNING OG RÁÐGJÖF – ég er þakklát fyrir hvert „læk“ ..  ❤