Einu sinni var kona – hún hafði þjón í vinnu,  þjón sem var búinn að þjóna henni í tugi ára, alla hennar ævi reyndar, og fylgja henni hvert fótmál, dag og nótt. –  Konan var því miður ekkert alltof notaleg við þjóninn og gífurlega vanþakklát, miðað við hvað hann hafði þjónað henni vel, þrátt fyrir meðferðina, – hún sagði m.a. eftirfarandi við þjóninn sinn:

„‘Mikið ertu feitur“  – „Ég hreinlega hata á þér magann“ –   „Svakalegt er að sjá þig, ertu með ljótuna í dag?“ – „Ég hata þessar hrukkur á þér“. – „Sjá þessi þykku læri“ .. „Úff, slæmur hárdagur?“ „Af hverju ertu svona helv..stirður“  – „Þú ert bara alltaf eitthvað lasinn!!“ … „Hver þykist þú vera?“  – „Þú átt sko ekkert gott skilið og getur bara þolað það sem ég legg á þig!“ .. o.s.frv. –

Það vita það flestir að svona tal virkar ekki hvetjandi til góðrar þjónustu og þjónninn fór hægt og rólega að hætta að nenna að þjóna þessum húsbónda. Hann drabbaðist niður og leið illa og fór að borða enn meira, ofan í tilfinningar sínar. –

Þjónninn varð þunglyndur og enn meira lasinn og var alveg að gefast upp á þessu andlega ofbeldi konunnar,  en þá fór konan á námskeið, þar sem hún lærði að tala fallega við þjón sinn; líkamann,  og vera honum þakklát fyrir dygga þjónustu.   Nota örvandi tal, hrós og viðurkenningu.  Allar frumur þjónsins tóku gleðikipp og fóru að starfa betur.

Ótti lamar.  Hann heldur okkur stundum frá því að gera jákvæðar breytingar í lífinu.  Óttinn vekur innra varnarkerfi og „gabbar“ okkur til að halda að við höfum góða og gilda ástæðu til að gera EKKI breytingar.

• Ótti, og þá sérstaklega óttinn við að mistakast eða verða fyrir vonbrigðum rýrir möguleika okkar til breytinga eða vaxtar,  og heldur okkur frá því að fylgja þeim eftir.
• Óttinn við að gera mistök gerir okkur óákveðin og veldur því að við verðum áttavillt. Hann stöðvar okkur í því að vita hvað það er sem við raunverulega viljum.
• Ótti brenglar sýn okkar á lífið og hvers við erum megnug til að bæta það.
• Óttinn heldur okkur frá því að biðja um hjálp, eða frá því að leyfa okkur að þiggja andlega hjálp sem okkur er boðin.
• Óttinn lætur okkur stundum sætta okkur við það sem okkur er ekki bjóðandi
• Óttinn heldur okkur frá því að sækjast eftir því sem við eigum í raun skilið
• Til að sefa óttann,  þróum við stundum með okkur slæma siði sem við sitjum uppi með
• Óttinn ræður því oft að við hættum við eitthvað á síðustu metrunum, þegar við erum alveg að ná markmiðum okkar
• Óttinn heldur okkur frá því að taka áhættur
• Óttinn við skoðanir annarra heldur okkur frá því að þora að fylgja hjarta okkar, innsæinu okkar og að vera við sjálf
• Óttinn valdar ofbeldismanninn  – ef við erum hrædd skynjar hann það og nýtir sér valdið
• Endurtek:  Óttinn lamar

Ekki vera hrædd, ekki láta segja okkur að vera hrædd, því hrædd eigum við ekki að ganga í gegnum lífið.  Forðumst því hræðsluáróður í hvaða formi sem hann kemur.

Verum skynsöm en ekki hrædd.

Höfum meiri trú – trú á eigin mátt og megin, og minni trú á mátt ofbeldis og þeirra sem stunda ofbeldi,  því ofbeldi er aumingjaskapur.

Það er ekki aumingjaskapur að verða fyrir ofbeldi, sendum þau skilaboð og mætum veröldinni – óhrædd.

Sumt ofbeldisfólk er eins og hundar sem gelta hæst, er agnarsmátt inní sér og ef við hvessum okkur við það hleypur það í bælið sitt. –

Sumt fólk kann bara að gelta og ógna, en ekki að elska. 

Kennum þessu fólki að elska með að vera þeim fyrirmyndir.

Lifum heil og af heilindum.

(Endurbirting – smá leiðrétt).

Eftirfarandi er grein er þýdd og að einhverjum hluta heimfærð og er upprunalega á síðunni GPS for the Soul, sem er eins og nafnið gefur til kynna, leiðsögutæki eða GPS fyrir sálina. – upphaflega greinin eftir Margaret Paul, Ph.D.  

Hvernig fer ég að því að elska mig?

Margaret Paul skrifar: Markmið starfs míns er að leiðbeina fólki frá þeim farvegi að yfirgefa sjálft sig  (afneita sér) og í þann farveg að læra að elska sig og samþykkja. – Ein af algengu yfirlýsingum þeirra sem til mín leita, eða hafa samband er: “Ég veit ekki hvernig ég á að fara að því að elska sjálfa/n mig.”

Auðvitað kann þetta fólk það ekki – það hafði engar fyrirmyndir sjálfs-ástar.  Fæst okkar áttu foreldra eða eiga foreldra sem voru fyrirmyndir þess að taka ábyrgð á eigin velferð og hamingju.

Samt sem áður, þegar ég spyr þetta sama fólk á hverju barn þurfi að halda til að upplifa að það sé elskað, er það ekki í vandræðum með að svara hvers barn þarfnast.  Þau eiga jafnvel börn, sem þau sýna elsku og umhyggju en geta ekki ímyndað sér hvernig það virkar að elska sjálfa/n sig – barnið sem er innra með þeim.

Hér fyrir neðan eru níu atriði sem ættu að hjálpa ef þau koma frá hjartanu, – og leyfa okkur að upplifa að við séum elskuð.

1. Hlustum á okkar innri rödd, á eigin tilfinningar. 

Margir eiga auðvelt með samlíðan með öðrum, og eru næmir á tilfinningar annarra – en um leið hafa þau hafa ekki hugmynd hvernig þeim sjálfum líður. Ef við hunsum tilfinningar barns, upplifir barnið að það sé ekki elskað og að hunsa okkar eigin tilfinningar hefur sömu afleiðingar –  barnið hið innra upplifir að því sé hafnað, það sé yfirgefið.

2. Sýnum tilfinningum skilning og höfum samhug með okkur sjálfum. 

Ef við dæmum tilfinningar okkar þannig að þær séu rangar,   mun innra barnið upplifa höfnun og að vera yfirgefið af okkur sjálfum. Ef við beitum ekki dómhörku, erum góð, mild, skilningsrík og viðurkennum eigin tilfinngar, mun okkar innra barn upplifa að það sé elskað af okkur.  (Þetta er sérstaklega áberandi t.d. í sorgarferli – þegar upp koma skrítnar hugsanir og tilfinningar – sem við viljum ekki finna – en best er að viðurkenna þær og finna þeim farveg út).  Afneitum ekki eigin tilfinningum.

3. Verum opin fyrir því að læra hvað tilfinningar okkar eru að reyna að segja okkur. 

Alveg eins og barn upplifir kærleika þegar okkur stendur ekki á sama og veitum því athygli hvernig því líður mun okkar innra barn upplifa að það sé elskað þegar við leitumst eftir að skilja og rannsaka hvað tilfinningarnar eru að tjá. Allar tilfinningar eru upplýsandi. Á sama hátt og líkamlegur sársauki varar  við að það er eitthvað sem þarf að skoða, gerir tilfinninglegur sársauki það líka. Sársaukafullar tilfinningar segja okkur að við séum að yfirgefa okkur sjálf, eða að einhver sé ekki að sýna okkur elsku, eða sjálfum sér eða öðrum, eða að ástandið sé okkur óhollt. Ef við erum fús til að veita tilfinningum okkar athygli, – sinnum þeim í stað þess að hunsa, –  og gerum eitthvað í því að lagfæra ástandið, munum við upplifa að við séum elskuð.

4. Sköpum gott samband við andlega uppsprettu kærleika, visku og huggunar

Elskan eða kærleikurinn er ekki tilfinning sem kemur frá huganum, heldur frá hjartanu, vegna þess að hjarta okkar er opið fyrir okkar eigin uppsprettu kærleika. Þegar þú opnar þig með þínum æðra mætti, fyrir því að elska sjálfa/n þig og aðra, mun kærleikurinn flæða inn í hjarta þitt og þú munt upplifa að þú sért elskuð/elskaður. . (Djúp og breið – myndum við syngja í sunnudagaskólanum ) .. á kærleikans sem rennur til okkar og frá okkur). 

5. Veljum að umgangast kærleiksríkt fólk 

Við höfum ekki alltaf það val – eins og til dæmis í starfsumhverfi – en þegar við höfum val – eins og í persónulegum samböndum – að velja að vera í kringum umhyggjusamt, styðjandi fólk sem samþykkir okkur, munum við upplifa að vera elskuð.  Þegar við veljum, ítrekað, að vera í samskiptum við óvinveitt fólk, dæmandi fólk og sem jafnvel beitir ofbeldi eru skilaboðin sem við erum að senda til okkar sjálfra að við séum ekki elsku verð.

6. Stöndum með sjálfum okkur og sýnum okkur kærleika og virðingu í umgengni við annað fólk

Þegar við erum í samskiptum við einhverja sem eru okkur vond stöndum með okkur sjálfum,  og látum þau sem koma illa fram við okkur vita að  þessi framkoma er okkur ekki bjóðandi. Setjum skýr og eðlileg mörk. Leitumst síðan eftir að fá að vita hvað raunverulega er í gangi, eða aftengjumst viðkomandi aðila á eins kærleiksríkan máta og möguleiki er á.  Að leyfa öðrum að koma illa fram við okkur sendir þau skilaboð til okkar innra barns að það eigi ekki skilið að vera elskað.

7. Pössum upp á tíma okkur, líkama, rými og efnahag. 

Við upplifum að við séum elskuð þegar við gefum okkur hollan mat, andlega og líkamlega næringu,  hreyfum okkur og fáum nægilegan svefn.  Þegar við hunsum heilsu okkar, sendum við sjálfum okkur þau skilaboð að við séum ekki þess virði að elska.  Ef við erum alltaf sein eða óskipulögð með tíma okkar og rými, erum við enn og aftur að senda okkur þau skilaboð að við séum ekki þess virði að um okkur sé hugsað.  Þegar við virðum okkar eigin tíma og annarra, og rými okkar og annarra erum við að láta okkur vita að við séum þess virði.

Þegar við eyðum um efni fram, komum okkur í óþarfa skuldir, erum við ekki að sýna okkur umhyggju, og innra barnið upplifir ótta, að það sé yfirgefið og ekki elskað.  Alveg eins og raunverulegt barn þarf að upplifa öryggi hvað varðar lífsins gagn og nauðsynjar þarf okkar innra barn að skynja það.

8. Finnum starf sem við elskum – störfum við ástríðu okkar

Þar sem vinnan gtur tekið stóran hluta dagsins, er mjög mikilvægt að finna eða skapa starf sem fullnægir okkur.  Ef við höldum áfram að þvinga okkur til að vinna starf sem við þolum ekki, eru skilaboðin til okkar sjálfra að við séum ekki þess virði að gera það sem við þörfnumst að gera, til að skapa fullnægjandi starfsvettvang.   (Ég myndi bæta því við hér, að ef við getum alls ekki skipt um vinnu, að læra að elska það sem við erum að gera og fókusera á það jákvæða við starfið).

9. Sköpum jafnvægi 

Ef við stundum einungis vinnu og leikum ekki, skapar það innri kvíða og spennu – í stað innri friðar. Við þurfum á jafnvægi í lífi okkar til að upplifa að við séum elskuð og elsku verð. Við þurfum tíma til að vinna, tíma til að hvílast og endurnýjast. Við þurfum líka tíma til að næra líkamann og sálina, í gegnum áhugamál sem færa okkur gleði.

Við getum ekki ætlast til þess af öðrum að vera elskuð á meðan við erum að yfirgefa okkur sjálf.  Við upplifum aldrei að við séum elskuð eða elsku verð með þeim hætti.  Þegar við lærum að taka ábyrgð á okkur sjálfum, tilfinningalega, líkamlega, fjarhagslega, andlega, skipulega og raunverulega ábyrgð – þá munum við upplifa að við erum elskuð og elsku verð.  Að taka ábyrgð á að elska okkur fyllir hjartað kærleika, sem við getum síðan deilt með öðrum.

Að deila ást – kærleika – elsku er eitt það sem gefur okkur mesta lífsfyllingu, en við verðum að vera full af kærleika til að geta deilt kærleika. Það að læra að elska okkur sjálf er það sem fyllir okkur af kærleika.

Þú berð ábyrgð á þínu innra barni, gleði þess, hamingju og friði, og þú getur valið að elska það – eða ekki.

Þegar við tölum um næringu verður fólki oft fyrst hugsað til líkamlegrar næringar. –  Margir fara í „detox“ – eða afeitrun og losa sig við eitthvað gamalt úr kroppnum – hreinsa lifur, ristil o.s.frv. – en í þessum pistli ætla ég ekki að tala um mat – heldur fólk, samskipti við fólk og að losna úr „óhollum“ samskiptum og samböndum.

Við vitum alveg að fólk hefur mismunandi áhrif á okkur, sum góð áhrif og önnur vond. –  Stundum eru það bara þessi gagnvirku áhrif, – þ.e.a.s. að tveir einstaklingar hafa vond áhrif á hvorn annan, jafnvel þó þeir geti átt í góðum samskiptum við annað fólk.

„Eitrið“ er ekki aðeins í loftinu, í slæmu fæði eða drykkjum. Það þarf að líta á allar hliðar. –

Þó að einhverjum langi í sykur, þýðir það ekki endilega að sykurinn sé honum eða henni hollur, heldur einmitt þveröfugt.

Sykur getur verið sem eitur.

Það verður hver og einn að vega og meta hvað honum eða henni er hollt, og vera vel meðvituð/meðvitaður um það.  Það þýðir ekki aðeins að skoða hvað við erum að naga (borða)- heldur hvað (eða hver) það er sem er að naga (borða) okkur.

Fyrsta skrefið til að átta sig á því hvort að manneskja er okkur óholl er,  ef við þurfum að breyta einhverju í okkar eigin fari (getum ekki verið við sjálf) til að geta verið í samskiptum við hana. –

Eftirfarandi eru dæmi um „eitrað“ fólk:

1) Fyrrverandi maki eða elskhugi sem þú ert með þráhyggju fyrir, fókusinn er á þessa/þennan fyrrverandi og þú hefur meiri áhuga á hans/hennar lífi en þínu. – Þú kemst þannig ekkert áfram í þínu eigin lífi og ert ekki að byggja upp eigið líf.

2) „Vinur“ eða „Vinkona“ sem tekur frá þér orku, og þú ert alveg búin/n á því eftir að hafa varið tíma með honum/henni og þú þarft næstum að komast í meðferð eftir samveruna.

3) Hvaða persóna sem er, sem er full dómhörku, ásakana og/eða ofbeldsfull.  Þau sem eru neikvæð í kringum þig, fólkið sem sýnir þér allar hindranir í þínu lífi í stað þess að benda á lausnirnar.  Segir „Þú getur ekki“ í stað „Þú getur“ .. (hefur ekki trú á þér).

4) Hver sem er þannig að þú kvíður að hitta eða tala við, eftir að þú dregur þig í stutt hlé til að endurmeta stöðu þína.

5) Einhver sem baktalar þig, en er almennileg/ur við þig þegar hann/hún mætir þér persónulega.

6) Starfsmaður þinn, samstarfsfélagi eða viðskiptavinur sem mætir reglulega með neikvæða orku og streitu inn í þitt starfsumhverfi.

7) Fjölskyldumeðlimur sem er orkusuga, gerir stöðugt lítið úr þér og er einstaklega eitraður.  (Þessi staða er snúin, en gerum okkar besta að setja skýr mörk, – með því sem við köllum „tough love“ ef ekkert annað virkar). Stundum er „Nei“ það kærleiksríkasta sem við getum sagt.

Að sama skapi og við þurfum að vita hvernig við bregðumst við t.d. ef við færum í líkamlegt detox, þurfum við að vita hvernig við bregðumst við andlegu detoxi eða afeitrun.  – Eigum við að skella í lás – klippa á einn, tveir og þrír eða gera það hægt og bítandi.

Í mörgum skilnaðarmálum er mælt með því sem kallað er „clean-cut“ – því að klippa sem hreinlegast á öll samskipti.  Það er eins og að hætta að reykja alveg, – í stað þess að fá sér eina og eina því það er hætta á að reykingarnar aukist á ný ef verið er að „daðra“ við þær.

Það getur verið erfitt að losna undan svona fólki, – sms-um, símhringingum, tölvupósti, facebook, o.s.frv. – tengileiðirnar eru svo margar og því krefst það aga.

Það er eins og fólk sem ætlar að hætta að nota sykur, en sykurinn leynist í ýmsu formi sem fólk kannski áttar sig ekki á.

Það sem þú veitir athygli vex, svo lykillinn er að taka athyglina af viðkomandi manneskju. 

Ráð til að sleppa.

1. EKki tala við þessa manneskju. Ef ekki er hægt að halda það út að eilífu (ekki í boði vegna tengsla) gerðu það í ákveðinn tíma og finndu lausnir til að minnka samskiptin við þessa manneskju til langtíma litið.

2. Ekki skoða facebook – síðu þessarar manneskju eða nokkuð tengt henni á facebook.  Settu allar tilkynningar henni tengdar á „off“ –  ef þú treystir þér ekki að gera þetta svona blokkeraðu viðkomandi.

3. Ekki tala um þessa persónu.  Þú ert að reyna að byggja upp nýtt mynstur – ef þetta er of erfitt og þú þarft á hjálpa að halda, talaðu við vin/vinkonu eða meðferðaraðila.

4. Forðastu staði sem viðkomandi stundar. Forðastu staði sem vekja upp nostalgíu (fortíðarþrá) varðandi þessa manneskju. Forðastu allt í umhverfinu sem vekur upp hugsanir um viðkomandi.  (Þessi hluti getur orðið snúinn á okkar litla Íslandi og pistillinn líklegast ætlaður stærra samfélagi, en hér reynir á mörkin, þ.e.a.s. að setja viðkomandi mörk ef þið mætist, ekki láta hann/hana komast inn fyrir þín þægindamörk).

5. Forðastu allt félagslegt og fjölmiðlatengt sem tengir þig við þessa manneskju. – Ef þú stenst ekki að fylgjast með uppfærslum á lífi hennar/hans – hættu algjörlega að fylgjast með.

6. Ekki hlusta á tónlist sem minnir þig á þessa persónu. Tónlist ýtir á minningatakkana – og gerir viðkomandi raunverulegri í núinu. Það er því gott að uppfæra tónlistina sína í þessum aðstæðum.

7. Segðu, „já“ við nýju fólki og aðstæðum til að endurstilla fókusinn. Eignastu nýja vini og finndu nýtt fólk til að vinna með.

8. Forðastu að lesa gömul skilaboð og sms frá þessari manneskju.  Ef þú getur ekki staðist freistinguna, ýttu á delete. Þetta gildir um myndir líka.  Fylltu upp í tómarúmið með nýjum tímum og hlutum sem eru góðir fyrir þig.

9.  Breyttu rútínum þínum, prófaðu einn dag – eða helgi, farðu í nýtt umhverfi til að endurstilla sjónarhorn þitt í lífinu og auðvelda hreinsunarferlið.

10. Hreyfðu þig og nærðu þig vel líkamlega. Það hjálpar þér við að losna við gamalt eitur úr líkama og sál.

11. Umvefðu þig með fólki og aðstæðum sem nærir þig, elskar  og hressir sál þína.

Næst þegar þú hugsar „detox“ hafðu í huga meira en að líta á mataræðið – og hreinsaðu þig af „eitrandi“ fólki í lífi þínu líka

Twitter: www.twitter.com/DrKarunaSabnani

Í pistilinum hér á undan, sem ég mæli með að þið lesið tala ég um mikilvægi þess að elska sig. Að elska sitt innra barn. –

En það er annar þáttur sem við látum stundum sitja á hakanum og það er að hleypa þessu barni út að leika.

Ég er með fólk í viðtölum nær daglega og spyr stundum, „Hvað ertu að gera sem þér finnst skemmtilegt?“ – „Hvenær leikur þú þér?“ –

Það er engin afsökun að börn séu fyrirstaða, því hverjum finnst skemmtilegra en að mamma eða pabbi gefi sér tíma til að leika, ekki bara af skyldurækni, heldur að þau finni upp á einhverju sem þau hafi gaman af og geti tekið börnin með í leikinn. –

Fullorðnir eiga þó margir annars konar leiki. –  EIn af skýringunum á því hvað sé að leika sér, er að við gerum eitthvað algjörlega tilgangslaust. –  (Þá fá sumir kvíðakast,  og fara að hugsa „ég ætti að vera að gera eitthvað af viti, – taka til, elda mat, blah, blah“ og ýta á fullu á sína eigin skammartakka). –

Nei – t.d. að leggjast upp í sófa og lesa bók – það er að leika sér, og munum að þegar við höfum valið eitthvað þá ekki gera það með samviskubiti, því fátt er meira lamandi en samviskubit eða skömm. –  Leikum okkur, valhoppum, hlæjum,  gerum okkur pinkulítið að fíflum – eins og sagt er, því fagnaðarerindið er: „Það er hollt“ –  það hef ég lesið hjá fræðingum, – það er ekkert sem ég fann upp sjálf, enda óþarfi að finna upp hjólið. –

Af hverju er það hollt? – Jú, andstæða leiksins og hafa gaman er þunglyndið, eða depression,  – og það segir Dr. Brené Brown. –

Svo þess vegna er lífsnauðsynlegt að leika sér, fagna og vera glöð og ég legg til að fólk stundi mikinn fíflagang og leiki sér þessa helgi sem er framundan. –

Það ætla ég að gera 🙂

Eftirfarandi er grein sem ég þýddi/endursegi og er upprunalega á síðunni GPS for the Soul, sem er eins og nafnið gefur til kynna, leiðsögutæki eða GPS fyrir sálina. – upphaflega greinin eftir Margaret Paul, Ph.D.  Fyrirsögnin er mín – og ýmis innskot.

Leggðu lófann á hjarta þitt

Margaret Paul skrifar: Markmið starfs míns er að hjálpa fólki við að hætta að yfirgefa sjálft sig  (afneita sér)  og að læra að elska sig. – Ein af algengu yfirlýsingum þeirra sem til mín leita, eða hafa samband er: „Ég veit ekki hvernig ég á að elska sjálfa/n mig.“

Auðvitað kann þetta fólk það ekki – það hafði engar fyrirmyndir sjálfs-ástar.  Fæst okkar áttu foreldra eða eiga foreldra sem voru fyrirmyndir þess að taka ábyrgð á eigin velferð og hamingju.

Samt sem áður, þegar ég spyr þetta sama fólk á hverju barn þurfi að halda til að upplifa að það sé elskað, er það ekki í vandræðum með að svara hvers það þarfnast.  Þau eiga jafnvel börn, sem þau sýna elsku og umhyggju en geta ekki ímyndað sér hvernig það lítur út að elska sjálfan sig – barnið sem er innra með þeim.

Hér fyrir neðan eru níu atriði sem ættu að hjálpa ef þau koma frá einlægum stað í hjartanu, – og leyfa okkur að upplifa að við séum elskuð.

1. Hlustum á okkar innri rödd, á eigin tilfinningar. 

Margir eiga auðvelt með samlíðan með öðrum, og eru næmir á tilfinningar annarra – á meðan þau hafa ekki hugmynd hvernig þeim sjálfum líður. Ef þu hunsar tilfinningar barns, upplifir barnið það að það sé ekki elskað og að hunsa okkar eigin tilfinningar gefur sömu niðurstöðu –  barnið hið innra upplifir að því sé hafnað, það sé yfirgefið.

2. Sýnum tilfinningum skilning og höfum samhug með okkur sjálfum. 

Ev við dæmum tilfinningar okkar þannig að þær séu rangar,   mun innra barnið upplifa höfnun og það að vera yfirgefið af okkur sjálfum. Ef við beitum ekki dómhörku, erum góð, mild, skilningsrík og viðurkennum eigin tilfinngar, mun okkar innra barn upplifa að það sé elskað af okkur.  (Þetta er sérstaklega áberandi t.d. í sorgarferli – þegar upp koma skrítnar hugsanir og tilfinningar – sem við viljum ekki finna – en best er að viðurkenna þær og finna þeim farveg út).  Afneitum ekki eigin tilfinningum.

3. Verum opin  fyrir því að læra hvað tilfinningar okkar eru að reyna að segja okkur. 

Alveg eins og barn upplifir kærleika þegar okkur stendur ekki á sama og sýnum því skilning hvað er að meiða það, mun okkar innra barn upplifa að það sé elskað þegar við leitumst eftir að skilja og rannsaka hvað tilfinningarnar eru að tjá. Allar tilfinningar eru upplýsandi. Á sama hátt og líkamlegur sársauki varar  við að það er eitthvað sem þarf að skoða, gerir tilfinninglegur sársauki það líka.  Sársaukafullar tilfinningar segja okkur að við séum að yfirgefa okkur sjálf, eða að einhver sé ekki að sýna okkur elsku, eða sjálfum sér eða öðrum, eða að ástandið sé okkur óhollt. Ef við erum fús til að veita tilfinningum okkar athygli, – sinnum þeim í stað þess að hunsa, –  og gerum eitthvað í því að lagfæra ástandið, munum við upplifa að við séum elskuð.

4. Sköpum gott samband við andlega uppsprettu kærleika, visku og huggunar

Elskan eða kærleikurinn er ekki tilfinning sem kemur frá huganum, heldur kemur frá hjartanu, vegna þess að hjarta okkar er opið fyrir okkar eigin uppsprettu kærleika.  Þegar þú opnar þig með þínum æðra mætti fyrir því að elska sjálfa/n þig og aðra, mun kærleikurinn flæða inn í hjarta þitt og þú munt upplifa að þú sért elskuð/elskaður. . (Djúp og breið – myndum við syngja í sunnudagaskólanum ;-)) .. á kærleikans sem rennur til okkar og frá okkur). 

5. Veljum að umgangast kærleiksríkt fólk 

Við höfum ekki alltaf það val – eins og til dæmis í starfsumhverfi – en þegar við höfum val – eins og í persónulegum samböndum – að velja að vera í kringum umhyggjusamt, styðjandi fólk sem samþykkir okkur, munum við upplifa að vera elskuð.  Þegar við veljum, ítrekað, að vera í samskiptum við óvinveitt fólk, dæmandi fólk og sem jafnvel beitir ofbeldi eru skilaboðin sem við erum að senda til okkar sjálfra að við séum ekki elsku verð.

6. Stöndum með sjálfum okkur og sýnum okkur kærleika og virðingu í umgengni við annað fólk

Þegar við erum í samskiptum við einhverja sem eru okkur vond stöndum með okkur sjálfum,  og látum þau sem koma illa fram við okkur vita að  þessi framkoma er okkur ekki bjóðandi. Setjum skýr og eðlileg mörk. Leitumst síðan eftir að fá að vita hvað raunverulega er í gangi, eða aftengjumst viðkomandi aðila á eins kærleiksríkan máta og möguleiki er á.  Að leyfa öðrum að koma illa fram við okkur sendir þau skilaboð til okkar innra barns að það eigi ekki skilið að vera elskað.

7. Pössum upp á tíma okkur, líkama, rými og efnahag. 

Við upplifum að við séum elskuð þegar við gefum okkur hollan mat, andlega og líkamlega næringu,  hreyfum okkur og fáum nægilegan svefn.  Þegar við hunsum heilsu okkar, sendum við sjálfum okkur þau skilaboð að við séum ekki þess virði að elska.  Ef við erum alltaf sein eða óskipulögð með tíma okkar og rými, erum við enn og aftur að senda okkur þau skilaboð að við séum ekki þess virði að um okkur sé hugsað.  Þegar við virðum okkar eigin tíma og annarra, og rými okkar og annarra erum við að láta okkur vita að við séum þess virði.

Þegar við eyðum um efni fram, komum okkur í óþarfa skuldir, erum við ekki að sýna okkur umhyggju, og innra barnið upplifir ótta, að það sé yfirgefið og ekki elskað.  Alveg eins og raunverulegt barn þarf að upplifa öryggi hvað varðar lífsins gagn og nauðsynjar þarf okkar innra barn að skynja það.

8. Finnum starf sem við elskum – störfum við ástríðu okkar

Þar sem vinnan gtur tekið stóran part dagsins, er mjög mikilvægt að finna eða skapa starf sem fullnægir okkur.  Ef við höldum áfram að þvinga okkur til að vinna starf sem við þolum ekki, eru skilaboðin til okkar sjálfra að við séum ekki þess virði að gera það sem við þörfnumst að gera, til að skapa fullnægjandi starfsvettvang.   (Ég myndi bæta því við hér, að ef við getum alls ekki skipt um vinnu, að læra að elska það sem við erum að gera og fókusera á það jákvæða við starfið).

9. Sköpum jafnvægi 

Það að bara að vinna en leika ekki, skapar innri kvíða og spennu – í stað innri friðar. Við þurfum á jafnvægi í lífi okkar til að upplifa að við séum elskuð og elsku verð. Við þurfum tíma til að vinna, tíma til að hvílast og endurnýjast. Við þurfum líka tíma til að næra líkamann og sálina, í gegnum áhugamál sem færa okkur gleði.

Við getum ekki ætlast til þess af öðrum að vera elskuð á meðan við erum að yfirgefa okkur sjálf.  Við upplifum aldrei að við séum elskuð eða elsku verð með þeim hætti.  Þegar við lærum að taka ábyrgð á okkur sjálfum, tilfinningalega, líkamlega, fjarhagslega, andlega, skipulega og raunverulega ábyrgð – þá munum við upplifa að við erum elskuð og elsku verð.  Að taka ábyrgð á að elska okkur fyllir hjartað kærleika, sem við getum síðan deilt með öðrum.

—. Að deila ást – kærleika – elsku er eitt það sem gefur okkur mesta lífsfyllingu, en við verðum að vera full af kærleika til að geta deilt kærleika. Það að læra að elska okkur sjálf er það sem fyllir okkur af kærleika.

———

Leggðu lófa þinn á hjarta þitt, og finndu hitann og heilunina sem streymir til þín – frá þér. Ástina sem streymir til þín frá þér. Þú berð ábyrgð á þínu innra barni, gleði þess, hamingju og friði, og þú getur valið að elska það – eða ekki.

Síðustu helgi vorum við níu flottar konur í Skálholti, hlógum saman, grétum saman, sungum saman. –  Við upplifðum eitthvað gott og heilagt. –

Á mánudag var ég með námskeiðin mín „Ég get það“ – og þar upplifði ég líka eitthvað gott og heilagt.  Upplifi það í hverjum hópi og á hverju námskeiði.

Seinni partinn í dag var ég með hugleiðslunámskeiðið mitt um æðruleysið.  – Ég var með mjög mikinn höfuðverk þegar ég byrjaði og taldi mig jafnvel vera að fá flensu, en höfuðverkurinn gufaði upp.

Ég er reyndar undir mjög miklu álagi þessa dagana, en eins og ég hef sagt áður, að það er ekki annað í boði en að vera sterk – þó auðvitað leyfi ég mér að gráta og syrgja – og afneita ekki því sem er að ganga á í mínu lífi. –  Læt það þó ekki trufla, – geri ekki storm í stofunni hjá mér þegar alvöru stormur geysar eins og hjá blessuðu fólkinu á Filippseyjum.  ❤

Á hugleiðslunámskeiðinu fann ég fyrir ljósi, óvenju sterku heilunarljósi – enda með mjög sterku fólki sem gefur mér sitt ljós um leið og ég deili mínu. –

Við ræddum hugrekkið við að vera til, við að segja satt og vera heiðarleg. – Við ræddum það líka að hver sál er perla, og við saman perlufesti. Ég sagði frá mínum hugmyndum um hvað tengdi perlurnar – en það er þetta sem sum kalla Æðri mátt en önnur Guð – og e.t.v. kalla einhver það eitthvað allt annað, orku, líf eða bara eitthvað sem er okkur stærra og æðra. –

En fólk er gott og fólk er yndislegt. Við verðum aðeins að huga að því að sumt fólk er að einangrast, og það er yndi að geta komið saman – sest niður, spjallað og bara VERIÐ TIL. –

SAM-VERAN er góð og heilög.

Fyrir hana er ég þakklát og verð ævinlega þakklát.

Ég er líka þakklát fyrir fólk sem ég get hjálpað – það er þetta bergmál lífsins, – en í morgun fékk ég bréf frá ónefndri konu sem skrifaði:

„Hef legið yfir greinunum þínum undanfarna daga, notað morgunhugleiðsluna nánast á hverjum morgni og þetta er að hjálpa mér. Hef trú á að það sem þú ert að gera með mér sé að bjarga lífi mínu ❤ “ .. 

Fólk kannski áttar sig ekki á því að svona „feedback“ eða endurgjöf eins og það kallast á íslensku er í raun að bjarga mínu lífi.  Það hjálpar mér líka að halda áfram krefjandi starfi mínu. – 

TAKK .. svona virkar félagsauðurinn. 

Það má kannski taka það fram að mér finnst dýrin líka yndisleg og gefa góða orku, – sumt fólk segir að ekkert illt þrífist nálægt dýrum. Ég vil trúa því.

Kola – Pjakkur, Mia og Bomba eru mér sammála 😉

Friður – Gleði – Ást …. til þín.

p.s. trúlofaðist sjálfri mér í hugleiðslu kvöldsins, lofaði mér eilífri tryggð og fékk hring með bláum glitrandi steini.

Ég varð þeirrar gæfu aðnjótandi, ásamt nokkrum „skrítnum“ konum að vera þátttakandi í námskeiði, „Konur á tímamótum“ – um helgina þar sem Þórey Sigþórsdóttir leikkona m/meiru leiðbeindi okkur við það að laða fram okkar innri rödd og fara inn í kjarna.

Við hituðum upp líkamann (og sálina)  í félagi við aðrar konur, snertumst, horfðumst, tengdumst hver annarri um leið og við tengdumst okkur sjálfum. –

Í gærkvöldi þegar ég kom heim skrifaði ég eftirfarandi:

„Karlorkan og kvenorkan virkjuð um helgina, já – röddin þanin niður í rass og upp í rjáfur, með „Konum á tímamótum“ í Skálholti – og ekkert venjulegum konum, öllum skrítnum og skemmtilegum, og var þar fremst meðal jafningja sú sem að námskeiðinu stóð:Þórey Sigþórsdóttir sem laðaði fram ótrúlega tóna (ó-hjlóð) sem við héldum að við ættum ekki til.“

Ég var „gesta“ leiðbeinandi á námskeiðinu og stiklaði á stóru um mikilvægi – sjálfs-ástar,  að sleppa tökum – að leyfa sér að þiggja, um mikilvægi andans, og mikilvægi að lifa heiðarlega og af heilindum.

Kolbrún grasalæknir leiðbeindi líka, – hún var ástríðufull í framsögn sinni og er að lifa ástríðu sína, og var því góð fyrirmynd,  því það er í raun það sem við þurfum öll að hafa í huga.

Ein af fallegu konunum á námskeiðinu skildi eftir falleg heimfararorð fyrir mig, þegar hún sagði eitthvað á þessa leið: „Mig langar að hafa þetta innra ljós sem þú hefur“ –

Að sjálfsögðu höfum við öll ljósið, en ljósið þarf að næra og skynja.

• Hættum að tala illa um aðra, hvort sem við höfum rétt fyrir okkur eða ekki, – hætta að tala illa um okkur sjálf.
• Hættum að bregðast  við í vörn eða með reiði, – við sjáum yfirleitt eftir því, gott að muna eftir stop merkinu eða að telja upp að 10.
• Ekki viðhalda gremju og velja að fyrirgefa ekki, – ef við eigum erfitt með að fyrirgefa sjálf, er mitt ráð að biðja Guð/æðri mátt/hið heilaga að aðstoða mig við það. – Fyrirgefning þýðir ekki að við samþykkjum gjörðir viðkomandi, heldur að við losum okkur frá gjörningnum.  Fyrirgefning í eigin garð er líka mikilvæg – og kannski mikilvægust.
• Hættum að dæma aðra, dómharka er andstæða samhygðar.
• Viðurkennum bresti okkar og fíknir.  Við finnum allt til að flýja eða deyfa- ýmsar afsaknir til að flýja tilfinningar okkar, eða stunda andlega iðju eins og að hugleiða og þykjumst ekki hafa tíma, en gefum okkur aftur á móti e.t.v. tíma til að horfa á sjónvarpið marga tíma að kvöldi  .. andleg tenging getur verið við fólk, við okkur sjálf og við “hið heilaga í okkar lífi.
• Verum heiðarleg – munum að taka okkur sjálf með inní pakkann – verum heiðarleg gagnvart sjálfum okkur og öðrum.  Ekki bregðast trúnaðartrausti og ekki ljúga, ekki nota heldur „hvíta“ lygi.
• Komum fram við líkamann sem þjón, nærum hann af nærgætni og tölum fallega við hann. Ekki fylla hann af óhollustu í formi matar, vímuefna, alkóhóls o.s.frv.  Ofneysla efna sem breyta hugarástandi fjarlægja okkur frá hinu heilaga og okkur sjálfum. Frá kjarnanum.

Við þurfum að næra innra ljósið – ljósið sem veit alltaf hvað er rétt fyrir þig, innsæið þitt.

Ást, þakklæti og gleði er límið sem heldur okkur saman.

Ég þakka fyrir mig. 

Við höfum öll upplifað sársauka í samskiptum. –  Sumt fólk sleppir aldrei tökunum á þessum sársauka og heldur áfram að lifa við hann dag hvern.

Annað fólk forðar sér úr aðstæðunum, sem hafa valdið sársaukanum, og fara í innri vinnu svo það laði ekki sömu lífsreynslu inn í líf sitt á nýjan leik.

Ef þú ert í þannig aðstæðum að einhver í þínu lífi er að valda þér sársauka,  áttaðu þig á því að þú hefur möguleikann á að breyta aðstæðum þínum og halda áfram af sjálfsöryggi. Stundum er besta lausnin að skilja við þau sem meiða okkur, svo að við getum fyrirgefið þeim, og gefið þeim rými til að vaxa upp í bestu útgáfuna af þeim sjálfum. –

Ofbeldi kvenna – ofbeldi karla – hver byrjaði? ..