Einu sinni fæddist barn …

Þetta barn varst þú. –  Þegar barnið kom í heiminn, var enginn sem benti á það og sagði: „Þú átt ekki allt gott skilið“ eða „Hvað þykist þú eiginlega vera?“ – „Þú ert ekki nógu _______“  (bættu í eyðuna: dugleg/ur, sterk/ur, falleg/ur, mjó/r – annað?)

Barnið var NÓG og verðmæti þess hefur aldrei breyst. –

Það sem þó gerist er að foreldrar og/eða annað samferðafólk barnsins fer að segja ýmsa hluti við barnið þegar það fer að vaxa úr grasi.  Það fer að reyna að blanda tilverurétti sínum við gjörðir sínar,  því finnst það þurfa að GERA eitthvað til að sanna sig. –  Til að vera nóg.

Við getum ekki gert að því hvernig talað var til okkar, og hvernig aðrir tala e.t.v. enn til okkar í dag.  EN við getum gert að því hvernig við tökum á móti því eða tökum ekki á móti og við getum gert að því hvernig  VIÐ tölum til okkar, – til barnsins sem fæddist og var og er svo dásamlegt.  –  Við höfum ekki „dömpað“ barninu, því það er enn hluti af okkur,  sálin sem kom í heiminn er sú sama og yfirgefur okkur aldrei, þó að líkaminn hafi stækkað og breyst. –  Allt sem barnið hefur heyrt hefur þú heyrt. –  Það situr í sálinni. –

Við berum ábyrgð á þessu barni, vegna þess að NÚ erum við fullorðin.

Þú berð ábyrgð á sál barnsins sem fæddist fyrir jafn mörgum árum – og jafn mörgum mínútum og jafn mörgum sekúndum og ÞÚ. –

Hvernig kemur þú fram við barnið?   Ertu barnagæla?  Talar þú fallega til þess og segir því að það sé verðmætt?  Gefur þú því hrós og athygli?

Enginn hefur eins mikla möguleika og þú til að brjóta þetta barn niður – en um leið hefur enginn eins mikla möguleika á að byggja þetta barn upp. Hættu að láta raddir fortíðar stjórna, eða neikvæðar raddir nútíðar stjórna barninu. –   Taktu ÞIG í fang ÞÉR,  leggðu hönd á hjarta þitt, og tjáðu þér ást þína og væntumþykju. –

Það er að segja ef þú vilt hamingjuríkt líf fyrir þig?

  • Ég ætla að vera betri við sjálfa/n mig.  Ekki gera hugsanir þínar að óvini þínum.  Neikvæðar hugsanir.  Sjálfsásakanir og niðurbrjótandi hugsanir.  Skiptu út neikvæðu hugsunum með jákvæðum.  Það er hægt að læra það með því að lesa efni Louise L. Hay (hægt að finna hana á Youtube).  Losaðu þig við áhyggju- og þjáningarhugsanir.  Sendu fólki ljós og sendu sjálfum/sjálfri þér ljós.  HUGSAÐU LJÓS. – Hættu að vega þig og meta, dæma og gagnrýna  og segðu „ÉG ER NÓG“ –  Hættu að setja á þig merkimiða og samþykktu þig.  Að fara að þykja vænt um sig þýðir að þú hugsar betur um sjálfa/n þig andlega og líkamlega. – Það er t.d. grunnur að heilbrigðara líferni.
  • Ég lifi ástríðu mína, – finndu út hvað þig langar og gerðu það.  Við eyðum of miklum tíma í að gera eitthvað sem okkur þykir leiðinlegt.  Það er mikilvægt að átta sig á því hvað það er sem við höfum gaman af því að gera.  Gleðin er mesti drifkrafturinn.  Leyfðu þér að trúa því að þú getir gert það sem hugur og hjarta stefnir til,  en um að gera að taka ákvörðun og byrja að lifa tilfinninguna við það að hafa tekið ákvörðun,  þó að þú takir eitt skref í einu að markmiðum þínum þá ertu þó lögð/lagður af stað. –  Njóttu þess þá sem þú ert að gera, akkúrat núna, vegna þess að það getur verið hluti af ferðalaginu.   Hamingjan er ferðalagið, en ekki bara endastöðin.
  •  Ég vel mér „ferðafélaga“ –  Það þýðir að ég á skilið góða ferðafélaga sem eru styrkjandi og styðjandi.   Það ríkir jafnvægi á milli þín og maka þíns, þið eruð bæði gefendur og njótið að gefa af ykkur,  og njótið líka að þiggja því að makinn gefur. –  Bestu samböndin eru sögð vera þau sem báðir aðilar hafa gaman af því að gefa, og gjafir eru gefnar með svo mörgu móti. Þær liggja ekki bara í hinu veraldlega, þó það sé líka gaman að gefa og þiggja slíkt. –  Falleg orð eru líka gjafir, en það þarf alltaf að vera innistæða fyrir þeim,  og sumir eiga erfitt með orðin og gefa í verki. –  Gjafir eru allar mikilvægar og gott að gefa þeim sem kann að meta.  Brené Brown segir að það þurfi að iðka ástina. – „Practice Love“ –   Iðkaðu því ástina í eigin garð og annarra. –
  • Ég er tilbúin/n að hætta að trúa að ég geti stjórnað öðru fólki eða breytt því.  –  „Vertu breytingin sem þú vilt sjá í heiminum“ – sagði Gandhi.  Ekki eyða orku þinni í það sem þú getur ekki stjórnað.  Við megum ekki detta í þá gryfju að ætla að stjórna eða stýra öðru fólki.  Þá erum við orðin í sumum tilfellum „manipulators“ – og dettum jafnvel í það sem ég vil kalla „tilfinningakúgara“ –  Við reynum að stjórna með öllum hætti, með að hóta, með því að bora í samvisku viðkomandi o.s.frv. –  Þetta er okkar lærða hegðun sem við þurfum að láta af. – VIð þurfum að skilja hvernig VIÐ beitum ofbeldi,  til að skilja ofbeldi annarra.   Leyfum fullorðnu fólki að finna út sinn eigin þroska, –  og stundum uppeldi á börnum okkar en ekki ofbeldi. Ef þú vilt að barnið þitt blómstri, vaxi og dafni – vertu því fyrirmynd í því að blómstra, vaxa og dafna.  Það lítur upp til þín.
  • .Ég viðurkenni ótta minn og sársauka.   Ein megin ástæða þess að við náum ekki að breytast er að við lifum í afneitun.  Við setjum brosmerki yfir bensímælinn þegar hann tankurinn er tómur. Í staðinn fyrir að sjá það, viðurkenna vandann og fylla því  á tankinn á ný. – Þú þarft að finna leiðir til að „fylla á tankinn“ –  Ef þú óttast það að tala fyrir framan aðra, farðu og gerðu það.  Ef þú óttast mannfjöldann – farðu og vertu í mannfjölda.  Ef þú óttast að gera þig að fífli, gerðu þig að fífli og sjáðu hvað gerist? –  Kannski lifir þú það alveg af?  Farðu í gegnum óttann og segðu við þig „ÉG GET ÞAГ .. og sjáðu hvernig þér líður á eftir.  Sumir segja að lífið hefjist fyrst, þegar við erum komin út fyrir þægindahringinn, en þægindahringurinn er öryggið.  Öryggið getur, því miður, verið leiðinlegt til lengdar og lífið á að vera skemmtilegt.  Ekki bara þykjustinni – heldur alvöru skemmtilegt.
  • Ég ætla að sjá mistök, óhöpp, erfiða lífsreynslu og annað sem tækifæri til að þroskast.  Sumir segja að ekki séu nein mistök, aðeins tækifæri til að læra.  Það sem við gerum rangt kennir okkur að gera rétt, svo við getum notað það sem kennslutæki til að gera betur næst.  Þegar okkur mistekst þýðir það líka að við höfum þó reynt, – en þau sem aldrei reyna neitt gera aldrei mistök og þau sem reyna sem flest gera flest mistök.   „Failure is the birthplace of success“ –  Það að mistakast er því fæðingarstaður þess að ná árangri“ ..  Það að mistakast getur verið merki til þín að þú sért komin/n út af sporinu og þurfir að endurstilla fókusinn.  Við komumst í samband við „reddarann“ í okkur sjálfum þegar við lendum í því að þurfa að finna nýja leið,  velja upp á nýtt.  Við höfum alltaf þetta val, og gott þegar við stöndum fyrir framan valkosti að spyrja okkur:  „Hvað stendur nær hjarta mínu?“ – „Hvað veitir meiri gleði?“ –  „Hvað veitir meiri sátt?“ Munum að við höfum stundum ekki val, ekki nema val um viðhorf. 

Já, einu sinni fæddist barn, – þessu barni er ætlað gott líf og mikill þroski.  Þetta barn á rétt á handleiðslu  í gegnum lífið, – stuðningi, væntumþykju, samþykki, athygli, virðingu, samhuga og elsku mjög mikilvægrar persónu í lífi sínu. 

Þetta barn er ég – og þetta barn ert ÞÚ. 

1016429_499231890156540_1902102223_n

Hjartabollar fyrir jólin …

Ágæta fólk, vegna fjölda fyrirspurna ætla ég að láta framleiða nýjan skammt af hjartabollunum sem ég hannaði í fyrra, eða réttara sagt hannaði hjartað og áletrun.  –

Hægt er að senda mér pöntun í bolla á johanna.magnusdottir@gmail.com og ef að þið viljið fá nafn á bollann að senda mér nafnið,  það getur verið fullt nafn eða gælunafn. –  Þau sem panta með nafni þurfa að greiða fyrirfram, og leggja  2000.- krónur inn á reikning 0303.-26-189, kt. 211161-7019.  Senda mér staðfestingu á tölvupósti. –

Þakka fyrirfram góðar undirtektir.  Hægt verður að fá þessa bolla líka í Lausninni, þó ómerkta. –

Bolli – verð 2000.-    einnig hægt að fá með áletrun inní hjartanu:  „´GLEÐI – FRIÐUR – ÁST“    en takið fram ef þið viljið það. –  

Ekki aukagreiðsla fyrir nafn, sem kemur fyrir neðan hjartað.

Greiðsla: Reikn 0303-26-189  –  211161-7019. 

Bollar verða afhentir í síðasta lagi 1. des.

Ef pantað er út á land er hægt að senda í póstkröfu, og ég pakka í bóluplast en ber ekki ábyrgð ef brotnar. –  (Þetta eru mjög sterkir bollar :-))

Keyrt heim á höfuðborgarsvæðinu, – eða hægt að sækja heim til mín, Framnesveg 19,   eða Lausnina Síðumúla 13, eftir samkomulagi.  Einnig verður hægt að fá afhenta Bolla í Birkimóum í Skorradal.

Bolli til sölu

Þegar fíflunum fjölgar …..

„Þegar fíflunum fjölgar í kringum þig þarftu kannski að fara að líta í eigin barm“ .. Þetta er algeng setning í sálfræðinni – sem er auðvitað ekki alltaf sönn, en algengara þó en ekki. –

Þegar að einhver aðili kemur í viðtal og fer að telja upp alla sem eru ómögulegir, treystir engum,  allir eru einhvern veginn öfugsnúnir og viðkomandi er jafnvel að leita að námskeiðum fyrir ÞÁ,  þá er oft erfitt að snúa fókusnum „heim.“   Eða að þeim sem talar.

„Be the change you want to see in the world“  – Gandhi

Sumir eru með fastan fókusinn á öðrum, þeirra gjörðum, mistökum – en sjaldan eða aldrei hjá sjálfum sér.

Það að vilja laga alla í kringum okkur, eða fixa, án þess að líta í eigin barm, er eitt einkenni meðvirkni,  sérstaklega þegar þú gerir viðkomandi ábyrgan fyrir hamingju þinni.

Þetta er ein tegund  stjórnsemi,  Þú hefur ekki stjórn ef þú getur ekki stjórnað því að einhver sé eins og þú vilt, og þegar að hann/hún er ekki eins og þú vilt ertu ekki eins hamingjusöm/samur! ..

Þegar þú ert þessi bjargvættur – dregur þú að þér mörg fórnarlömb sem vilja ekki björgun,  þau vilja bara að þú vorkennir þeim vegna þess að á því næra þau fórnarlambið í sér.  En þegar þau verða þreytt á því að þú sért að reyna að stjórna þeim eða bjarga þeim, reiðast þau þér og þá ert þú sjálf/ur allt í einu orðin/n fórnarlambið.

„Ég vildi bara hjálpa“  – og skilur ekkert upp né niður í neinu.

Besta leiðin til hjálpar er ekki að draga aðra áfram sem ekki vilja hjálp,  heldur að vera þeim  FYRIRMYND í því sem þú vilt sjá hina vera.

F52E17F2-694E-11E1-94CA-E6AE32D05ADD

Ræktum ástina …

“Við ræktum ástina þegar við leyfum því viðkvæmasta og um leið öflugasta í okkur sjálfum að vera opinbert,  og þegar við virðum þau andlegu tengsl sem verða til með þessari fórn með trausti, virðingu, velvild og alúð.

Ást er ekki eitthvað sem við gefum eða þiggjum, það er eitthvað sem við nærum og ræktum,  samband sem aðeins er hægt að rækta milli tveggja þegar að það er til  fyrir í hvorum einstaklingi fyrir sig – við getum aðeins elskað aðra manneskju eins mikið og við getum elskað okkur sjálf. “

Endursagt frá Brené Brown

Bolli til sölu
Shame, blame, disrespect, betrayal, and the withholding of affection damage the roots from which love grows. Love can only survive these injuries if they are acknowledged, healed and rare.”
― Brené BrownThe Gifts of Imperfection: Let Go of Who You Think You’re Supposed to Be and Embrace Who You Are

Þakklæti

Ég er ekki með nein læti nema vera skyldi þakk-læti 🙂

Ég sit hér í hægindastólnum hennar móður minnar blessaðrar, sem ég erfði eftir hana. Það er komin ró og friður í litla húsinu á Framnesveginum,  tveir litlir kroppar sofnaðir eftir skemmtilega sundferð með móðursystur þeirra.

Þessir tveir kroppar eru Elisabeth Mai og Ísak Máni,  – og er ég búin að vera að skottast með þeim í dag. –   Það er eiginlega alsæla, að hlusta á andardráttinn þeirra, heyri í þeim á víxl. –

Þegar tíminn er takmarkaður sem við fáum að njóta, lærum við að vera þakklát fyrir þann tíma sem okkur er gefinn.

Þegar ég skrifa svona streyma tárin – þakkartárin.

Elskum meira, þökkum meira og óttumst minna.

Það fer allt vel að lokum.

1277795_10201626979890072_1685395355_o

Námskeið í haust …

„Ég get það“  örnámskeið 22. ágúst nk. 18:00 – 20:00  (skráning hafin)

„Ég get það“  9 vikna námskeið hefst 9. september nk.  mánudaga 17:00 – 19:00  (einu sinni í viku)   (skráning hafin)

Hugleiðslunámskeið  þriðjudaga eða miðvikudaga 16:45 -17:45 hefjast 10. og 11. september  4 vikur.  (skráning hafin)

„Lausn eftir skilnað“  fyrir konur,  laugardag 5. október 9:00 – 15:00 og 4 skipti eftirfylgni á fimmtudögum 17:15-18:45. (opnað fyrir skráningu fljótlega)

EInkaviðtalstíma er hægt að panta í gegnum lausnina

Önnur námskeið sem eftir er að setja upp – ótímasett

„Lausn eftir skilnað“ fyrir karla

„Ég get það“ – sjálfsræktar – og tjáningarnámskeið fyrir börn og unglinga.

„Í kjörþyngd með kærleika“

Öll námskeiðin fara fram undir hatti Lausnarinnar, – Síðumúla 13, 3. hæð.  Einnig er möguleiki að panta námskeið/fyrirlestra í fyrirtæki.

Sjá nánar hjá http://www.lausnin.is

mitt netfang er johanna(hja)lausnin.is

26774_402195742058_4384603_n

Með lífinu eða á móti lífinu? …

Margt fólk lifir lífinu í baráttu við strauminn. Það reynir að nota afl eða mótstöðu til að þröngva lífinu til að vera eins og það heldur að það eigi að vera.  Annað fólk siglir með straumnum,  eins og skipstjóri á skútu, sem notar vindinn,  og treystir því að alheimurinn sé að fara með hann nákvæmlega þar sem hann þarf að vera öllum stundum.

Þetta flæði er til staðar fyrir alla,  vegna þess að það flæðir í gegnum okkur og allt um kring.  Við erum alltaf í þessum straumi.  Spurningin er bara hvort við ætlum að flæða með eða á móti.

Til að komast á rétta bylgjulengd þurfum við stundum að sleppa þeirri hugmynd eða tilfinningu að við þurfum að vera sífellt við stjórn.  Flæðið tekur þig alltaf þangað sem þú þarft að fara.  Þetta er bara spurning um hvort þú ætla að fara upp á ölduna eða láta hana fara framhjá. Þegar við erum að ferðast með straumnum, í staðinn fyrir á móti, erum við að ferðast á alheimsbylgjunni sem leyfir okkur að flæða með lífinu,  ekki á móti.

Við tölum gjarnan um það,  hér á Íslandi, að það sé flott að standa upp og fara gegn strauminum, – þá erum við að tala um straumi skoðana fólks en ekki alheimsbylgjunni eða straumi lífsins sem er alltaf réttur. 

Þegar við komumst á rétta bylgjuleng og leyfum okkur að fylgja flæði lífsins er það eins og við séum búin að stilla bylgjuna í útvarpinu,  það koma ekki skruðningar og læti heldur náum við hinum hreina tóni lífsins,   tónlistinni ótruflaðri.

Þetta er það sem „Verði þinn vilji“ í Faðirvorinu þýðir fyrir mig. –
og við getum því beðið:
Verði þinn vilji minn vilji – í stað þess að segja við uppsprettu lífsins, verði minn vilji þinn vilji. –

heart-hands

Ef við bara tryðum þessu …

Marianne Williamson skrifaði:

The ego says, „Once everything falls into place, I’ll feel peace.“ The spirit says, „Find your peace, and then everything will fall into place.“

Það sem þarna er verið að segja að við erum alltaf að bíða, leita – og friðurinn á að koma þegar búið er að gera þetta eða hitt, þegar, ef o.s.frv.

Við höldum að forgangsröðunin sé praktískt, en í raun er hún andleg, þ.e.a.s. að forgangurinn er að upplifa friðinn,  og þá mun allt annað ganga upp. –

Friður laðar að sér frið.

945421_572764539450405_1072723252_n

Það er ekki langt að fara til Reykhóla – Hugvekja flutt í léttmessu á Reykhóladögm.

Sól inni, sól úti, sól í hjarta, sól í sinni.

Og Gleði, Gleði, Gleði … allur pakkinn bara.

Hug-vekja er það sem ég er komin til að flytja í dag,  og þar sem ég á það til að taka hlutina mjög bókstaflega,  þá er það það sem markmiðið mitt er með því með því að tala hér í dag,  það er að vekja hugann.  En mig langar að bæta um betur og vekja ekki aðeins hugann,  heldur líka uppáhaldið mitt og það er hjartað.

Kannski er ég bara að vekja mitt eigið hjarta með að tala svona beint út frá því og vonandi um leið ykkar hjörtu. –

Ég lagði af stað frá Húsi andanna á föstudagseftirmiðdag,  en það kalla ég litla húsið mitt á Framnesveginum sem er statt í bæjarhluta hinna „Lattelepjandi lopatrefla“ eins og sumir kalla 101 Reykjavík.

Ferðinni var heitið á Hvanneyri þar sem fjarbúðarmakinn minn býr ásamt tveimur heimasætum og einum hundi,  en á leiðinni keypti ég tvær ljósaperur skv. fyrirskipun bóndans því bæði framljósin tóku upp á því að gefa upp öndina nokkurn veginn samtímis og hef ég ekki lent í eins miklu blikki síðan ég var sautján ára!

Þegar komið var á Hvanneyri greip bóndinn perurnar og fór með perurnar út, en ég skellti mér bara í sófann hjá eldri heimasætunni að horfa á Ellen.  Einhvern tíma tók þetta,  enda veit ég að það þarf að taka framhjólin undan til að skipta um þessar perur  og þá fór ég út og sá þá að bíllinn var kominn á tjakkinn hjá nágrannanum á móti,  og ég fór yfir til að fylgjast með.   Þessi nágranni hefur oftar en ekki reynst hjálplegar í hinum ólíkustu aðstæðum,  og þegar ég fór að ræða þetta við bóndann,  rifjaði hann það upp með mér að fólk væri bara svona á svæðinu! –  Já,  það er rétt,  það eru einhvern veginn allir að rétta hvorum öðrum hjálparhönd.   Það er okkar upplifun af Borgarfirðinum – og Skorradal.

Um kvöldið, eftir grill og „chill“ – í Skorradalnum,   rúllaði konan á bílnum með nýju ljósunum upp í Munaðarnes til systra sinna og átti með þeim gott kvöld.  –  Gerðum sólarhyllingu úti á palli,  enda erum við þakklátar sólinni sem biður aldrei um neitt,  og skín á okkur án þess að ætlast til nokkurs í staðinn.

Sólin biður ekki um endurgjald fyrir geisla sína.

En hvert erum við komin? – Enn í Munaðarnesi – eigum við ekki að drífa okkur til Reykhóla?   Jú,  – ég lagði af stað frá Huldukoti, sumarbústað samnefndrar Huldu systur nákvæmlega 12:07  (en ég ákvað að taka tímann því ég hélt þetta yrði svo svaaaakalega langt).

Veðrið var náttúrulega bara dásemd, og ég fékk fiðring í ljósmyndafingurinn,  en það er fingurinn sem ég nota á símann minn til að taka myndir,  og fyrsta stopp var í Grábrókarhrauni við afleggjarann að sumarbústað stórfjölskyldunnar og þar tók ég mynd og smellti beina leið inn á fésbókina – með yfirskriftinni „On my way“ – en hefði kannski átt að bæta við nánari upplýsingum – eða „to Smokey Hills“ – 😉

Það fór ekki á milli mála að hátíð var í gangi í Reykhólasveitinni því að þegar ég fór að nálgast sá ég plastaðar heyrúllur skreyttar rauðum hjörtum.  –   Reyndar hafði ég rekist á algjörlega náttúrulega hjartamynd fyrr á ferðalaginu,  þar sem ég sá hjartalagaða snjódyngju í einu fjallinu.   Ég ákvað að það væri „merki“ til mín.

Það er nefnilega svo gaman að fara að „vakna“ þ.e.a.s. að horfa í kringum sig og sjá allt það fallega.  Sjá skýin,  sjá fjöllin og himininn.  Það er hægt að keyra allan hringinn í kringum Ísland án þess að sjá nokkurn skapaðan hlut! –

Í fyrirlestrunum mínum hef ég verið að sýna fram á þennan mun og mikilvægi að njóta þess sem við erum að gera.  Ef við erum t.d. að borða,  þá eigum við helst að njóta þess að borða.  Ekki borða marengstertuna með skömm og samviskubiti.  –

Taka einn bita – segja svo: „ég ætti ekki að vera að þessu“ – taka annan bita – „oh nú verð ég alltof feit“ –  taka þriðja bitann – „æ sykur fer svo illa í mig.“  ..

Fyrir utan að þetta er hundleiðinlegt,  þá er óhollt að vera með samviskubit.  Svo annað hvort er að gera og njóta eða sleppa því alveg! –   Já,  líka að keyra hringinn!

En ég var sem betur fer ekki að keyra hringinn, ég var að keyra til Reykhóla og svo var ég bara komin! – Á slaginu 13:45.  Það er sko ekki langt að fara til Reykhóla! 😉

Það fer auðvitað allt eftir á hvernig það er litið.  Það er t.d. lengra að keyra hringinn,  það er lengra að keyra frá Reykjavík til Egilsstaða, svo það er bara stutt svona „miðað við“ ýmislegt annað.   Svo er það bara stutt þegar það er svona gaman á leiðinni,  verið að hlusta á hugvekjudisk og semja hugvekju á leiðinni! ..   Það er stutt þegar þú ákveður að njóta ferðarinnar í staðinn fyrir að væla og kvarta yfir hversu langt þetta er.

Það er þetta með blessað viðhorfið og valið.  Neikvætt viðhorf er ein mesta fötlun mannlegrar tilveru.  Það er svo miklu, miklu betra að gera alltaf það besta úr aðstæðum hverju sinni.  Sætta sig við það sem er og vinna út frá því svo við fáum nýjan vöxt.

Á leiðinni hugsaði ég nefnilega líka svolítið um fyrirgefninguna –  þessa gjöf sem við gefum sjálfum okkur til að sleppa fólki og til að sleppa undan aðstæðum sem okkur líkar illa.   Að fyrirgefa þýðir ekki að við samþykkjum einhverja gjörð,  við bara sleppum henni því við getum engu breytt svona aftur í tímann.

Gleði, gleði, gleði og sagði ég ekki áðan að við værum komin til Reykhóla?  Þar er fjólubláa hverfið með Tinky Winky og appelsínugula hverfið með alls konar appelsínugulu dóti og sveitin fyrir utan er rauða hverfið meðal annars með hjartaskreyttum heyrúllum eins og áður hefur komið fram.

Heimafólk hefur virkilega lagt sig fram við undirbúning, keppt er í alls konar greinum og ég mæti Elínu vinkonu minni og presti staðarins þar sem dráttarvélafimin er að fara í gang.  Það skal tekið fram að dráttarvélar eru ekki að keppa,  heldur fólk á dráttarvélum.

Við fengum okkur göngu um svæðið og fljótlega varð ég  vör við að ég var ekki aðeins komin til Smokey Hills eða Reykhóla,  heldur til Beverly Hills því að búið var að strengja borða yfir eina götuna með númerinu 90210 eða „nænótúvonó“  sem er tákn fyrir samnefnda sjónvarpsþætti.

Gleði, gleði, gleði – það er gleði að hoppa í hoppukastala, það er gleði að keppa í baggakasti og gleði að skreyta hús og götur í alls konar litum.

En stundum dugar ekkert svona,  stundum ertu bara í fýlu í hoppukastala og litirnir gleðja ekki tilveru þína.  Af hverju er það?

Ef þú kreystir appelsínu færðu ekki út bláberjasaft,  svo við notum nú litina í hverfunum á Reykhólum!

Ef þú kreystir appelsínu færðu út appelsínusafa.

Það skiptir máli hvað við höfum hið innra.  Erum við með gleði hið innra,  eða erum við kannski bara reið eða sorgmædd? –   Kannski full af gremju, eða hefnigirni vegna þess að við höfum ekki náð að sleppa tökunum á einhverju? –

Hver manneskja, svona nokkurn veginn komin á aldur,  segjum bara 18 ára aldurstakmark eins og var á dinnernum og ballinu í íþróttahúsinu í gærkvöldi,  hver svona manneskja ber ábyrgð á sinni gleði.    Það er hægt að skemmta sér eða láta skemmta sér.   Reyndar minntist veislustjórinn á kvöldskemmtuninni í gær á það að honum finndist fólkið á Reykhólum tilbúið til að skemmta sér en væri ekki í þessum „skemmtu mér“ gír.  Gaman að hann skildi taka það fram.

Viðhorfið okkar skiptir máli, – við þurfum stundum að „rísa yfir“ leiðindin og sjá í gegnum fingur okkar.   Stilla fókusinn á það sem er jákvætt og af hinu neikvæða.  Stilla fókusinn á það sem við höfum en ekki það sem okkur vantar.  Stilla fókusinn á það sem við viljum en ekki það sem við viljum ekki.

Viðhorf – fókus,  það er nokkurn veginn það sama.  Það er hvernig við horfum,  með jákvæðni og uppbyggingu í huga eða með neikvæðni og niðurbroti.   Hugsum aðeins út í það.

Það vilja fæstir fá á sig stimpilinn „fúll á móti“ – vera sá eða sú sem sér hindranir í öllum sköpuðum hlutum.   Á prestsetrinu sá ég blað með biskupnum okkar á forsíðunni,  reyndar var það hið feykivinsæla tímarit „Fréttabréf Biblíufélagins“ og þar stendur:  „Sá getur allt sem trúir“.. er það ekki bara?

Auðvitað skiptir máli á hvað þessi aðili trúir.

Sum okkar hafa tamið sér að trúa á óttann.  Þau óttast alla skapaða hluti.  Önnur trúa á efann og eru í sífellu að sá efasemdarfræjum,  það er auðvitað eins og þessi neikvæði einstaklingu sem sér hindranirnar.

En það var víst hann Henry Ford sem sagði: „Hvort sem þú trúir því að þú getir það eða getir það ekki hefur þú rétt fyrir þér.“ –   Þegar við setjum okkur markmið þá er svo mikilvægt að trúa því að það gangi upp.   Það þýðir ekki að við þurfum eitthvað að rembast,  heldur akkúrat öfugt.  Við tökum ákvörðun og förum af stað að vinna í því sem okkur langar,  ekki í örvæntingu eða einhverjum látum,  heldur bara af yfirvegun og LEYFUM hlutunum að koma til okkar,  því þegar við treystum og gerum hlutina af öryggi þá er mun líklegra að þeir gangi vel,  heldur en þegar við erum í vafa eða vantrausti og förum að vera okkar eigin hindrun.

Þetta er pinku „djúpt“ – en einfaldasta leiðin til að útskýra þetta er að sjá lífsfarveginn okkar sem blómabeð.  Með ákvörðunum okkar sáum við fræum og við ræktum beðið okkar og hugsum um það.  En við verðum að treysta Guði sem elskar okkur skilyrðislaust,  bara svona eins og sólin,  til að sjá um vöxtinn og treysta því að upp úr jörðinni spretti blóm og jafnvel tré.   Ef við erum óþolinmóð förum við auðvitað að krafsa í jörðina og kíkja í beðin og kannski skemma fyrir.

Gleði, gleði, gleði og enn erum við á Reykhólum og stödd í kirkjunni á þessum fallega sumardegi.

Það þurfti að taka hjólin af Hondunni minni til að setja í ljósin perurnar.   Ég held að það sé ekki svo djúpt í „perurnar“ okkar,  og ekki svo flókið að vekja okkur,  hver og ein og hver og einn þarf í raun að kveikja á sinni peru,  þó stundum þurfi góðan „nágranna“ til að aðstoða.

Við getum kallað það að vakna – eða að kveikja á perunni þegar við erum að átta okkur, eða verða meðvitaðri.  Þegar við förum að taka eftir,  taka eftir okkur sjálfum og veita okkur athygli.  Þegar við förum að sjá það sem við eigum ÖLL innra með okkur,  en lokum sum hver á það.   Þegar við lokum á það er eins og það sé slökkt á því og því náum við alls ekki að skína eða finna það sem við eigum hið innra.

Við eigum ÖLL, hvert og eitt okkar,  GLEÐI, ÁST og FRIÐ  –  en til að njóta lífsins út í ystu æsar þurfum einmitt að eiga þetta.

Þetta er mikilvægasta eign okkar fyrir utan andardráttinn sem Guð gaf.

Við Íslendingar höfum svo sannarlega kynnst því að það er ekki alltaf sól úti.   Við höfum enga stjórn á hinni ytri sól,  en við getum valið að taka sólina inn í hjartað og við getum valið að hleypa sólinni í hugann.

Gleði, gleði, gleði ..

Gleði er valkostur

Hvort sem við erum í kirkju eða hoppukastala – njótum lífsins.

Sól úti, sól inni, sól í hjarta, sól í sinni, sól bara sól.

995746_10201078032966742_569294661_n

Gleði, gleði, gleði ….

Þau sem hafa verið í sunnudagaskólanum (og kannski fleiri) munu örugglega syngja þennan status,  en það er einmitt með okkar eigin bakgrunni og reynslu sem við lesum allt og tökum inn það sem við skynjum. –

Við lesum nefnilega með okkar eigin innblæstri og anda en ekki þess sem skrifar.

Ef einhver sem er þarna úti þolir mig ekki, les hann/hún með svolítið samanklemmdum  huga allt sem ég skrifa á meðan aðrir lesa með opnum hug.

Þetta gildir ekkert bara um mig og mín skrif – þetta gildir líka t.d. um Biblíuna,  – ef vantrúarmaður les Biblíuna leitar hann uppi eitthvað til að setja út á,  en trúaður leitar eftir því sem er gott og uppbyggilegt.  (Nema að þarna sé um að ræða rannsóknarvinnu og verið sé að lesa á öðrum forsendum en að leita að einhverju mannbætandi, – þá er auðvitað sjálfsagt að gagnrýna (jákvæð/neikvæð gagnrýni hvort sem er).

En hvað um það „Gleði, gleði, gleði,  var yfirskriftin,  – ég týni mér stundum í eigin pistlum!

Mig langaði að deila þeirri speki sem ég fékk að heyra einu sinni á námskeiði sem ég sótti hjá Endurmenntun Háskóla Reykjavíkur.

Þar kom einn af kennurunum, man ekki hver það var,  með spurningu til okkar um hvað það væri sem fólk þyrfti helst á að halda til að ná árangri í námi/starfi/íþróttum/listum o.s.frv.

Einhver hafði tekið það að sér að „yfirheyra“ afreksfólk – hvert á sínu sviði, námsmenn, listamenn, íþróttafólk,  viðskiptajöfra o.s.frv. –  Við sem vorum í náminu vorum beðin um að nefna hvað við héldum að væri sem fólkið nefndi sem samnefnara til að ná árangri.

Orðin sem flugu voru „Þrautseigja“ – „Skipulag“ – „Fókus“ .. og ýmislegt í þeim dúr,  en kennarinn upplýsti að samnefnarinn sem fólkið nefndi væri „GLEÐI“ ..

Gleði eða Hamingjuvegurinn er eitthvað sem við getum alltaf valið,  það er ekki eins og það komi ekki hindranir á þann veg eins og á aðra vegi,  en spurning hvað nær að feykja okkur burtu.  Við getum þurft að leita skjóls um stund eða þurft að fara „vetrarveg“ ef fennir á leiðinni,  en muna eftir að það er alltaf hægt að koma inn á brautina aftur.

Það er ekki flókið að velja veg Gleðinnar,  það er bara ein ákvörðun og hún er ákvörðun þess sem hana tekur, það velur hver fyrir sig. –

Ég hef tekið þá ákvörðun að velja Gleði,  kemur þú með?  😉 

Happiness-is-the-Way