Eftirfarandi er grein sem ég þýddi lauslega, en hún er eftir Robert Holden,  hægt er að smella á upprunalegu greinina í lok þessarar með því að smella á nafn Holden´s. –

10 leiðir að gleðilegra lífi

Hvernig skilgreinir þú hamingjusamt líf? – Ertu að lifa því?  Hugsaðu þig vel um, vegna þess að þín skilgreining á hamingjunni mun hafa áhrif á allar aðrar mikilvægar ákvarðanir lífs þíns.  Til dæmis, ef að þú heldur að hamingjan sé eitthvað sem þú sækir hið ytra, gerir þú hamingjuna að leit, hún verður einhvers konar fengur, eða verðlaun sem þú verður að vinna þér inn fyrir.

Ef þú, aftur á móti, gerir þér grein fyrir því að hamingjan er innra með þér, verður hamingjan áttaviti, kennari og gerir þér kleift að lifa bestu útgáfuna af þínu lífi.

Samþykktu þig

Án sáttar við þig sjálfa/n,  „sjálfs-samþykkis“ takmarkar þú eða hindrar hversu mikla hamingju, frjósemi, ást, kærleika og árangur þú munt upp skera.

Kraftaverkið við að samþykkja sjálfa/n sig er að þú ert viljug/ur að samþykkja hamingjuna sem er nú þegar innra með þér, þú munt byrja að upplifa meiri hamingju í kringum þig. –

Fylgdu gleði þinni

Það er himinn og haf milli þess að leita að hamingjunni og að fylgja gleði sinni.  Að fylgja gleði sinni er að fylgja löngunum og ástríðum hjartans,  að taka eftir hver þinn sanni innblástur er og þekkja tilgang sálar þinnar.

Góður upphafspunktur er að íhuga spurninguna:  „Hvenær er ég glöðust/glaðastur?“   – Mér finnst gaman að segja „Hvað lætur mig „búbbla?“ 😉

Veldu hamingju

Taktu ákvörðun um hversu góður dagurinn muni verða, hversu gott árið verður, hversu gott líf þitt verður.  Ertu ánægð/ur með ákvörðunina?   Settu fram jákvæða áætlun á þessari stundu, leyfðu deginum að verða enn ánægjulegri en þú hélst að hann yrði.

Frelsaðu hamingjuna

Mörg hamingjustundin fer fram hjá okkur, vegna þess að hún kostar ekkert.  Ef þú heldur að peningar muni kaupa hamingjuna, munt þú halda áfram að versla restina af lífinu án þess að að verða fyllilega fullnægð/ur.  Ef þú vilt njóta ókeypis hamingju, gerðu þá lista yfir allt í lífinu þínu sem kostar ekki peninga og er reyndar ekki hægt að meta til fjár.

Eins og hlátur, vinátta, hugleiðsla, loftið sem við öndum, velvild og stjörnuskin næturinnar.

Hvernig verðmetum við sólarupprásina eða sólarlagið?

eða „How do you rate the morning sun?“ ..

Elskaðu

Til að upplifa hamingju, vertu sú elskulegasta manneskja sem þú getur verið.  Fólk sem gefur sinn besta tíma, orku, og athygli í mikilvægustu sambönd sín upplifir meiri hamingju.  Hættu að vera svona upptekin/n, og hugsaðu um hverjum þú ættir að verja meiri tíma með, virða meira og skemmta þér og hafa gaman saman.

Fyrirgefðu NÚNA

Til að vera hamingjusöm þurfum við stundum að losa okkur við óskina um betri fortíð. Að lifa hamingjusöm til æviloka byrjar á fyrirgefningunni.  Þú getur ekki haldið í ergelsið og gremjuna í von um að vera hamingjusöm/samur.  Fyrirgefningin er gjöf sem þú gefur þér, því hún frelsar þig.

Settu þakklæti þitt í orð

Segðu upphátt frá þremur hlutum sem þú ert þakklát/ur fyrir.  Gerðu það NÚNA, áður en þú heldur áfram að lesa.

Stundum er talað um þakklætið sem stystu leið „shortcut“ að hamingjunni. Þess meira þakklæti sem við finnum þess meiri hamingju upplifum við.

Varastu píslarvætti

Píslarvottar trúa að þeir verði að fórna sjálfum sér og hamingju sinni til að njóta hins góða í lífinu. Þegar þú ert orðinn sannur píslarvottur tapar þú og allir aðrir í kringum þig. Sýndu þér velvild.  Lífið verður alltaf betra þegar þú ert betri við sjálfa/n þig.

Vertu í viðveru  (be present)

Að lifa í „ekki núinu“  er megin orsök óhamingju.  Á ensku hefur orðið  „present“  þrjár meiningar:  „hér“, „nú“ og „gjöf“.  Þess meira sem þú ert viðstödd/staddur á hverri stundu, þess meiri hamingju upplifir þú.

Hamingjan er þar sem ÞÚ ert.

Grein eftir Robert Holden – 10 leiðir að gleðilegra lífi,  í lauslegri þýðingu Jóhönnu Magnúsdóttur.

Hvað og hver stoppar okkur í að ná árangri? – Er það eitthvað utanaðkomandi?  Er það bergmál frá fortíðinni?  Vantraust umhverfisins eða við sjálf? –  Við verðum að hætta að trúa á óttann og það sem hefur verið, og fara að trúa að tækifærin séu ekki síður okkar en annarra.  Við eigum öll séns,  þó að við komum úr mismunandi umhverfi, –  það reynir á okkur sjálf,  að aflæra afturhaldssemi og gamlar úreltar hugmyndir, jafnvel fjölskyldu fulla af „væntumþykju“ fyrir velferð okkar,  en sem hefur ekki trú á okkur.   Eina manneskjan sem raunverulega getur stoppað okkur erum við sjálf.

Sem börn lærum við að óttast það sem er skaðlegt.  Við förum varlega nálægt eldi, hita, vatni og ýmsum hættum og lærum eða eigum að læra hvað okkur er hollt og hvað okkur er óhollt. –

Foreldrar eða forráðamenn bera ábyrgð á okkur sem börnum, en síðan förum við að geta sjálf. –  Vandamálið er oft fyrir foreldra,  hvar og hvenær á að slíta.  Það er nefnilega ekkert hreinn skurður í þessu.  Við þroskumst hægt og rólega frá foreldrum okkar,  þar til við erum tilbúin 100% til að taka ábyrgð á eigin hegðun.

Þessi mörk eru mjög óskýr og mjög mismundandi eftir foreldrum og líka auðvitað fer það eftir þroska barnanna.   Verst er þegar að barnið er tilbúið,  en foreldrið ekki.   Við erum meira að segja að tala um fullorðin börn,  stundum komin á þrítugsaldur,  að þeim er ekki treyst af foreldrum,  sem hafa ekki þorað,  tímt eða viljað sleppa tökunum.

Hér ætla ég að stilla fókusinn á það hvers vegna margir fullorðnir eru hræddir við að fylgja ástríðu sinni, leyfa draumum sínum að rætast o.s.frv. –

Að einhverju leyti er það þetta uppeldi,  þar sem barnið hefur fengið neikvæð viðbrögð við því að ætla að gera eithvað:  „Þú getur ekki“ – „Þú kannt ekki“ – „Hvað þykist þú nú geta“  – „Viltu ekki bara láta þér ….. nægja“ .. „Svona er ekki gert í okkar fjölskyldu“ –  Allt sagt í vinsemd,  það vantar ekki,  en hvort trúir barnið foreldrum sínum eða sjálfu sér?

Þetta eru jú foreldrarnir,  þeir hafa alltaf rétt fyrir sér er það ekki?

Stundum jú,  en stundum kemur hræðsla foreldranna og löngun þeirra til að halda barninu undir verndarvæng eða pakka það í bómul í veg fyrir að það þroskist eðlilega,  eða fái tækifæri til að prófa nýja hluti.

Þegar börnin mín voru lítil áttum við labradortíkina Hnetu,  sem var mjög ljúf.  Vinur barnanna kom í heimsókn og tilkynnti að hann væri hræddur við hunda.  Ég leiddi þau saman og fyrr en varði lék hann við Hnetu eins og hin börnin og hafði steingleymt hræðslunni,  þegar mamma hans kom til að sækja hann.  Hneta kom til dyra dilandi rófunni, – og mamman kallaði skelkuð upp „Takiði hundinn sonur minn er svo hræddur við hunda“ ..  eee.. nei,  það var hún sjálf sem var hrædd við hunda og hún var búin að „kenna“  stráknum sínum það, – og yfirfærði hræðslu sína á hann. – Sonurinn varð ringlaður og lá við að hann spyrði „á ég að vera hræddur?“ –   Að sjálfsögðu er eðlilegt að kenna börnum að varast ókunnuga hunda,  en viðbrögð hennar voru ekki eðlileg hræðsla, heldur ofsahræðsla.

Hundar eru misjafnir og fæstir grimmir,  hvað þá heimilishundar sem hafa alist upp með börnum.  –  Það sama gildir um menn.   Það eru til morðingjar, nauðgarar, þjófar og alls konar ofbelsimenn,  en það þýðir ekki að við þurfum að vera hrædd við alla menn.  (Þetta var útúrdúr).

Ástæðan fyrir dæmisögunni hér að ofan er að foreldrar setja stundum eigið óöryggi eða hræðslu yfir á börnin sín.  Kannski hefur móðirin aldrei þorað að taka séns á neinu,  lifað inní öryggi þægindarammans og vill að sonurinn eða dóttirin geri það líka? –

Svo þegar að stálpað fólkið fær einhverja flugu í kollinn, – þá mætir það efasemdum foreldranna, og það sem verra er að búið er að planta efasemdunum í þeirra koll. – Foreldrarnir eru þá orðnir  „guðir skoðana þeirra“ –

„Ég get ekki“ – „Hvað ætti ég svosem að vera að þessu“  – „Hinir eru miklu hæfari“ –  o.s.frv.

Þarna þurfum við að losa, sleppa og aflæra.

Hvað langar þig,  eða hefur alltaf langað að gera en þú hefur ekki látið það eftir þér vegna þess að þú óttast mistök, vantar sjálfstraust, eða trúir að einhverjir aðrir séu betri? –  Hvað ef að allir hugsuðu svoleiðis?  Þá væru engar bækur skrifaðar,  engin ljóð samin,  engin málverk máluð. –

Sumar fjölskyldur virðast halda ákveðnar fóbíur í heiðri og viðhalda þannig einhvers konar fjölskylduálögum,  eins og enginn gæti brotist út úr hefðinni eða mynstrinu, –  en ég heyrði foreldra t.d. segja fyrir framan börnin sín „prófkvíði er voðalega ríkjandi í þessari fjölskyldu“ – eða  „okkur gengur öllum illa að læra ensku í þessari fjölskyldu“ – „við erum ekki fyrir að láta ljós okkar skína í þessari fjölskyldu“ ..   það er margt í mörgu.

Við eigum ekkert að samþykkja þetta, ekki frekar en að vera föst í ákveðinni stéttaskiptingu eins og tíðkast sums staðar í heiminum. –

Að sjálfsögðu eru til öfgarnar í hina áttina og við verðum allta að taka inn í þetta raunsæisfaktorinn,  en við lærum fæst nema að láta á það reyna. –

Allir eiga tækifærin skilið.

Það er betra að hafa reynt og vita hvar við stöndum,   en að hafa aldrei reynt og lifa við eftirsjá.

Sá/sú sem aldrei framkvæmir neitt gerir vissulega aldrei mistök.  En mikið hlýtur honum/henni að leiðast!

Ekki vera sá/sú sem stöðvar þig,  ekki taka við keflinu af forföður, sem réttir föður, sem rétti þér keflið sem segir:  „Þú getur ekki“ –

Vissulega er það þannig að ef við segjum nógu oft „Ég get ekki“  þá fer það að virka, – þú getur ekki.

Að sama skapi, ef þú segir nógu oft „Ég get“ þá fer það að virka, – þú getur.

(Þetta þekkja t.d. allir góðir kennarar).

Það getur vel verið að árangur náist ekki við fyrstu tilraun,  jafnvel ekki aðra eða þriðju,  en sá/sú sem lætur á það reyna hefur möguleika, sá/sú sem situr með hendur í skauti og telur úr sér kjarkinn,  eða rifjar upp úrtöluraddirnar hefur fyrirfram drepið niður möguleikann. –

Miði er möguleiki! –

Stöðvaðu ekki möguleika þína með hugsununum þínum.  E.t.v. lærðum og súrum hugsunum.  Leyfðu þér að taka inn nýjar og jákvæðar hugsanir og leyfðu þér að fara inn á veginn sem opnast þegar þú gefur þér leyfi. –

Þú þarft bara að slökkva á þínu innra rauða ljósi sem segir „STOP“  og kveikja á því græna „GO“  – Það gerir það enginn fyrir þig. –

Ég er að fá mjög jákvæða endurgjöf „feedback“ frá fólki sem ég hef leitt í hugleiðslu.  Hugleiðsla er aðferð til að leiða hugann, en ekki láta hugann leiða þig. – Hugleiðsla er leið til að komast í jafnvægi og öðlast hugarró, losna við kvíða, áhyggjur,  aðferð við að glæða ljósið sem er innra með þér og uppgötva innri fjársjóði, sem eru reyndar óendanlega uppspretta.

Eftirfarandi eru nokkrar setningar sem fólk hefur sagt eftir að hafa verið hugleiðslunámskeiði:

„Ég hef sofið miklu betur,  hafði ekki sofið almennilega í margar vikur“-

„Ég næ að slaka alveg á – þrátt fyrir mikinn kvíða“ –

„Besta hugleiðsla sem ég hef farið í“

„Náði ofboðslega góðri tengingu“

„Ég fann að það losnaði um eitthvað“

„Mér gekk miklu betur að taka prófin“

.. svo eru auðvitað þau sem bara steinsofna, – en það er auðvitað gott að geta sofnað líka, en svefn í hugleiðslu er yfirleitt mjög djúpur 😉

Hugleiðslunámskeiðin hafa hingað til verið að kvöldi til, en þar sem morgunstund gefur gull í mund langar mig að bjóða upp á morgunhugleiðslu. –

Staður:  Lausnin,  Síðumúla 13. 3. hæð

Tími:   Mánudagar og/eða miðvikudagar kl. 8:00 – 9:00   ca. 20 – 30  mín hugleiðsla og síðan umræður og kaffi/te á eftir. –

Leiðari: Jóhanna Magnúsdóttir, guðfræðingur og ráðgjafi Lausnarinnar.

Á sama hátt og gott er fyrir líkamann að byrja daginn á staðgóðum og hollum morgunmat, er gott að hefja daginn með góðri næringu fyrir hugann. – Byggja þannig á góðum grunni. –

Farið verður í hin 12 einkenni andlegrar vakningar (sjá pistil á undan þessum) .. eins og að lifa í núinu,  hafa nóg og vera nóg,  forðast deilur, dómhörku á aðra og sjálfa sig – og að sjálfsögðu er grunnurinn sjálfsást, sjálfstraust og sjálfsvirðing,  en það er grunnurinn að allri sjálfsvinnu,  auk þess að auka meðvitund um slíkt.

Hugleiðslumorgnarnir verða í boði í maí, júní og júlí.

Verð: 

1 skipti  2000.- kr. frjáls mæting

4 skipti (1 mánuður)  6000.- kr. (mánudaga eða miðvikudaga)

8 skipti  (1 mánuður)  10.000.- kr. (mánudaga og miðvikudaga)

(Þeir sem kaupa 8 skipti fá drykkjarkönnu merkta með hjarta og „Friður, Gleði, Ást“  í kaupbæti ;-))

Byrjum mánudag  21. maí og miðvikudag 23. maí.

Sendið póst á johanna@lausnin.is ef þið viljið vera með, eða fá nánari upplýsingar. –

Ath! – Hugleiðslan er „þvertrúarleg og þverpólitísk“ – s.s. engin landamæri.

12 einkenni andlegrar vakningar

1. Aukin tilhneyging til þess að leyfa hlutunum að gerast í stað þess að láta þá gerast. –

Þarna er stóra orðið „að leyfa“ – því merkilegt nokk, þá erum það VIÐ sem erum að hindra. –  Við erum oft að taka fram fyrir hendurnar á æðra mætti/almætti/guði – eða jafnvel bara veröldinni. –  Þarna þurfum við að láta af stjórnseminni,  þörfinni fyrir að vita „hvað næst“ – eða sjá fyrir horn.  Lifa í trausti þess að það sem verður, verður og hætta að stoppa það, – „stop having faith in fear“ – eins og einhver orðaði það. –

Bítlarnir sungu:   „Let it be“ ..

2. Aukin „brosköst.“

Þegar okkur fer að líða betur,  þá brestum við jafnvel í söng eða hlátur af minnsta (engu?) tilefni. –  Gleðin kemur innan frá,  gleðina þarf ekki að sækja út á við,  svo af hverju ekki að brosa?

3. Tilfinning fyrir því að vera tengd öðrum og tengd náttúrunni.

„Við erum öll eitt“ .. allt sem lifir og hrærist er tengt – Það er hægt að lesa um það hjá vísindamönnum og hjá andlegum leiðtogum. –  Við komumst nær sjálfum okkur í samskiptum við fólk og í umgengni við náttúruna. –

„The beauty of a living thing is not the atoms that go into it but the way the atoms are put together.  The cosmos is also within us.  We’re made of star stuff, we are a way for the cosmos to know itself.“  Carl Sagan (1934 – 1996)

4. Tíðari tímabil yfirþyrmandi þakklætistilfinningar. 

Þegar við förum að átta okkur á því sem við höfum,  oft það sem við álítum sjálfsagt og hversdagslegt þá finnum við til yfirþyrmandi þakklætis og auðmýktar –  Paulo Coelho, rithöfundur segir að ef við kunnum tvö orð á öllum tungumálum týnumst við hvergi í heiminum, orðin eru „Hjálp“ og „Takk“   Leyfum þakklætinu að hellast yfir okkur um leið og við munum að þakka.  Þakklæti leiðir af sér þakklæti.

Við förum að upplifa að hafa nóg og vera nóg og finnum fyrir þakklæti. –

5.  Tilhneyging til að hugsa og framkvæma hiklaust, án þess að byggja það á ótta sem stafar af fyrri reynslu.

Við gætum kannski talað hér um að láta hjartað ráða för, – og við séum að framkvæma af hugrekki,  stíga inn í óttann í stað þess að láta hann stöðva okkur. Við gerum okkur grein fyrir því að ef við ætlum að byggja á e.t.v. útrunnum hugsunum um getu okkar,  þá komumst við aldrei neitt áfram.  Við erum á punkti X og þó okkur hafi ekki tekist eitthvað einu sinni, þurfum við ekki að reikna með að það sé alltaf svoleiðis.

6.  Óumdeilanleg hæfni til að njóta hverrar stundar. 

Þetta er það sem er kallað að lifa í núninu,  sem er eflaust þekktast frá Eckhart Tolle –  „Mátturinn í núinu“ ..   Að njóta staðar og stundar,  vera til staðar í líkama og sál. –  Hæfni til að njóta andartaksins,  en ekki vera að bíða eftir „þá“  „ef“ eða „þegar“ til að njóta. –  Þegar ég verð búin/n að losa mig við X mörg kíló „þá“  get ég notið mín,  eða  – „ef“ ég kemst á ströndina með rauðvínsglas og horfi á sólarlagið, „þá“ …   Njótum okkar núna. –  Njótum hvers andartaks í ferðalaginu.
Þegar við erum farin að fara „úr skaftinu“ upplifja gremju út í einhvern eða einhverja erum við komin fjarri okkur. –  Þá sækjum við okkur sjálf og komum aftur heim til okkar.

Fortíðin er liðin tíð,  svo LEYFÐU henni að fara.  Framtíðin er leyndardómur, svo LEYFÐU henni að koma.  Nútíðin er andartakið núna – Taktu við því, þér er rétt þessi gjöf andartaksins. –  Til að njóta gjafarinnar,  er gagnlegt að losa um allan ótta (byggðan á fortíð) og áhyggjur (byggðar á ímyndaðri framtíð) ……  andaðu djúpt, veittu andanum athygli og vertu. –

Verum viðstödd  „Be present.“

7.  Við missum hæfileikann til að hafa áhyggjur.

Áhyggjur og kvíði eru hættulegri heilsu okkar en flest annað.  Þess vegna er þessi hæfileiki að geta verið áhyggjulaus mjög mikilvægur. –  Ég stóð sjálfa mig að því um daginn að hafa áhyggjur af því að hafa ekki áhyggjur!  Ætli það sé ekki gamla forritið sem segir mér að það sé kæruleysi?    En við hjálpum engum með áhyggjum og síst okkur sjálfum. –  Áhyggjur eru bæn – með öfugum formerkjum. Í stað þess að senda áhyggjur okkar í ástvini þá sendum þeim kærleika og ljós. –  Það sama getum við gert fyrir okkur, umvafið okkur í ást og traust og leyft góðu hlutunum að gerast í friði og þegar við losnum við áhyggjur og kvíða,  þá slökum við betur á og eigum auðveldara með að taka eftir tækifærunum. – Ef við hlaupum um, tætt eins og hauslausar hænur,  sjáum við ekki neitt. –  Tækifærin fara framhjá okkur. –

Leyfum okkur að trúa að við séum heppin. – eða eins og kúrekinn í söngleiknum Oklahoma syngur:   „I have a wonderful feeling everythings´s going my way.“ –

8.  Missum áhugann á deilum. 

Við tökum ekki þátt í deilum og stríði,  – deilur leiða af sér deilur, stríð leiðir af sér stríð. –   Tökum elskuna og Bítlana  á þetta aftur:  –  „All you need is love“ ..

„Because the twentieth century was a century of violence, let us make the twenty-first a century of dialogue.“ Dalai Lama

9.  Minnkandi áhugi á að túlka það sem hinir eru að segja og gera.

Þetta þýðir að við erum að komast í okkar eigið höfuð, en erum ekki í höfðinu á hinum. – „Hvað ætli þessi sé að hugsa?“ –  Og ef við fáum augngotur,  eða einhver segir eitthvað – jafnvel að við fáum ekki svar í tölvupósti. – Þá förum við ekki að túlka það sem höfnun, ádeilu, afneitun eða eitthvað neikvætt. –  Við leyfum fólki bara að hafa sína svipi fyrir sig, – en förum ekki í túlkun á því, eða jafnvel að umorða eða leiðrétta viðkomandi. –

10.  Minnkandi áhugi á að dæma aðra.

Dómharka er þroskaleysi að mínu mati. – Í þroskasálfræðinni er kennt að þeir sem eiga auðveldast með að setja sig í spor náunga síns,  án þess að dæma, sýni frekar skilning og  eru þar af leiðandi  komnir á hærra þroskastig.   Þarna er um ákveðið umburðalyndi að ræða.  „Dæmið ekki svo þér munuð ekki dæmd verða“ – Við getum haft okkar álit, og eigum aldrei að samþykkja ofbeldi,  því ofbeldi er ekki kærleikur, –  en við getum líka skoðað orsakir,  hvað er á bak við? –  Hvað ef við sjálf hefðum alist upp við sömu aðstæður og værum sett í sömu spor?

Samhugur er andstæða dómhörku.  Fordómar eru fáfræði, svo lítum í eigin barm áður en við beinum fingri að náunganum. –  Við þurfum ekki að samþykkja vondar gjörðir og eigum ekki að gera það.  En við getum mætt öllum með skilningi og elsku. –  Gott dæmi um það er nunnan í myndinni „Dead man walking.“

Fangelsisprestur var eitt sinn spurður hvernig hann gæti umgengist níðinga. – Hann svaraði: „Ég sé þá fyrir mér sem barnið sem þeir voru einu sinni.“

11.  Minnkandi áhugi á dómhörku í eigin garð.

Dómharka í eigin garð er eitt af því sem heldur aftur af okkur,  býr til innri viðnám, hindranir og þröskulda. –  „Hver heldur þú að þú sért?“ –  „Þú getur ekki“ –   Þegar við gerum mistök, þá í staðinn fyrir að dæma okkur og berja niður,  þá spyrjum við okkur:  hvað get ég gert betur? –  Hvað gerði ég rétt? ..  Hvað gerði ég rangt? ..  og þannig leiðréttum við okkur,  bætum ofan á það sem við gerðum rétt en tökum út hið ranga. – Við verðum líka að læra að fyrirgefa sjálfum okkur.  Vera okkar besti vinur eða vinkona og muna eftir okkar innra barni.

Skömmin brýtur alltaf niður, svo ef við viljum bæta okkur þá þýðir ekkert að skamma sig.  Skömmina upplifum við þannig að við skömmumst okkar fyrir okkur sjálf.  Að iðrast gjörða sinna er annað, og fyrir það getum við fyrirgefið okkur. – Skömmin minnkar við tjáningu, þess vegna verðum við að yrða hana,  tala um hana og hreinsa þannig út. –

Ekki dæma þig. –   Bara segja frá.

12.  Að tileinka sér að elska án þess að vænta einhvers til baka.

Þetta má kalla skilyrðislausa ást.  Leyfa sér að elska án endurgjafar og án væntinga.  Leyfa sér að njóta þess að finna fiðrildin í maganum vakna án þess að óttast höfnun. –  Við getum elskað vini, fjöslkyldu,  félaga, maka,  ástin/elskan/kærleikurinn hefur ýmsar birtingarmyndir. –  En við segjum ekki „Ég elska þig „EF ÞÚ ELSKAR MIG“ …. „eða ég elska þig ef þú ferð út með ruslið“ …  Þetta er sérstaklega mikilvægt fyrir foreldra, þ.e.a.s. að láta börn sín vita að þau séu elskuð eins og þau eru,  – ekki bara fyrir það sem þau gera, – þannig læra þau líka að elska sig og virða, skilyrðislaust. –

Hér er orginalinn:

„Standið saman, en ekki of nærri hvort öðru,“ segir spámaðurinn. „Því að það er bil á milli musterissúlnanna og eikin og kýprusviðurinn vaxa ekki hvort í annars skugga.“   Kahlil Gibran

“Ef ég nú bara hefði vitað þetta fyrr….. „ 

Það er gott að vera vitur eftir á, – en lífið er ákveðinn skóli. Það þýðir þó ekki að við eigum að skilja alla brunna eftir opna til að sem flestir fái þá lífsreynslu að detta ofan í þá. –

Suma brunna er betra að forðast.  Og stundum er ágætt að hlusta á reynslu öldunganna.   –  

Það eru nokkur grunnatriði sem hver og ein manneskja þarf að tileinka sér til að lifa farsælu,  eða sem farsælustu lífi og þá að lifa í farsælu hjónabandi. 

Hver manneskja þarf að hafa sjálfstraust, sjálfsvirðingu, og “sjálfsást” – en sjálfsást er ekki það sama og við notum í daglegu tali um sjálfselsku.  Það er meira að þykja vænt um sjálfa sig.   Manneskja sem ber virðingu fyrir sjálfri sér, treystir sér og elskar er mun líklegri til að hafa möguleika til að vera elskuð, virt og treyst. –

Í hjónabandi eru  tveir heilir einstaklingar, en ekki tveir hálfir, og þeir eru jafnstórir og jafnmikilvægir. –  Þessir tveir einstaklingar þurfa að lifa saman á jafningjagrundvelli,  sem gefa og taka á víxl. –  Báðir þurfa á næringu að halda, andlegri og líkamlegri. –

„Standið saman, en ekki of nærri hvort öðru,“ segir spámaðurinn. „Því að það er bil á milli musterissúlnanna og eikin og kýprusviðurinn vaxa ekki hvort í annars skugga.“  

Í framhaldi af þessum pælingum,  langar mig að stilla mér upp í spor öldungsins og bjóða upp á fyrirlestra á léttu nótunum, – þó með alvarlegu ívafi,  um mikilvægi þess að lifa í sátt við sjálfan sig og fara heil inn í hjónaband, og lifa heil í hjónabandi. – 

Ég ræði þessi atriði sem upp eru talin,  auk þess að gefa nokkur praktísk ráð og hugmyndir fyrir hjón til að rækta sambandið betur,  mikilvægi þess að báðir aðilar tjái sig um tilfinningar sínar, vonir, langanir og þrár. – 

Fyrirlesturinn er í raun “forvarnarfyrirlestur – með hverju  byrgjum við brunninn,  eða tökumst á við ljónin á veginum? –  Hvað er mikilvægt að hafa í nesti þegar að þessi leið er valin?  Hverjar eru ytri hindranir og hverjar innri?

Hvað setjum við í bakpokann þegar við leggjum af stað í þetta ferðalag með maka? –

• Ást   
• Virðingu
• Traust
• …..

Þetta hljómar allt voðalega einfalt,  en það gleymist oft að nota það sem er í bakpokanum, eða þá að við kunnum hreinlega ekki að höndla þetta –   

Er hægt að klúðra ást, virðingu og trausti? …   eee.. já!  –  en endilega skráðu þig á fyrirlestur,  taktu þátt og prófaðu smá óhefðbundið, – eigðu góða kvöldstund með kærastanum/kærustunni – eða með eiginmanni/eiginkonu … og síðast en ekki síst með sjálfri/sjálfum þér! 😉

Staðsetning:   Síðumúli 13. 3. hæð  – salur Lausnarinnar

10 – 20 manns

Dags:  Fimmtudag 24. maí   frá  20:00 – 22:30

Holl næring og notaleg kvöldstund. –

Þátttakendur fá gjafapoka, með bolla merktan með hjarta og ýmsu sem minnir á gott samband,  ekki síst við sjálfan sig. –

(svo verður auðvitað eitthvað óvænt)

Kynningarverð:

4500.- krónur  á mann/konu

Fyrirlesari og leiðbeinandi:   Jóhanna Magnúsdóttir, ráðgjafi, framhaldsskólakennari og guðfræðingur.

Sendið póst á johanna@lausnin.is   til að skrá ykkur og/eða fá nánari upplýsingar 😉

Ath! .. Það er miklu ódýrara að skilja en að skilja.  Það er fyrra “skiljað” að skilja hvað veldur skilnaði,  þá er ég ekki að tala um framhjáhald,  leiðindi eða ofbeldi,  sem orsök skilnaða,  heldur orsökina bak við orsökina fyrir framhjáhaldi, leiðindum og ofbeldi. –  Við förum í alvöru forvarnir. –  😉

Ath!  Get komið með þennan fyrirlestur í fyrirtæki,  stofnanir, félagasamtök, kirkjur.  Hafið samband í síma 895-6119 eða johanna@lausnin.is

Anna hugsaði illa um blómabeðið í bakgarðinum.

Það var komið í órækt og illgresið var reyndar að taka völdin.

Upp úr gægðust þrjú falleg blóm sem reyndu af veikum mætti að snúa til sólar.

Anna bretti upp ermar, setti á sig hanska og reytti arfa og beðið leit vel út.

Anna fór svo aftur inn í húsið sitt, – fór að sinna sínu og ekki leið á löngu þar til að beðið var orðið nákvæmlega eins og það var þegar hún fór fyrst að reyta arfann. –

—

Anna var alveg komin í rusl með heilsuna, búin að bæta á sig níu kílóum síðan hún hætti í stjörnukúrnum og það var tveimur kílóum meira en hún hafði farið af stað með. –

Anna bretti upp ermarnar og dreif sig í námskeiðið „Bikiníbomba á svipstundu“-   Anna dreif sig í sportgallann  og tók námskeiðið með trompi.  Vann meira að segja verðlaun fyrir bestan árangur.   Náði af sér öllum níu kílóunum og meira að segja einu til! …

Svo fór Anna í sólarferðina sína og sukkaði sem aldrei fyrr, leið ekkert allt of vel, og reyndar naut þess ekkert allt of vel sem hún var að gera því hún var með stanslaust samviskubit yfir því sem hún var að borða,  en hugsaði með sér að það yrði „tekið á því“ – þegar hún kæmi heim aftur. –

Svo liðu vikur og reyndar keypti Anna sér áskrift í ræktina og byrjaði en vantaði gulrótina svo í þetta skiptið var hún ekki eins dugleg. – Reyndi smá,  en ekkert gekk og hún var komin í gamla farið,  og leit á sig  sem „rusl“..

Af hverju get ég ekki ..?

Af hverju sukka ég þegar ég vil vera í formi ..?

Af hverju er ég að borða allan þennan sykur þegar ég veit að hann fer í geðið á mér?

—-

Anna fór aftur út í garð og leit á blómabeðið,  blómin voru alveg að kafna í illgresi. –  Hún setti upp garðhanskana og byrjaði að reita arfann,  en í þetta skiptið spurði hún sig hvað ylli því að arfinn kæmi alltaf upp aftur, – eeee.. jú,  hún hafði aðeins hreinsað yfirborðið,  en ekki tekið hann upp með rótum.  –

Anna fékk sér góð verkfæri og stakk upp arfann,  það var meiri vinna en hún átti von á því að illgresið hafði fest sig rækilega í sessi,  ef svo má að orði komast.  –   Það tók hana því meira en einn dag,  – henni var orðið illt í bakinu og hún bað hann Tedda að koma út með sér til að hjálpa til við verkið. –

—-

Þið sem hafið lesið eitthvað um námskeiðið mitt „Í kjörþyngd með kærleika“ áttið ykkur e.t.v. á því sem ég er að fara hér. –

Það dugar að sjálfsögðu ekki að ráðast einungis á yfirborðið = afleiðingar,  heldur þarf að sjá orsakir og skilja orsakir til að breyta lífsstíl eða siðum. –

Megrunarkúr er að ráðast á arfann,  en ræturnar jafnvel styrkjast,  því að í kúrnum er jafnvel alið á samviskubiti í eigin garð.   „Þú átt að gera þetta!“ –

Enn og aftur erum við komin í spurningar um orsakir og afleiðingar. –

Af hverju ertu orðin/n eins og beð í órækt? – Þetta þarf ekkert að hafa að gera með utanáliggjandi þyngd. – Takið eftir því.   Þetta getur líka verið offita hugans, eða janvel anorexía,  eins og ég hef skrifað um. –

Tökum þetta almennt.

Af hverju ertu komin í rusl, eins og sumir orða það? –

Er það öðrum að kenna?

Er það hvernig þú varst alin/n upp?

Er það vegna þess að þú heldur í þær hugsanir?

Er það vegna þess að lífið er ekki þess virði að lifa því?

Ertu farin að stunda sjálfskyrkingu í stað sjálfstyrkingu? –

Af hverju?

Við þurfum að sjá til að breyta …

Við þurfum að viðurkenna til að breyta ..

Við þurfum að finna til (okkar) til að breyta ..

Við þurfum (jafnvel) að biðja um hjálp til að breyta ..

Við þurfum að tileinka okkur efni sjálfshjálparbókanna til að breyta ..

(það er ekki nóg að eiga hrífu og skóflu inní skáp ef við notum það ekki)

Sophie er frönsk kona sem segir sögu sína og frá breytingferli sínu, – það var hægt að sjá breytingarnar utan á henni,  því að hún léttist um tugi kílóa.

Þegar hún var spurð  „Hvað gerðir þú?“ – Þá svaraði hún:

„Ég GERÐI ekkert,  ég breytti lífsviðhorfum mínum“ –

eða

„I didn´t DO anything,  I just shifted my state of being“

Auðvitað gerði Sophie helling, en fyrsta skrefið var að breyta hugsunarhættinum,  hætta að trúa þessu gamla,  sem hélt henni í gamla farinu, eða þegar hún ætlaði upp úr því togaði hana til baka.

Í námskeiðunum mínum  þá er ég að hvetja fólk til að vera einlægt, finna tilfinningar sínar,  læra að sjá sig, tjá sig,  skilja og læra að vilja rækta beðið sitt,  hreinsa upp með rótum. –

Í rótunum er það sem við erum oft ranglega prógrammeruð með en því miður viðhöldum,  það er það sem okkur er sagt þegar farið er að stöðva okkur.

„Þú getur ekki“ – „Hver heldur þú að þú sért“  –  „Þetta tekst ekki“  –  o.s.frv. –

Við höfum myndað skráp okkur til varnar en um leið heldur þessi skrápur lokar á það sem meiðir okkur,  þá lokar hann á allar aðrar tilfinningar.   Tilfinningar ástar. –

Máttur þess að fella varnir,  að hreinsa skrápinn er eins og að hreinsa skít af kjarna þínum,  af hjarta þínu sem á þó ósk heitasta að fá að njóta sín. –

Að vera til og finna til,  bæði gleði og sorgar.

Að finna til ástar og taka á móti ást.

Það er það sem felst í því að vera tilfinningavera.

Þú ert þarna,  blómið í blómabeðinu, – kannski svolítið að kafna í arfanum,  þér líður betur inn á milli þegar arfinn er reittur,  en ræturnar segja alltaf til sín. –  Rætur blómsins eru góðar,  þær taka inn næringu fyrir þig,  en rætur arfans og illgresisins taka frá þér orkuna þína og næringuna. –

Sólin er tilbúin að skína á þig,  regnið er tilbúið að vökva þig, og vindurinn tilbúinn til að veita þér súrefni og ferskleika.

Þú þarft að snúa þér að sólu og treysta henni. –

Hugsaðu fallegar hugsanir – sólin

Drekktu vatnið sem er í boði – vökvunin

Taktu djúpt andann –   súrefnið og vindurinn

Það má alveg sjá heilaga þrenningu út úr þessu 😉

Ekki hafna þér áður en lífið hafnar þér.

Elskaðu þig, virtu þig, treystu þér, fyrirgefðu þér…  samþykktu þig.

Hver manneskja er veröld út af fyrir sig.  Hver manneskja er jörð,  a.m.k. efnafræðilega tengd jörðinni segja vísindamennirnir í „Symphony of Science“  en þeir bæta líka við að við séum öll líffræðilega tengd. –  Auðvitað vilja margir bæta við, „andlega tengd“  og þar á meðal ég. –

Við erum s.s. öll skyld og við erum öll tengd jörðinni. –

Öll framkoma okkar ætti að einkennast af virðingu fyrir lífi. – Ég er bara að tala um okkar eigin framkomu, – hver og ein/n setji fókusinn inn á við en ekki út á við núna 😉 –  Okkur hættir iðulega til að fara að hugsa hvernig hinir eru að gera,  hvað hinir eru vondir o.s.frv. –

Ef við förum inn á við, íhugum okkar eigin heim og jörðina okkar – líkama okkar,  hvers konar „umhverfissinnar“  erum við þá? –

Erum við að hella í okkur eitri?

Erum við að borða eitthvað sem veldur okkur vanlíðan?

Eitthvað sem verður til þess að við vöknum með bólgna fingur og hringar sitja fastir?

Eitthvað sem hleður fitu í kringum hjartað, – hjartað sem heldur okkur gangandi?

Eitthvað sem stuðlar að krabbameinsmyndun? –

Er okkur sama um þessa jörð? – Líkama okkar? –

Hvað ef við uppgötvum að við erum í raun umhverfissóðar,  jafnvel hryðjuverkamenn?

Það er skrítið að beina athyglinni svona inn í stað þess að vera með hausinn fullan af hvað hinir eru að gera. –

Auðvitað gildir þessi aðferðafræði líka við inntöku andlegs efnis. – Eftir því meiri „sora“ sem við innbyrðum þess meira rusl hleðst í kringum sálina okkar, – það verður erfiðara fyrir hana að skína, við verðum sorgmædd, þung og e.t.v. veik. –  Við verðum líka veik við neikvæðar hugsanir í eigin garð, dómhörku og skömm.  Skömmin byggir aldrei upp, brýtur bara niður. –  Það er því mikilvægt að það sem við veljum fyrir okkur sé það sem við skömmumst okkar ekki fyrir eða fáum samviskubit yfir, – það er upphafið að vítahring vondra tilfinninga. –  Ef við njótum ekki þess sem við erum að borða, sleppum því frekar. –

Njóttu meðvitað hvers munnbita! …..

• Þú getur ekki notið nema að vera almennilega svöng/svangur
• Þú getur aðeins notið þess sem þér finnst í alvöru gott
• þú hættir að njóta matarins þegar líkaminn er saddur

Við höfum val

Við höfum val um hreyfingu, mat sem örvar hvatberana okkar, hleður á okkur orku en ekki spiki og er fyrirbyggjandi fyrir sjúkdóma,  val um orð til að nota í eigin garð og orð í garð náunga okkar. –  (Orðin sem við beinum að náunganum virkar að sjálfsögðu sem bjúgverpill,  þannig að þegar við formælum öðrum erum við að formæla okkur sjálfum) ..

…………

 „Í allt líf er lögmálið ritað. Þú finnur það í grasinu, í trjánum, í ánni, í fjallinu, í fuglum himins, í fiskum sjávarins; en leitið aðallega að því í ykkur sjálfum“ …….

„Guð skrifaði ekki lögin á blaðsíður bóka, heldur í hjörtu yðar og anda yðar. Þau eru í andardrætti þínum, blóði þínu, beinum þínum; í holdi þínu, maga, augum þínum, eyrum þínum og í hverju smáatriði líkama þíns.“ –

(Texti úr Friðarguðspjalli Essena, að vísu í eigin þýðingu). –

„..en leitið aðallega að því í ykkur sjálfum.“ .. 

„Guðs ríki er innra með yður.“ … sagði Jesús Kristur

Byrjum því heima, byrjum á að tína ruslið úr hausnum á okkur (sérstaklega skulum við fjarlægja súrar og útrunnar hugsanir)  og setja í svarta poka til brennslu á Sorpu,  síðan getum við, frá og með deginum í dag,  ef við erum ekki þegar byrjuð, farið að skipta út ruslinu sem við höfum innbyrt fyrir það sem nærir. –

Þegar við förum að næra okkur með góðu verður minna pláss fyrir hið vonda. –

Það sama gildir með hið andlega,  það sem við veitum athygli vex!

Smá frásögn til gamans þessu tengdu:

Ég sótti um embætti prests á Þingeyri. –

Þegar ég fór með umsóknina á pósthúsið, mætti ég manni sem ég hef ekki séð í mörg ár, en mamma hans er fædd og uppalin á: ÞINGEYRI

Þegar ég kom í vinnuna eftir að ég fór með umsóknina beið mín tölvupóstur frá ÞINGEYRI, en þar var aðili sem ég hafði aldrei heyrt né séð áður,  að biðja mig um að halda námskeið. –

Ég kíkti á forsetaframbjóðendasíðu Þóru Arnórs, og það eina sem ég sá þar var að hún var á leiðinni til ÞINGEYRAR.

Og rúsínan í pylsuendanum: Ég fór að heimsækja mömmu á Droplaugarstaði og þar var auglýsing upp á vegg „Harðfiskur frá ÞINGEYRI“ …

Öll þessi athygli vegna þess að ég veitti því athygli! –

Þið þekkið það eflaust einhver að hafa keypt nýjan bíl og þá fyrst takið þið eftir öllum hinum sem eru eins. –

Ef við erum með orð eins og LEIÐINDI í höfðinu á okkur,  þá veitum við vissulega öllu því leiðinlega athygli. –  Ef við erum með orð eins og GLEÐI í höðinu  á okkur þá veitum við gleðinni athygli. –

Hvort viltu hafa JÁ eða NEI í höfðinu? –

Það sem við veitum athygli VEX 

Við getum nært hið jákvæða og við getum að sama skapi nært hið neikvæða.

Við getum nært gleðina og við getum nært sársaukann.

„Be the change … „  sagði Gandhi.

Dagur jarðar er þinn dagur,  hver stund er þín stund,  hver mínúta er þín mínúta og hver sekúnda er þín sekúnda,  tileinkuð þér. – NÚNA –

Jörðin nærir þig, og þú nærir jörðina. –

Verum góð næring fyrir hvort annað.

Móðir vor sem ert á jörðu,
Heilagt veri nafn þitt.
Komi ríki þitt,
Og veri vilji þinn framkvæmdur í oss,
eins og hann er í þér.
Eins og þú
sendir hvern dag þína engla,
sendu þá einnig til oss.
Fyrirgefið oss vorar syndir,
eins og vér bætum fyrir
allar vorar syndir gagnvart þér.
Og leið oss eigi til sjúkleika,
Heldur fær oss frá öllu illu,
því þín er jörðin
Líkaminn og heilsan.
Amen “

(Bæn úr Friðarguðspjalli Essena í þýðingu Ólafs frá Hvarfi)

Gerum hreint fyrir okkar dyrum, gerum hreint innra með okkur.  Komum svo til dyranna eins og við erum klædd, við höfum ekkert til að skammast okkar fyrir. –

Semjum um frið,  hið innra og hið ytra. 

Gefum okkur gaum, gefum náunganum gaum, gefum jörðinni gaum, gefum lífinu gaum… gefum. 

Gleðilegan dag jarðar!