Greinasafn fyrir flokkinn: Sjálfstyrking

Pistlar um sjálfstyrkingu og sjálfstraust

Kjark til að breyta því sem ég get breytt …

Birt þann af
1

 

„Guð – gefi mér æðruleysi
til að sætta mig við það sem ég fæ ekki breytt,
kjark til að breyta því sem ég get breytt
og visku til að greina þar á milli.“

Reinhold Niebuhr Carnegie

Eitt af því sem fólk í sjálfsrækt eða sjálfsvinnu er að glíma við er að koma sér úr því sem kallað er „skaðlegar aðstæður.“

Það þarf kjark til að koma sér úr skaðlegum aðstæðum,  sérstaklega þegar að við erum orðin „samdauna“ þeim og finnst við í sumum tilfellum bara eiga þær skilið! –   Kannski ekki meðvitað en vissulega ómeðvitað.  Sjálfsmatið,  hið innra verðmætamat er þá ekki hærra en það að við gefum fólki leyfi til að ráðskast með okkur og jafnvel henda okkur fram og til baka tilfinningalega eins og við værum tuskubrúður. –

Við segjum ekki stop.  Þegar við erum í þannig aðstæðum sem geta verið mjög flóknar,  flóknar á þann hátt að við erum farin að vorkenna þeim sem kemur illa fram við okkur,  afsaka gjörðir hans/hennar með því að viðkomandi sé ekki sjálfrátt  o.s.frv.  erum við oft farin að taka þennan einstakling og tilfinningar hans  fram yfir okkar eigin tilfinningar,  fram yfir okkar eigin þarfir og fram yfir okkar eigin langanir.

Við geðjumst, þóknumst, gerum allt til að halda friðinn og gera rétt,  en það merkilega er að viðkomandi verður bara ýktari í neikvæðri hegðun sinni gagnvart okkur.

Af hverju?

Jú,  af því að við erum ekki verðug,  eða upplifum okkur ekki verðugri en það að við eigum þetta bara skilið.  Og ef við berum ekki virðingu fyrir okkur af hverju ættu aðrir að gera það?   Þetta skilja flestir ef ekki allir sem hafa lært eitthvað um meðvirkni.  Hvernig við ýtum undir slæma siði eða hegðun hjá öðrum með því að halda öllu góðu,  eða reyna það.  Þóknast og gefa afslátt af eigin þörfum til að geðjast hinum.

Auðvitað er hér um kunnáttuleysi og vanmátt í samskiptum að ræða.

Það er ágætt að muna þessa kjarnyrtu setningu:

„Elska skalt þú náungann EINS OG sjálfan þig“ ..

en ekki

„Elska skalt þú náungann MEIRA EN sjálfan þig“ ..  (og við mætti bæta að elska náungann þýðir ekki að bjóða honum að styðja undir fíknir hans og ósiði – nú eða bara veikleika og það að taka sjálfsábyrgðina af honum,  ábyrgð sem hann á að bera sem fullorðin manneskja).

Okkur langar öllum að vera góð,  fá viðurkenningu og vera elskuð,  en við eigum ekki að þurfa að geðjast, þóknast eða kaupa okkur þessa elsku.  Við erum NÓG sem manneskjur.

Það að vera fædd á þessari jörð er nóg til að verðskulda elsku.

Það er kjarkur að viðurkenna vanmátt sinn gagnvart aðstæðum,  viðurkenna að við hreinlega kunnum ekki á þessar aðstæður sem við erum komin í,  oft mjög svo skaðlegar aðstæður.

Það er ekki fyrr en við sjáum aðstæður,  skiljum af hverju þær eru svona að við getum viðurkennt þær og þó það hljómi þversagnarkennt,  það er ekki fyrr en við sættumst við aðstæður að við getum farið að breyta.
Að sættast við aðstæður þýðir þá hér að viðurkenna þær og viðurkenna að við viljum breyta.   Stundum þarf til þess hjálp,  og alltaf þarf til þess kjark.

Aðstæður sem varað hafa lengi er eitthvað sem við þekkjum,  jafnvel þó þær séu vondar upplifum við eitthvað öruggt við þær.   Þetta er eitt af því skrítna í sálfræðinni,  en margþekkt.

Af hverju snýr ofbeldisþoli iðulega aftur heim til ofbeldismanns? –  Kannski eru þar aðstæður sem eru þekktar.

Tveir fuglar voru lokaðir inní búri.  Í búrinu var matur og öryggi en ekkert frelsi.   Þeir sungu á hverjum degi um frelsið og hvað þeir þráðu að fljúga.   Dag einn kom hendi og opnaði búrið og sagði „Gjörið svo vel þið eruð frjálsir“ ..   Annar fuglinn flaug samstundis út en hinn færði sig innar í búrið. –

Stundum er þörfin fyrir öryggið yfirsterkari þörfinni fyrir frelsi.   Þessi dæmisaga nær bara utan um muninn á öryggi og frelsinu,  en þarna mætti bæta við að á hverjum degi hefði eigandinn danglað hressilega í þá. –

Samt hefði annar fuglinn kosið að halda sig heima. –

Það þarf kjark til að breyta því sem við getum breytt og spurningin er líka,  „Hvað get ég?“ –   eða  „Þori ég, get ég vil ég?“ …

Við þurfum kjark, getu og vilja – allt í sama pakkanum.

Ef við viljum en hvorki getum né þorum gerist ekki neitt.

Ef við getum en viljum hvorki né þorum gerist ekki neitt.

Það þarf heilan pistil til að útskýra það af hverju við viljum en gerum ekki.  En þar er það sem gamla forritið kemur sterkt inn,  meðvirknin m.a. sem byrjar að þróast í bernsku,  meðvirkni sem verður til sem eðlileg varnarviðbrögð við einhverju óeðlilegu.   Það þarf ekki að vera neitt stórvægilegt,  það er frekar eins og dropinn sem holar steininn.  Eitthvað sem gerist inni á heimili,  kunnáttuleysi eða getuleysi foreldris í samskiptum,  tilfinningaflótti á heimili,  yfirborðsmennska,  feluleikur,  alkóhólismi,  veikindi af öðrum toga,  foreldrar sem eru fyrirmyndir sem sjálfir hafa lágt sjálfsmat og tala því út frá sársauka sínum og hafa vond samskipti af þeim orsökum. –

Við þurfum að sjá og viðurkenna sársaukann til að breyta,  við þurfum að trúa því að við séum þess virði að eiga allt gott skilið og byggja upp eigið verðmætamat og sjálfsvirðingu.

Það þarf kjark til að elska sig, virða sig, treysta sér, samþykkja sig og FYRIRGEFA sér og fyrirgefa um leið öðrum.

Engin/n hefur lifað lífi þar sem hann/hún hefur ekki gert mistök.  Stundum stór mistök.

Hræðslan við að breyta liggur oft í því að við erum hrædd við að gera mistök.

Við skulum ekki færa okkur innar í búrið bara vegna ótta við óvissu eða ótta við að gera mistök.  Þá erum við komin með ný trúarbrögð sem heita „Trúin á óttann“ ..

Ef við erum ekki viss hvort við erum að gera rétt,  þá förum við í næstu línu æðruleysisbænarinnar og biðjum æðri mátt/Guð um leiðsögn og biðjum um vitið eða viskuna til að greina á milli þess sem við getum breytt og þess sem við getum ekki breytt.

„Þótt ég fari um dimman dal óttast ég ekkert illt – því þú ert með mér“ ..  segir í Davíðssálmi 23.

Þegar við tökum óttann út úr jöfnunni.  Óttann við að fara út í eitthvað nýtt og óþekkt,  óttann við að gera mistök,  hvar stöndum við þá? –

Við stöndum ekki ein, aldrei ein – því við stöndum eftir með Guð/æðri mátt,  við stöndum eftir með kjarkinn til að breyta og við stöndum eftir með sannleikann,  sannleikann sem gerir okkur frjáls.

Það þarf kjark til að sleppa tökum á óttanum,  það þarf kjark til að sleppa tökunum á skömminni við að mistakast.  Ótti og skömm eru óvinir okkar,  og það þarf þor, getu og vilja til að sleppa af þessum óvinum tökunum.

Það þarf kjark til að horfast í augu við sannleikann.

En sannleikurinn gerir okkur frjáls svo…

… Trúum – Treystum – Sleppum …. 

 

Munum að allt tal um að vera föst,  eða í skaðlegum aðstæðum,  getur ekki síst verið vegna þess að við erum föst í vírgirðingu eigin hugsana, föst með fólk, staði og aðstæður í kollinum okkar,  sem við þurfum að sleppa. –  Kannski þurfum við ekkert að fara eitt né neitt.  Oft erum við stödd akkúrat þar sem við eigum að vera,  en þurfum aðeins að breyta okkar innri rödd, viðmiðum, sjónarhorni og sjálfstali. –

Fangelsið getur verið innra með okkur sjálfum.

Sleppa er því lykilorðið.

Sjáðu þig fyrir þér þar sem þú ert með krepptan hnefann og rígheldur í það sem heldur aftur af þér, neikvæðar hugsanir og vantraust í eigin garð.

Slepptu, fljúgðu og finndu hvað frelsið er yndislegt.

Hugleiðsludiskar

Birt þann af
Svara

Ég settist niður með vini mínum í vor,  honum  Elvari sem er fyrrv. samstarfsmaður minn í verkefni sem kallaðist Vesturbæjarvinir – en Elvar er líka tónlistarmaður m. meiru,   og hann tók upp fyrir mig þrjár hugleiðslur.  Tónlistin hans er eins og ómur undir.

Ég var lengi að velta fyrir mér hvort ekki þyrfti að gera betur,  taka upp á nýtt eða laga orðfærið,  því að ég tók eftir því að málfræðin klikkar stundum hjá mér þegar ég tala inn hugleiðslur.  Ég geri það nefnilega ekki eftir handriti, heldur er þetta bara það sem kemur til mín og „veltur“ upp úr mér.   Í hugleiðslunum förum við í andlegt ferðalag, m.a. á sólarströnd 😉

En hvað um það,  nú er ég búin að afsaka og útskýra þetta nóg.  Sjálf er ég búin að prófa þessar hugleiðslur,  en þær eru þrjár og þær virka ágætlega.  Að vísu erfitt að halda sér vakandi ef útafliggjandi, svo ég mæli með þeim sem svefnmeðali líka!

Ég brenni hugleiðslurnar á disk og sel hugarverkið á 1900.- krónur.  Sendingarkostnaður er um 300 krónur með bólstruðu umslagi ef þarf að senda.

Reikningsnúmer 303-26-189  kt. 211161-7019

Hugleiðslurnar eru þrjár:

Perlan  15:05 mín

Dúfan  28:43  mín

23. Davíðssálmur  (Drottinn er minn hirðir) 11:08 mín

Allar eru þær miðaðar við að sitja, en allt í lagi að liggja útaf.  Gott að taka eina á dag, eða eina að kvöldi og aðra að morgni.

Kvíði er einn algengast kvilli í nútímasamfélagi og eiga þessar hugleiðslur að vinna t.d. gegn kvíða og ótta. –

Hugarró er undirstaða farsældar,  segir hinn lífsreyndi árangursgúrú Brian Tracy og ég gæti ekki verið meira sammála honum. –

Ef þið viljið panta disk eða diska, eða fá nánari upplýsingar sendið mér póst á johanna.magnusdottir@gmail.com

Af hverju meðvirkni? …

Birt þann af
Svara

Orðið virkni eða að vera virkur er venjulega talið ágætt eitt og sér.  Það er auðvitað eitthvað til sem heitir of-virkur og van-virkur.   Öll þurfum við að vera virk, bara ekkert of eða van, það er meðalhófið sem er gulls ígildi. –

Ég ætla ekkert að ræða mikið meira hér um hvað meðvirkni er, – en það eru ýmsar skilgreiningar á henni og einkennum hennar sem má lesa á netinu. –

En af hverju verður til meðvirkni? –

Ég segi að grunnrót meðvirkni sé ótti.   Ótti við að missa.  Óttinn við að vera hafnað. Ótti við að vera ekki elskuð,  ótti við að tilheyra ekki ákveðnu mengi eða einhverri einingu,  hvort sem er um tvo aðila eða fleiri.

Við erum oft tilbúin að ganga mjög langt í þeim tilgangi að halda í þau sem við viljum vera með og umgangast. –
Við höfum þörf fyrir viðurkenningu, virðingu,  samþykki og athygli annarra.

Eftir því meira sem við viðurkennum okkur sjálf,  virðum, samþykkjum og veitum sjálfum okkur athygli,  minnkar þörfin fyrir að þetta komi að utan í samræmi við það. –

Þessi sjálfsvirðing hefur ekkert með „hið ytra“ að gera.  Hún þarf að koma að innan.  Ef þú ert forstjóri og missir vinnuna og verður atvinnulaus á það ekki að hagga innra verðmætamati. –  Sama hvað við störfum, hver efnahagur okkar er o.s.frv.  verðmæti okkar sem mannvera sem erum sköpuð hér á jörðu á ekki að minnka við það. –  Þetta eru ekki endilega skilaboðin sem fjöldinn allur sendir okkur eða hvað? –

Í glugganum í eldhúsinu hjá mér er planta,  hún var skrælnuð – það hafði gleymst að vökva hana.  Ég klippti hana niður og vökvaði og talaði fallega til hennar.  Já, talaði til hennar, og fékk reyndar líka hjálp frá ungri stúlku við það og við fengum að sjá fljótlega að plantan tók við sér og heldur betur,  því að hún fór að blómstra.

Plantan hefur ekki þetta viðnám sem við fólkið höfum.   Hún er bara planta og byrjar ekki með mótbárur sé talað fallega til hennar.  Hún segir ekki:

„Uss, ég á þetta nú ekkert skilið,  ég er bara ómerkileg planta,  af hverju ætti ég að blómstra?“ .. o.s.frv.? .. 

Plantan fær vatn, ummönnun, athygli og nýtur þess. –

Ég trúi því að okkar gamla forrit sé þannig gert að þegar við fáum hrós, eða talað er fallega til okkar, eigum við oft erfitt með að „kaupa það“

–  „Já, já, ég er dugleg/ur – „not“ ..   þessi veit nú ekki hvað ég get stundum verið ómöguleg/ur!!.. – ég á þetta ekkert skilið!“ .. 

Ef plantan hefði þessa „rödd“  inní sér þá efast ég um að hún myndi blómstra.

En hvernig tengist nú meðvirknin inn í þetta allt saman? –  Einhver innri rödd sem telur okkur e.t.v. trú um að við eigum ekki allt gott skilið?

Getur verið að í undirmeðvitundinn dvelji hugmyndafræði sem hindri framgang okkar í lífinu? –  Hvar skyldi þessi hugmyndafræði hafa fæðst?

Vitum við hvað við ættum að gera en virðumst ekki geta gert það?  Upplifum við sama mynstrið ár eftir ár?

„Like everyone else you were born into bondage. Into a prison
      that you cannot taste or see or touch. A prison for your mind.“
Morpheus – „The Matrix“

Sem mannverur erum við fædd allsnakin og varnarlaus,  og við erum forrituð til að læra að komast af.  Það eru góðu fréttirnar!

Vondu fréttirnar eru að við erum líka forrituð, á fyrstu árunum,  til að efast ekki um það sem við lærum af fullorðna fólkinu í kringum okkur.  Við förum ekki að efast eða draga í vafa réttmæti þess sem okkur er kennt fyrr en u.þ.b. sex ára gömul í fyrsta lagi.   (Wes Hopper)

Það þýðir að margt af því sem við lærum er bara alls ekkert endilega það besta fyrir okkur og kannski algjört rugl.  Ekki aðeins vegna þess að foreldrar, kennarar eða aðrir höfðu rangt fyrir sér,  þó oft hafi það verið, heldur vegna þess að hin reynslulitlu við, mistúlkuðum í sumum tilfellum það sem við sáum og heyrðum.

(Dæmi:  börn sem taka á sig ábyrgðina á skilnaði foreldra)

Börn fara að hegða sér eðlilega miðað við óeðlilegar aðstæður,  þau fara að vilja gera allt gott, allir eiga að vera „vinir“ – og taka ábyrgð á ýmsan máta.  Láta lítið fyrir sér fara, leika trúð, fá neikvæða athygli o.s.frv.

Alla veganna er það þannig að lengi býr að fyrstu gerð og þarna á fyrstu árunum myndum við grunninn fyrir hygmyndafræði okkar,  um okkur sjálf og hver við erum.  Við lærum þarna hvernig við eigum að sjá okkur sjálf og heiminn í kringum okkur.   Þarna er í sumum tilfellum skapað þetta fangelsi hugans sem talað er um í tilvitnunni.  „A prison for your mind“   – Einar Már rithöfundur skrifaði einmitt bókina „Rimlar hugans“ – sem er sama táknið að sjálfsögðu.

Sjálfsmyndin er fyrst sköpuð þarna, á fyrstu árunum.  Viðhorf okkar,  sýn á heiminn og annað fólk.  Viðhorf okkar til okkar sjálfra.  Hvort sem þetta viðhorf er sanngjarnt eða ekki er það forritað þarna.  Þetta viðhorf setur okkur í ákveðinn farveg sem getur verið erfitt að komast upp úr.

Það er þó ekki ómögulegt.  Fyrsta skrefið væri að átta sig á því að eitthvað er bara alls ekki rétt,  það er bara lygi hreint út sagt.  Það er t.d. lygi að við séum ekki verðmæt og eigum ekki allt gott skilið.  Margir ljúga því að sér daglega.

Við þurfum að skilja að við berum ábyrgð á eigin hamingju og það er ábyrgð hverrar fullorðinnar manneskju að viðhalda henni.

Við þurfum að saga rimlana – fara út úr fangelsi hugans.

Hver eru hin algengu viðhorf  í þinni fjölskyldu? –  Um fólk, um peninga, varðandi vinnu og hvað „fólk í fjölskyldunni þinni gerir“ ..og gerir ekki? –  Það er möguleiki að margt af því sé bara ekkert satt.

„Engin/n í okkar fjölskyldu hegðar sér svona“ .. gæti ættmóðirin sagt eftir að einhver hefur gert eitthvað sem henni líkar ekki. –

Ekki láta annað fólk skrifa þína lífssögu eða gera kvikmynd lífs þíns.  Spyrðu þig út í hugmyndafræði þína, og út í trú þína,  er þetta satt fyrir þér eða er þetta bara satt af því einhver sagði þér það einu sinni, fyrir langa löngu?“ .

Skrifaðu handritið að þínu lífi, eins og þú vilt hafa það!

Hvað gæti gerst? –  Einhver væri ósáttur við að þú gerðir eitthvað nýtt, eða fylgdir hjarta þínu, og hvað þýddi það? –  Að viðkomandi – kannski maki,  vildi þig ekki lengur? –  Elskar hann þig þá raunverulega?    Hvað með foreldra?   Hvað ef að unglingurinn kemur út úr skápnum og neitar að hafa e.t.v. fordómafullar skoðanir gagnvart samkynhneigð,  hann veit að þau viðhorf sem honum voru kennd ganga ekki upp? –  Missir hann tengsl við foreldra sína.  Já, það gæti verið – stundum er það þannig.

Það er því ótti við að vera ekki elskaður,  ótti við höfnun,  ótti við að missa tengingu sem stýrir því að ekki er hægt að vera maður sjálfur.   Þetta dæmi um samkynhneigð er gott,  en það er í raun dæmi fyrir svo margt. –  Margir óttast að velja námsbrautir sem þá langar að velja,  vegna þess að þá eru foreldrar ekki sáttir. –  Sumir velja sér maka frekar eftir „tékklista“ fjölskyldunnar heldur en að láta tilfinningar fyrir aðilanum ráða. –   Auðvitað er það byggt á ótta.

Stundum þora foreldrar ekki að segja NEI við börnin sín, – stundum er það reyndar vegna þess að foreldrarnir eru þreyttir og/eða hafa gefist upp og eru að kaupa sér frið,  en í öðrum tilfellum er það þannig að þeir óttast að ef þeir segi nei hefni barnið sín með einum eða öðrum hætti.   Þetta gæti t.d. átt við í tilfellum þar sem um er að ræða skilnaðarbörn,  ef að pabbi segir Nei – það má ekki, þá vil ég bara vera  hjá mömmu eða öfugt.   Þarna er líka um ákveðna stjórnun að ræða af barnsins hálfu,  án þess að fara nánar út i það í þessum pistli.

Það þurfa allir að finna eigin innri rödd, stunda sjálfstyrkingu en ekki sjálfskyrkingu eða sjálfspíslarhætti, – ekki láta stjórnast af því sem var forritað einu sinni og ekki viðhalda því sjálf. –  Það eiga allir elsku skilið.

Ekki stjórnast af ótta heldur KÆRLEIKA.

Leyfum okkur að elska án skilyrða – líka okkur sjálf.  Setjum ekki hindranir fyrir andardrátt lífsins,  ekki búa til stíflur í árfarvegi hugsunarinnar.

Ekki setja upp ósýnilega rimla – eða fangelsisveggi – komum út og finnum það sem fylgir frelsinu að vera við sjálf. –

Leyfum okkur að anda,  flæða – lifa og VERA.


 

Hugleiðsla ..

Birt þann af
Svara
Listin að lifa hefst með hugleiðslu og með hugleiðslu er átt við að kyrra hugann, kyrra hjartað,  að ná inn í kjarna tilverunnar, einnig að finna fjársjóðinn sem er þinn raunveruleiki.  Þegar þú hefur náð að  kynnast honum einu sinni, getur þú gefið kærleika,  þú getur miðlað lífi og þú getur miðlað sköpun.  Orð þín verða ljóðræn, augnatillit þitt verður fullt náðar;  í þögn þinni mun jafnvel búa söngur.   Hver innöndun verður dýrmæt,  hver útöndun, hver einasti hjartsláttur er svo dýrmætur vegna þess að það er hjartsláttur alheimsins – og þú ert hluti af honum…..

(Birtist á facebook síðu sem heitir „Spiritual Awakenings“-  á ensku upphaflega, en ég leyfði mér að þýða þetta á íslensku ;-))..

Æðruleysið, sáttin, kjarkurinn, vitið. – Hugleiðsla í hádeginu.

Birt þann af
Svara

„Þegar þú tekur frá stund á hverjum degi til að kyrra hugann,  munt þú uppgötva svolítið gott;  hið hversdagslega lif mun fara að virka mun óhversdagslegra.  Þú munt fara að njóta hins smáa og hversdagslega sem þú tókst ekki eftir áður. – Þú verður sáttari og almennt hamingjusamari. 

Í stað þess að fókusera á það sem gengur illa í lífi þínu og er í ólagi, ferðu að veita athygli og hugsa um það sem sem gengur vel og er í lagi. –

Veröldin mun ekki breytast, en sýn þín á hana.  Þú ferð að veita athygli velvild og hlýju annars fólks,  í stað neikvæðni þeirra og reiði.“ 

Jack Canfield

Eftirfarandi auglýsing er væntanleg á síðu Lausnarinnar:  www.lausnin.is

Lausnin býður upp á hádegishugleiðslu út frá Æðruleysisbæninni.  4
skipti.  fimmtudaga  kl. 12:05 – 13:00

ÆÐRULEYSIS – HUGLEIÐSLUNÁMSKEIÐ

Dagskrá:

13. september – Æðruleysið

20. september –  Sáttin

27. september –  Kjarkurinn

4. október  –  Vitið

Fjallað verður um hvert hugtak í upphafi,  og síðan farið í góða og
endurnærandi hugleiðslu og slökun sem tengist efninu.

Tilgangur:  Að öðlast betri skilning á hugtökum æðruleysisbænarinnar,
og vinna um leið að innri hugarró,  en hugarró er af mörgum talin
undirstaða farsældar og vellíðunar.

Hugleiðsla er ein af aðferðum okkar til að komast nær innri markmiðum,
– en við verðum aldrei mett af ytri markmiðum ef að hið innra er
vannært.

Leiðbeinandi er Jóhanna Magnúsdóttir,  guðfræðingur og ráðgjafi, nánari upplýsingar  johanna@lausnin.is

Verð kr.  9.000. –    Innifalið hefti m/umfjöllun um æðri mátt og
æðruleysisbænina og diskur með þremur hugleiðslum lesnum inn af
Jóhönnu

Ath!  Hámark 12 manns.

ÆÐRULEYSISBÆNIN

Guð, gefðu mér æðruleysi, til að sætta mig við það sem ég fæ ekki breytt, kjark til að breyta því sem ég get breytt og vit til að greina þar á milli.

Reinhold Niebuhr

 

Einkaráðgjöf og sálgæsla – Vesturland

Birt þann af
Svara

Þar sem ég er flutt á Hvanneyri hef ég tækifæri til að bjóða upp á einkaviðtöl og sálgæslu fyrir fólk á „Stór-Hvanneyrarsvæðinu.“

Er sjálfstætt starfandi guðfræðingur (með embættispróf í guðfræði) auk þess með kennsluréttindi í framhaldsskóla, fjöldan allan af námskeiðum m.a. úr endurmenntun Háskólans í Reykjavík  og hef verið undanfarin tvö ár með námskeið, fyrirlestra, hugleiðslur, hópfundi og einkaviðtöl undir hatti Lausnarinnar sem eru grasrótarsamtök um sjálfsrækt og vinna aðallega með meðvirknimódelið. –  Sjá www.lausnin.is

(Ath! ég er með viðtalstíma í Lausninni, Síðumúla 13,  Reykjavík á fimmtudögum) 

Annars verð ég með aðstöðu heima til að byrja með, á Túngötu 20a Hvanneyri.  

Hægt er að panta tíma johanna@lausnin.is   eða í síma 895-6119, vegna alls konar vanlíðunar, kvíða, skilnaðar, hjónabands-sambúðarörðugleika, missi, sorgar,  lélegrar sjálfsmyndar,  samskiptaörðugleika  eða bara almennrar sjálfstyrkingar og til að átta sig á hvað það er sem heldur hamingjustuðli þínum niðri og þá hvað er hægt að gera í því!   (Ég tala um hamingjustuðul sálarinnar, svipað og talað er um þyngdarstuðul líkamans).   

Gjald fyrir einkaviðtal er 8000.-  krónur (60 mín)

Er einnig að fara að kenna á námskeiðum hjá Símenntun Vesturlands,  m.a. um meðvirkni,  hugleiðslu og sjálfstyrkingu – fylgist endilega með þar:  www.simenntun.is   

Lykilorð eru heiðarleiki – hugrekki  – kærleikur 

Hægt er að lesa meira um mig hér á síðunni, og pistla sem ég hef skrifað sem fjalla flestir um efnið sem ég er að vinna með, og eru byggðir að miklu leyti á reynslu minni af því að ræða við og hlusta á fólk.  Við erum öll eins og við erum flest að glíma við svipuð vandamál,  sem verða yfirleitt minni þegar við förum að deila þeim með öðrum, sitjum ekki ein uppi með þau, og áttum okkur á því að við erum ekki ein. –

EINKAVIÐTÖL – KENNSLA – NÁMSKEIÐ – FYRIRLESTRAR

Hafið samband: johanna@lausnin.is  eða s. 895-6119 

Viltu taka á móti? …

Birt þann af
Svara

 

Mér finnst svo magnað að sjá svona útréttan lófa, – tilbúinn að taka á móti því góða sem verður á vegi hans. –

Við göngum nefnilega svo oft um með kreppta hnefa, og ekki nóg með það við ríghöldum svo í ósýnilega hlekki sem tengdir eru í verstu óvinina, skömm og ótta, sem ég myndi kannski stilla upp sem Karíus og Baktus væri ég að kenna börnum. –  

Karíus og Baktus biðja um síróp og sykur og hata tannburstann. –  Það er vegna þess að þeir ná að vaxa í sætindunum og stækka, og vegna þess að burstinn burstar þau burtu.

Skömm og ótti biðja að sama skapi um það sem nærir, og vilja enga tannburstun. –

Lesendur geta svo spunnið þetta áfram ef þeir vilja, en það sem ég vil vekja athygli á í þessari grein er að ef við erum með krepptan lófann að dragnast með ótta og skömm – þá er svo erfitt að taka á móti því góða.

Það þarf að opna lófann og sleppa takinu, gera þetta symbólískt,  – skora á þig að prófa þetta látbragð, að opna lófann og sleppa. SLEPPA með stórum stöfum.  SLEPPA skömm, samviskubiti, sektarkennd og ótta við að vera ekki nóg, mistakast eða vera ekki nógu fullkomin/n, mjó/r, dugleg/ur o.s.frv. – og svo það sem er hið versta  – að óttast það að vera ekki elsku verð/ur. –  Óttast það að verða útundan og mega ekki tilheyra. 

Óttinn er byggður á viðbrögðum annarra við þér, – en þá er það ekki þitt vandamál í raun heldur þeirra. –  Það er örmagnandi að reyna að vera annað en við erum í raun, það er eins og að vera launalaus leikari lífsins.  Alltaf í hlutverki og það hlutverki sem við höldum að öðrum líki. 

Gerðu það sem ÞÉR finnst gaman og lætur ÞÉR líða vel og sjáðu bara hvort að hinir fylgi ekki á eftir? –   

Opnaðu faðminn og taktu á móti, opnaðu lófann, SLEPPTU því sem þarf að sleppa og TRÚÐU að þegar þú sleppir þá myndist pláss fyrir andhverfu óttans og skammarinnar, –  ELSKU OG SÁTT. –

SLEPPTU TAKINU Á ÞVÍ SEM HELDUR AFTUR AF ÞÉR OG HINDRAR ÞIG,   GEFÐU HINU GÓÐA RÝMI OG  …..

 

Aldrei of seint til að breyta ..

Birt þann af
Svara

Eftirfarandi er lausleg þýðing á grein úr „Positive Thoughts.“  .. Hægt er að sjá hlekkinn neðst.

Það að breyta er ákvörðun, ákvörðun um að skipta um fókus og sortéra það sem viðheldur okkur í betri farvegi eða siðum en við höfum áður stundað.  Farðu á nýjan slóða.  Þú ert sú eina/sá eini sem raunverulega veist hvað þú vilt út úr lífinu og þú ert á þínum rétta vegi fyrir þig.  Það á enginn annar þann veg.  Þú ert sú eina/sá eini sem getur látið drauma þína rætast og upplifað hamingjuna og gleðina við að ná því að uppfylla þessa drauma.

Ekki vænta þess af öðrum að bera ábyrgð á hamingju þinni og árangri.  Þú stjórnar því með því meðal annars að hætta að hindra för þína og leyfa hlutunum að gerast.   Að sjálfsögðu hlustum við á ráð annarra og misjöfn sjónvamið og hvað veldur þeim efasemdum,  því oft er gott að fá fram mismunandi sjónarhorn.  En gefðu sjálfri/sjálfum þér gildi með þín eigin viðmið og skoðanir.  

 

Þú verður að ná að hlusta á þig til að vita hvað þú vilt út úr lífinu, hvaða langanir þú trúir að séu nógu mikilvægar fyrir framtíðina.  Þú verður að læra að treysta á sjálfa/n þig og hæfileika þína.  Virtu aðra fyrir það sem þeir leggja til málanna, en haltu fókus á þínum eigin styrkleika og orku.  Lífið er of stutt til að eyða í áhyggjur yfir hvernig öðrum gengur eða til að vænta þess að einhver annar sé ábyrgur fyrir að bæta líf þitt.

Ef þú hefur drauma hefur þú tilgang.  Þú hefur eitthvað til að trúa á og að vinna að.  Verðu tíma þínum í þig.   Lofaðu þér lífi sem er fyllt elsku, þannig að sama hvaða vegi sem þú velur að fara, verða þeir vegirnir sem þú vilt að þeir verði.

 

Hvað ef að hindrunin ert þú? …

Birt þann af
1

Eða bara ég?

Ég veit ekki alveg prósentuhlutfallið, sumir segja að það séu 90% við sjálf sem hindrum það að við náum árangri! –  Við sem erum svooo upptekin af því að vera fórnarlömb aðstæðna að við áttum okkur engan veginn á því hvað við erum að gera okkkur sjálfum! 😦

Af hverju,  þegar við erum komin á gott skrið í ræktinni, andlegri-eða líkamlegri fellum við okkur sjálf eða gerum hreinlega hryðjuverkaárás?

1)  Við höldum að við megum ekki eða eigum ekki að láta ljós okkar skína

2)  Við förum að hlusta á niðurrifið í innri rödd „Hvað þykist ég vera?“   „Þú klikkar alltaf“ .. o.s.frv.

3)  Við förum að hlusta á niðurrifið í ytri röddum „Hvað þykist þú vera?“ og samþykkja að við séum einskis virði.

4) Við teljum okkur ekki eiga neitt gott skilið, – hvað með alla hina sem ekki eru að blómstra? ..

5) Aðrir eru „guðir“ skoðana okkar (það er svipað og í 3).

6) Við treystum ekki lífinu til að taka á móti og við leyfum það ekki heldur.  Þegar við erum að lyfta einhverju grettistaki, – en um leið og við förum að treysta og trúa þá tekur lífi við. 

7)  Við byggjum á gömlum mistökum og fullvissum okkur um að okkur muni mistakast einu sinni enn.

… o.fl.

Margt af þessu ofantöldu er algjörlega útrunnið  „Out of date“ og  í dag erum við NÝ,  við erum að lifa núna en ekki þá, með fullt af nýjum hlutum sem við höfum lært.   Skiptum út neikvæðni og dómhörku i eigin garð fyrir jákvæðni og uppbyggilegur tali o.s.frv. –  Samþykkjum ekki úrtöluraddir – hvorki eigin né annarra. – 

Þetta er mjög einfaldað hér að ofan,  en svona er þetta í raun. 

Trúa – sleppa – leyfa.   Hin heilaga þrenna til að fara að ná árangri.

Þakklæti ..

Birt þann af
Svara

Í vafri mínu um netheima, m.a. til að dýpka skilning minn á lífinu og tilverunni, og til að sklja sjálfa mig betur og tilfinningarnar sem koma upp þegar ég „geng úr skaftinu“ eða missi viðveruna eins og ég kalla það, finn ég ýmislegt bitastætt efni.   

Í þetta skiptið var ástæðan vegna eigin vanmáttarkenndar, að finnast ég ekki metin og framlag mitt,  en fer eftir eigin kennslu og leita inn á við hvað það varðar en ekki út á við og kemst að þeirri niðurstöðu að það er ég sjálf sem vanmet mig. Ég er (hef ekki verið)  nógu þakklát fyrir sjálfa mig og það sem ég kann og get og síðast en ekki síst fyrir hvað ég ER.  (Ég veit að ég er að tala fyrir okkur flest ef ekki öll).  

Enn og aftur leyfi ég mér og vil  tala út frá mætti berskjöldunar, að játa ófullkomleika minn. –

Eftirfarandi  fann ég og langar að deila um appreciation – og ég set það hér fram sem þakklæti.

Byggt á vanþakklæti er m.a.:

  • Trúin á það að þú sért óverðug/ur ástar, umhyggju, árangurs eða farsældar í veraldlegum efnum.
  • Trúin á það að þú sért merkilegri en aðrir (vegna þess að þér finnst aðrir ómerkilegri)
  • Trúin á það að þú sért ómerkilegri en aðrir (vegna þess að þú vanmetur þig) 
  • Trúin á það að álíta þig verðuga/n EF þú tilheyrðir öðrum félagslegum hópi eða ættir meira af peningum eða veraldlegum eignum.

Byggt á þakklæti er m.a.:

  • Trúin á það að þú sért verðug/ur ástar, umhyggju og árangurs í veraldlegum efnum.
  • Trúin að allt fólk sé verðmætt
  • Trúin á að þú sért verðmæt/ur á tillits til stéttar, stöðu, kyns, kynþáttar o.s.frv.
  •  Trúin að þú getir lært eitthvað af öllum aðstæðum

Appreciation is the highest form of prayer, for it acknowledges the presence of good wherever you shine the light of your thankful thoughts.
Alan Cohen

We tend to forget that happiness doesn’t come as a result of getting something we don’t have, but rather of recognizing and appreciating what we do have. – Frederick Keonig

Bæn mín er um þakklæti – þakklæti fyrir alla englana sem eru í heiminum og koma til hjálpar um leið og þú biður um hjálp. –

Bæn mín er að þakka fyrir heilsu, náðargjafir og tilveru sem biður ekki um verk, aðeins trú á lífið. –

Ég þakka lífið og engla þess.