Hvernig er hægt að lifa í núinu og samt vera að búa sér til markmið og hafa sýn?

Er þetta ekki spurning sem margir spyrja sig? – Sjálf er ég bæði að leiðbeina við líf í núinu og að setja fókus inn á við,  auk þess að hjálpa fólki við að búa sér til stefnu – sýn – og hafa trú á sýninni.  Einhvers konar vísir að markþjálfun.

Svarið er í sinni einföldustu mynd að við þurfum að hafa innri og ytri markmið.  Hið ytra er t.d. þessi klassísku að ná árangri í starfi, finna góðan lífsförunaut, ná árangri félagslega,  eignast draumahúsið o.s.frv.-   En hin innri eru að ná sátt við sjálfa/n sig,  frelsa huga sinn og hjarta, leita inn á við og ná æðruleysi.

Ef að innri markmiðum er ekki náð verðum við aldrei fullkomlega ánægð með ytri markmið. –

„Hvað stoðar það manninn að eignast allan heiminn en glata sálu sinni“

Setjum okkur því endilega sýn –  fallega sýn, leyfum okkur að dreyma og ekki setja upp hindranir,  hvorki innri né ytri hindranir.  Þegar við höfum sett upp sýn – og ég mæli með því að skrifa þessa sýn niður,  þá þurfum við að þekkja það sem hindrar og við þurfum að trúa á sýnina og leyfa henni að verða að veruleika.  Kannski er eitthvað þar sem ekki gengur upp, og þá leyfum við því líka bara að vera – því kannski var það ekki það besta fyrir okkur. –  Það sem verður verður.

Enginn er færari okkur að drepa niður sýnina okkar en við sjálf.  Það geta jú verið ytri hindranir,  fólk, atburðir o.s.frv. en það fer eftir viðbrögðum okkar, hversu trufluð við erum af þessum ytri hindrunum hvort við missum sjónar af sýninni eða ekki.

Því miður skemma margir þessa sýn fyrir sér með því að leyfa henni ekki að rætast, trúa ekki á hana, byggja á fyrri reynslu og segja því „mér mun ekki takast þetta núna, því mér tókst það ekki áður“…  eða eitthvað álíka.   Aðrir segja „ég á ekkert gott skilið“ –

Henry Ford sagði að hvort sem þú heldur að þú getir gert eitthvað eða heldur ekki,  hafir þú rétt fyrir þér.

Já mikill er máttur þinn. –

„Resistance“ – eða mótstaðan við hinu góða sem okkur er ætlað er einn af okkar verstu óvinum. –

Við þurfum að byrja að losa hið innra, losa stíflurnar í líkamanum og huganum.  Losa um allt þetta „ég get ekki röfl“ – Losa um fókusinn á dramanu.  Veita athygli heilbrigða hluta okkar i stað þess að fókusera á það sem er veikt í okkur. –

Besta aðferðin sem ég persónulega þekki og stunda er hugleiðslan, –  að leiða hugann en ekki láta hann leiða okkur.   Ég lærði hugleiðslu fyrir mörgum árum og hef þróað mínar eigin hugleiðslur og kennt.   Einnig nota ég hugleiðslur frá öðrum fyrir sjálfa mig. –  „Guided meditation“ –  Það eru ýmis form af hugleiðslu, hugleiðsla getur verið að borða góðan mat og veita honum athygli, hverjum bita fyrir sig, finna bragð og áferð matarins,  hugleiðsla getur verið að vera við árbakka og veiða fisk,  hugleiðsla getur verið að hlusta á uppáhaldstónlistina þína eða ganga á fjöll. –   Allt sem lætur þér líða vel og kemur þér inn á við,  inn að innri markmiðum og losar um áhyggjur og kvíða sem halda þér spenntri/spenntum.

Innra ljós, friður, gleði, ást, sýn … eru atriði sem hægt er að kalla fram hið innra með hugleiðsluaðferðinni. –   Hugleiðslan er eitt af hliðunum til að komast inn og sjá fjársjóðinn/uppsprettuna hið innra.

Á skipulagsfundi í Lausninni í gær,  lét ég vita að ég yrði með hugleiðslu þrisvar í viku næsta vetur.   Hugleiðslan byrjar um miðjan ágúst og ég setti upp kvöld, morgun – og hádegistíma til að sem flestir gætu fundið eitthvað við sitt hæfi.  Ég ætla að hafa þetta óhefðbundið og hafa eitt mánaðargjald, þannig að þetta verður eins og í líkamsræktinni,  eftir því sem fólk mætir oftar þess ódýrari verður tíminn!.  Hugleiðslumánuðurinn í Lausninni verður frá 15. – 15. hvers mánaðar – þannig að fyrsta hugleiðslan er 15. ágúst nk.

Stakur tími kostar kr. 2000.-

10 tíma „klippi“kort  frjáls mæting kr. 15.000.-

Eins mánaðar kort kr. 10.000.-

Tveggja mán. kort kostar kr. 18.000.-

þriggja mánaða kort kostar kr. 24.000.-

þetta verður betur auglýst þegar nær dregur og hægt verður að kaupa gjafabréf til að gefa sjálfum sér eða öðrum.

Tímarnir í boði verða:

Mánudaga kl.  19:00 – 20:00

Þriðjudaga kl.  11:00 – 12:00

Miðvikudaga kl. 08:00 – 09:00 og  12:00 – 13:00

Fimmtudaga kl. 12:00 – 13:00

Ath!  Hugleiðslan er þvertrúarleg og þverpólitísk, – allt starfið miðast að því að treysta, dæma ekki hvert annað, geta verið við sjálf og komið fram af heiðarleika. –  Ég nýti mér orkustöðvar, liti, ljós – en fyrst og fremst þá náðargjafir sem guð/lífið/heimurinn/mátturinn  hefur gefið  en sannarlega tel ég að allt ofangreint sé þar innifalið. –

Vertu ekki þín innri hindrun, því þú átt allt gott skilið.  

Slepptu, treystu og leyfðu …   þér að skína.

Eftirfarandi er lausleg þýðing á pistli Cheryl Richardson og er alveg í samhljómi við það efni sem notað er þegar verið er að leiðbeina fólki til að taka á meðvirkni sinni:

„Vonbrigði eru óæskileg.  Það er fátt verra en væntingar sem bregðast.  Þess vegna finnst okkur leiðinlegt að valda öðrum vonbrigðum.  Stundum förum við á „auto pilot“  og segjum „já“ þegar við vitum innra með okkur að það er eitthvað sem við samþykkjum sem við ættum ekki að taka að okkur, eða við höfum leitað allra leiða til að neita á viðkunnanlegan hátt, svo fólk upplifi ekki sárindi við neitunina.

Innst inni þolum við fæst að valda fólki vonbrigðum.  Reyndar forðast flestir það eins og heitan eldinn. Eftirfarandi eru dæmi um ástæður hvers vegna:

• Við viljum forðast sektarkennd.
• Við þolum ekki sjálf að verða fyrir vonbrigðum eða vera særð, og við viljum forða öðrum frá sársauka.
• Okkur vantar tungumálið við að segja nei með virðingu og kærleika
• Við viljum forðast rifrildi svo við gerum allt til að halda friðinn
• Við viljum að fólki líki vel við okkur

Hinn óþægilegi sannleikur við sjálfsræktina er að þú verður að læra að höndla tilfinningarnar sem koma upp við að valda öðrum vonbrigðum,  særa tilfinningar annarra eða reita aðra til reiði.   Og þú munt læra það.  Þegar þú ákveður að rjúfa vítahring höfnunar á eigin þörfum,  er hluti þess að læra að segja nei, setja mörk, og setja landamæri til að vernda tíma þinn, orku og tilfinningalegar þarfir.

Þetta er gríðarleg áskorun fyrir alla góða einstaklinga sem láta sig náungann varða.  Af hverju?  Vegna þess að óhjákvæmilega endar það t.d. með að valda vinkonu þinni vonbrigðum þegar þú virðir þarfir þínar til að eiga fríhelgi framyfir það að samþykkja að passa börnin hennar.

Einnig er líklegt er að þú særir tilfinningar unglingsins þegar þú segir honum að fá sér göngutúr heim til vina sinna frekar en að keyra eins og einkabílstjóri með hann í 10. skiptið þennan mánuðinn.  Og þú getur verið þess fullviss að þú pirrir maka þinn, sem nú þarf allt í einu að fara að þvo fötin sín, þegar þú ákveður allt í einu að þú ætlir ekki lengur að vera í þjónustuhlutverki fyrir alla undir sama þaki og þú.   Vertu þess fullviss að þegar þú tekur upp á því  að breyta leikreglunum verða ekki allir endilega glaðir.

En mundu það:  Ef þú vilt lifa innihaldsríku lífi sem skiptir máli fyrir líf annara, verður þú að byrja á því að skipta máli í þínu eigin lífi.  Þannig er tilgangur þinn tær.  Óþægindatilfinning, sektarkennd eða ótti eru aðeins hluti af því ferli sem kemur upp þegar þú setur þarfir þínar í forgang.

Það getur komið verulega á óvart til hvaða örþrifaráða við grípum til að forðast að valda öðrum vonbrigðum.

Dæmið um Barböru.

Barbara var meðvituð um tilhneygingu sína við að vera „góð stelpa“ – og hún vissi í raun alveg hvað var að gerast.  Barbara sagði  „Ég er um það bil að fara að gera hinn týpíska „góðu stelpu gjörning“ –   Yfirmaður minn er búinn að vera að berjast fyrir því í sex mánuði að ég fái flutning í starfi,  þar sem ég gæti notið betra veðurs.   En þar sem ég fer í gegnum ráðningarferlið, er ég að gera mér grein fyrir því að þetta starf er ekki í raun og veru það sem mig langaði í og ég er hægt og rólega að átta mig á því  að þarna verð ég ekki hamingjusöm.

Hér kemur hið klikkaða.  Heldur saga Barböru áfam:   „Trúðu því eða ekki, en ég er í alvöru talað að hugleiða það að þiggja starfið,  vegna þess að yfirmaður minn er búin að hafa svo mikið fyrir að redda því og mér finnst leiðinlegt að bregðast honum.“

Þetta er sönn saga úr símaviðtali við Cheryl.  Ef þú hugsar um þitt eigið líf, gætir þú eflaust fundið frásögn um eigin dæmi.

Þú ákveður að taka inn nýjan viðskiptavin,  jafnvel þó að allt innra með þér öskri „Viðvörun! Viðvörun“ – vegna þess að þú vilt ekki að hann upplifi það að sér sé hafnað.  Eða, þú ert loksins búin/n að taka frá tíma fyrir þig og maka þinn að gera eitthvað saman,  þegar þú fórnar því fyrir söfnunarkvöld foreldra í skólanum,  vegna þess að þú vilt láta hina foreldrana vita að þú sért virkur foreldri í foreldrastarfinu.

Á hverjum degi tekur fólk mikilvægar ákvarðanir byggðar á því hvað aðrir vilja, vitandi vits að sumu leyti að það er í bullandi sjálfshöfnun á eigin þörfum eða tilfinningum.   Það er erfitt að venja sig af góðu stelpu (góða stráks) ávananum.

En hvað gerist svo þegar þú ferð að segja nei og valda þannig öðrum vonbrigðum?

Þegar við förum að vinna að eigin sjálfsrækt þurfum við að vita hvað getur gerst í samskiptum:  Það getur vel verið að þú slítir einhverjar tengingar.  Þar til á ákveðnum tímapunkti hefur tilhneygingin verið að gefa of mikið af þér og þvi er mjög líklegt að þú hafir vanið fólkið í kringum þig við að vænta þess.  Núna, með því að setja þarfir þínar oftar í forgang, ertu að breyta leikreglunum.

Ekki vera hissa ef að einhver náinn þér – besti vinur, vinkona, fjölskyldumeðlimur eða maki, reyni að toga þig aftur í gamla farið.  Og það versta sem þú getur gert þegar það gerist er að gefa eftir.  Þegar þú gerir það gefur þú frá þér misvísandi skilaboð og kennir fólki með því að þú sért ekki manneskja orða þinna.  Þess í stað þarft þú að vera hreinskilin/n,  hrein/n og bein/n, og mátulega leið/ur.  Það er það sem til þarf.  Ekki festast í of miklum útskýringum,  fara í vörn eða bjóða upp á rökræður um ákvörðunina þína.  Þess færri orð því betra.

Stattu með þér.

Hægt er að lesa „orginal“ greinina með að smella HÉR.