Að elska án væntinga um endurgreiðslu …

Birt þann af
Svara

Louise Hay er kona komin hátt á níræðisaldur og sem hefur lifað tímana tvenna.  Hún gekk í gegnum mikla erfiðleika sem barn og unglingur,  og einnig á fullorðinsaldri en hefur ákveðið að snúa viðhorfi sínu til lífsins upp í jákvæðni.

Ég hlusta oft á hana þegar ég vil ýta undir jákvæðni mína og vellíðan,  því eitt af því sem Louise Hay segir er að ef að við erum alltaf að spyrja „Þykir þér vænt um mig?“ – „Elskarðu mig?“ og svo framvegis séum við „Co-dependent“ eða meðvirk.   Við erum háð því að aðrir elski okkur og þyki vænt um okkur og það sé líka táknrænt fyrir óöryggi að þurfa að spyrja.

Það ætti víst að vera þannig að ef við sjálf erum fullkomlega örugg í eigin skinni,  hvort sem við erum börn eða fullorðin,  þurfum við ekki að spyrja um samþykki hinna á okkur eða elsku.   Við eigum líka að geta greint það með viðmóti og eflaust gerum við það flest.

Margir muna eftir parinu sem birtist í Mogganum í mörg ár undir

„Ást er….“

Ástin hefur nefnilega ýmsar birtingarmyndir og í raun þarf ástin ekkert að sanna sig.  En falleg samskipti, snerting, augnatillit segir oft meira en þúsund orð.  –

Það er alveg eins hægt að tjá elsku á þennan máta eins  og hægt er að tjá ofbeldi eða beita því  með þögn, með augnatilliti, með því að hunsa, afskiptaleysi o.s.frv.

Hvort sem við erum börn eða fullorðin þá finnum við hvort að fólki þykir vænt um okkur eða ekki,  nema að okkur skorti eitthvað – og auðvitað er það reyndin í mörgum tilfellum.

Það er mikilvægt að tala saman, og auðvitað að hrósa, yrða væntumþykjuna upphátt – en það verður að vera inneign fyrir orðunum.  Annars eru þau ekki sönn og við erum ekki sönn eða heiðarleg.

Fyrirsögnin er „Að elska án væntinga um endurgreiðslu“ ..  sprautan að því var þessi danska tilvitnun á Facebook:

„KÆRLIGHED begynder der, hvor der ikke ventes gengæld.“
eða
Kærleikurinn hefst,  þar sem ekki eru væntingar um endurgreiðslu.
Þarna er um að ræða skilyrðislausan kærleika.
Ef við tengjum þetta við efnið að ofan,  þá snýst þetta um að leyfa okkur að elska án þess að vera í stöðugum ótta við að vera ekki elskuð til baka.   Fá endurgjald.
Þetta er erfitt,  og næstum bara á færi þeirra sem eru langt komin í því að lifa í sátt og samlyndi við sjálfa sig.  Þeirra sem upplifa lífsfyllinguna með sjálfum sér,  þeirra sem finna ástina innra með sér.
Við eigum hana öll hið innra,  það er bara spurningin að opna á hana.
Stóra spurningin sem við þurfum að spyrja er ekki hvort að aðrir elski okkur,  heldur:
„Elska ég mig?“ … samþykki ég mig,  eða hvað vantar mörg prósent upp á að ég sé virði minnar eigin elsku?“ ..
Þarf ég að sanna elskuna í eigin garð,  vinna góðverk, þarf elskan í eigin garð endurgjald? –  Getur kannski verið að þetta sé fyrirfram greitt og við skuldum ekkert fyrir elskuna?
Getur þú elskað þig skilyrðislaust?
Verðmæti þitt felst ekki í verkum þínum eða gjörðum,  verðmæti þitt felst í þér sem góðri sköpun.   Verðmæti þitt hefur ekki rýrnað síðan þú varst nýfætt ungabarn sem engar kröfur voru gerðar til aðrar en að þú – barnið –  andaðir og nærðist.  Þetta barn var virði allrar elsku og það er það enn í dag.  Það hefur ekki farið neitt og býr innra með þér og það er þitt að vernda það og elska.
Auðvitað höfum við öll GERT eitthvað sem við skömmumst okkar fyrir,  sagt eitthvað o.s.frv.  en það eru gjörðir og hafa ekkert með kærleika án skilyrða að gera.   Án skilyrða þýðir að það er ekki hægt að stilla upp plúsum eða mínusum,  góð verk eða vond verk hafa þar ekkert að segja.
Ef við upplifum að við getum ekki elskað okkur sjálf,  þá er það vond tilfinning og hún hefur áhrif á allt líf okkar og hvernig aðrir upplifa okkur líka.   Það er því ágætt að átta sig á því að það er e.t.v. auðveldara að elska barnið innra með okkur,  því það hefur ekki farið neitt,  við þurfum bara að veita því athygli…. og ást.

Hvernig verður þú persónan sem þú elskar? …

Birt þann af
Svara

Þú stendur fyrir framan spegilinn og segir:

„Ég elska þig“ … en einhvers staðar á bakvið hljómar „EKKI“ ..  Þú hreinlega trúir ekki eigin fullyrðingu,  því fyrir þér er hún ekki sönn, þér finnst þú ekki elsku þinnar virði.   En hvernig getur þú orðið þessi persóna sem er elskunnar virði?

Þessi ráð fann ég á síðu sem heitir Positive Thoughts og heitir greinin á frummálinu „Become the person you love.“

  1. Hættu að dæma þig og farðu að meta þína innri fegurð. – Dómharka í eigin garð er ekki það sama og vera heiðarleg/ur við sjálfa/n sig. Það að lifa sem einlæg, umburðarlynd manneskja, er stærsta áskorunin, fyrir utan það að geta sett sig í spor annarra, að líða vel í sínum eigin sporum.Í hverju brosi er fegurð. Í hverju hjarta er elska. Í hverjum huga er viska. Í hverri manneskju er sál, líf, verðmæti og það er hæfileikinn til að sjá alla þessa hluti í öðrum, líka okkur sjálfum.
  2. Komdu fram við sjálfa/n þig eins og þú vilt að aðrir komi fram við þig.  Samþykktu þig!  Óöryggi er það sem gerir þig óaðlaðandi, en ekki þú.  Vertu þú,  bara eins og þú ert.  – á þann fallega máta sem aðeins þú þekkir. Viðhorf þitt til þín mótar viðhorf annarra til þín.  Ef þú elskar ekki sjálfan þig gera aðrir það ekki heldur.   Og þegar þú ert orðin/n sátt/ur í eigin skinni, kemur vissulega í ljós að það mun ekki endilega öllum líka við þig,  en þú munt ekki láta þig varða um það.
  3. Láttu þig minna varða hvað öðrum finnst um þig. – Ekki týna sjálfum/sjálfri þér í leit þinni fyrir samþykki annarra.  Gerðu þér grein fyrir að þú munt alltaf virðast aðeins minni en sumt fólk telur þig vera,  en að flest fólk áttar sig ekki á því að þú ert miklu stærri persóna en þú lítur út fyrir að vera.  Þú ert nógu góð/ur – og alveg nóg,  svona eins og þú ert.  Þú þarft ekki að sanna tilverurétt þinn fyrir öðrum.  Láttu þig minna varða hvað þú ert í augum annarra og meira varða hvað þú ert í eigin augum.
  4. Þekktu verðmæti þitt. – Við samþykkjum oft þá ást sem við teljum að við eigum skilið.  Það er ekkert vit í því að vera í öðru sæti í lífi einhvers,  þegar þú veist að þú ert nógu verðmæt/ur til að vera í fyrsta i lífi einhvers annars.
  5. Ekki flýta þér í ástarsamband. – Ástin er ekki aðeins kynlíf, að fara á flott stefnumót eða sýnast.  Hún snýst um að vera með persónu sem dregur fram hamingju þína eins og enginn annar getur gert.  Þú þarft ekki einhvern fullkominn,  aðeins einhvern sem þú getur treyst  – og sýnir þér fram á að þú ert hans einasta eina,  eða einasti eini (The One and Only).  Ef þú hefur ekki fundið sanna ást nú þegar,  ekki stunda málamiðlun.  Það er einhver þarna úti fyrir þig sem mun elska þig skilyrðislaust,  jafnvel þó það sé ekki manneskjan sem þú varst að vonast eftir upphaflega.
  6. Slepptu tökum á fólki sem er ekki raunverulega til staðar fyrir þig. – Sumu fólki er ekki ætlað að passa inn í líf þitt, hversu mikið sem þig langar til þess að það geri það.  Þeir sem eru ástar þinnar virði eru þeir sem standa með þér í gegnum storma lífsins og gleðjast með þér þegar að erfiðleikar eru yfirstaðnir.  Kannski inniheldur „hamingjusamur endir“ aðeins sjálfa/n þig í augnablikinu.   Kannski ert þú ein/n á ferð að tjasla þér saman og hefja nýtt líf,   að frelsa sjálfa/n þig til að hafa tækifæri á einhverju betra í framtíðinni.  Kannski er „hamingjusamur endir“ einfaldlega það að sleppa tökunum.

 

Hópur fyrir þig? …

Birt þann af
Svara

Mig langar að brydda upp á svolitlu nýju, – þetta er eflaust til annars staðar líka,  en í starfi mínu sem leiðtogi í hópavinnu,  þar sem ca. 5 – 10 aðilar deila með sér tilfinningum, upplifunum, sigrum og sorgum,  kemur alltaf á einhverjum tímapunkti þessi setning:

„Gott að finna að ég er ekki ein/n“ ..    og þá í merkingunni,  að við séum ekki þau einu sem erum að ganga í gegnum ákveðna hluti, við erum kannski bara með sömu vandamál, sömu hugsanir, tilfinningar og fullt af öðru fólki.

Í hópavinnu speglum við okkur í náunganum þannig að við lærum líka um okkur sjálf.

Í gærkvöldi var ég með örnámskeið um meðvirkni og bauð upp á hópavinnu einu sinni í viku í framhaldi.  Tvær konur komu langt að og treystu sér ekki til að keyra.  Sjálf þarf ég að keyra til Reykjavíkur frá Hvanneyri til að mæta og leiða hópa og námskeið. –   Þá fékk ég þá hugmynd að búa til nethópa og minnka ferðalögin,  þó að alltaf sé best að hittast „Live“ og svona hópahittingur á neti gæti vissulega endað í slíku, t.d. góðu helgarnámskeiði.  En málið er að búa til hópa á Facebook,  leynihópa,  sem þýðir að aðeins þeir sem eru í hópnum sjá hvað þar fer fram og vita af tilvist hans.

Hugmynd er ekkert merkileg án framkvæmdar,  svo nú verður farið af stað 😉 ..

Þetta virkar þannig að þeir sem eru í hópnum geta sett inn spurningar, reynslusögur og rabbað saman,   en ég er leiðbeinandi, og mun leitast við að svara eða koma með leiðsögn (ef svara er þörf) öllu innan sólarhrings frá fyrirspurn, læt vita ef það tefst.   Ég get sett inn pistla sem varða það efni sem verið er að ræða o.s.frv.

Ef þú vilt koma í svona hóp, með mig sem leiðbeinanda  þá borgar þú 1000.- krónur á mánuði  leggur inn á reikning 0303-26-189  kt. 211161-7019  sendir þú mér póst á johanna.magnusdottir@gmail.com um að þú sért búin/n að greiða og í hvaða grúppu þú vilt koma og ég set þig inn.

p.s. þú þarft að „adda“ mér á Facebook 😉

Hópur  1.   30 ára og eldri

Hópur 2.  18 – 30  ára

Hópur 3.   Skilnaður (karlar)

Hópur 4.  Skilnaður (konur)

Grúppa 5.  Tilfinningar og offita

Í þessum grúppum er hægt að ræða allt milli himins og jarðar, sem tengist manneskjunni,  andleg líðan, líkamleg líðan, kvíði, stress, óhamingja, félagsfælni, geð og   Þetta er tilraun til að finna úrræði og gæti tengt fólk saman.

Sendu mér líka póst ef þú sérð hugmynd að grúppu! 😉

Ath!  Í hópunum gilda sömu reglur og við værum að hittast.  Þ.e.a.s. trúnaður og heiðarleiki um það sem talað er.   Þegar þú ert komin/n í grúppu setur þú inn kveðju og segir í nokkrum línum eftir hverju þú leitar og hvað þú ert almennt það sem þú ert að glíma við.  Þú getur líka sent mér það ítarlegra prívat. 

Vonandi komumst við saman að kjarnanum!

 

 

 

 

 

Þið megið gjarnan dreifa þessu fyrir mig – ef þið þekkið einhvern sem gæti þurft á úrræði að halda. –  Þetta á vafalaust eftir að þróast.

Ég á facebook:  http://www.facebook.com/johanna.magnusdottir

Átta leiðir til að átta sig á tilfinningakúgun …

Birt þann af
3

Eftirfarandi er endursögn á greininni:

„Eight Ways to Spot Emotional Manipulation“ – grein eftir Fiona McColl.

Ég lenti í vandræðum með þýðingu á „Emotional manipulation“ – því það er eins og við vitum lúmsk stjórnun, eða kúgun en samt ekki neitt gott íslenskt orð til yfir það.  „Emotional Manipulation“  er einhvers konar stjórnun þar sem togað er í ýmsa tilfinningastrengi til að fá sínum vilja framgengt og til þess notaðar alls konar aðferðir,  sem eru yfirleitt duldar, og því mikilvægt að gera sér grein fyrir aðferðafræði þeirra sem beita slíkri stjórnun.  Það er eflaust brot af þessari persónu í okkur öllum, – alltaf gott að líta í eigin barm þegar við erum að greina svona,  en líka auðvitað á umhverfið og átta okkur á því hvort að einhver er að toga í okkur til að stjórna og hvort við séum þá meðvirk með viðkomandi og ölum á „sjórnunarhæfileikunum!“

Hér er greinin:

  1. Það er tilgangslaust að reyna að vera einlægur við tilfinningakúgara.  Öllu er snúið upp á þig.  Þú segir t.d. „ég er mjög sár að þú skyldir gleyma afmælisdeginum mínum. Svar: – „Ég er mjög sár að þú skulir halda að ég hafi gleymt afmælisdeginum þínum,  ég hefði auðvitað átt að segja þér hvað ég er að ganga í gegnum þessa dagana – en ég vil ekki íþyngja þér.  En þú hefur rétt fyrir þér,  ég hefði átt að bíta á jaxlinn, setja sársauka minn til hliðar (og þarna koma jafnvel tár) og setja fókusinn á afmælið þitt. „Fyrirgefðu“  – Jafnvel þó þú sért að hlusta á þessi orð, færðu óþægindatilfinningu (creepy feeling)  sem þér finnst viðkomandi alls ekki vera að meina að honum/henni þyki þetta leiðinlegt, en þar sem þeir eru búnir að segja þetta ertu skilin/n eftir tóm/ur og getur ekkert sagt.  Annað hvort það eða þér finnst þú vera farin að gæta að ÞEIRRA vanlíðan!!!  Undir öllum kringumstæðum, ef þú upplifir að þessum „öngli“ sé kastað- ekki gleypa hann.  Ekki fara að taka þetta á þig og ekki taka við afsökun sem þú upplifir sem óheiðarlega. (Feels like bullshit).  Ef þú upplifir hana þannig, þá er hún þannig.  Regla númer eitt – ef þú ert að eiga við tilfinningakúgara treystu á innsæi þitt.  Treystu á skynjun þína.  Um leið og kúgarinni nær árangri – gengur hann á lagið og reynir meira.
  2. Tilfinningakúgari er fús til að hjálpa.  Ef þú biður þá um að gera eitthvað samþykkja þeir yfirleitt strax- það er EF þeir voru ekki búnir að bjóðast til þess áður.   Síðan þegar þú segir „Ok – takk“  fara þeir að stynja ógurlega, eða tjá það með einum eða öðrum hætti án þess að segja það upphátt,  að þeir vilji í raun ekki aðstoða þig. Þegar þú segir að það virðist ekki vera að þeir vilji aðstoða -munu þeir snúa því við og segja að AUÐVITAÐ hafi þeir viljað hjálpa og hversu ósanngjarn getir þú eiginlega verið.    Þetta er eitt form „Crazy making“  eða að láta þig líta út fyrir að vera klikk, en tilfinningakúgarar eru góðir í því. Regla númer tvö – ef að tilfinningakúgari segir JÁ – láttu þá standa við það.  Láttu sem þú sjáir ekki svipbrigðin né stunurnar,  og ef þeir vilja ekki gera hlutina láttu þá segja þér það hreint út – eða settu bara á þig Ipod með góðri tónlist, skildu þá eftir með leikritið og farðu í bað.
  3. „Crazy making“  – að segja einn hlut og fullvissa þig svo um að þeir sögðu það ekki.  Ef þú ert í sambandi þar sem þér finnst þú þurfa a skrifa niður það sem sagt er þar sem þú ert farin/n að efast um eigin geðheilsu,  ertu að upplifa tilfinningakúgun.  Tilfinningakúgari er meistari í að snúa hlutunum á hvolf og útskýra hlutina í burtu.  Þeir geta verið svo útsmognir að þú getur setið og horft á svart en þeir kalla það hvítt, og þeir færa svo góð rök fyrir því að þú ert farin að efast um eigin skynjun.  Svart verður hvítt. VIÐVÖRUN: Tilfinningakúgun er MJÖG hættuleg. Það er mjög truflandi fyrir tilfinningakúgara að þú skrifir niður á meðan þið talið saman.  Segðu bara að þú sért orðin svo gleymin/n þessa dagana að þú þurfir að punkta hjá þér.   Ef þú ert farin/n að þurfa að gera þetta þarftu að vísu að gera þér grein fyrir að þú þarft að fara að koma þér úr skaðlegum aðstæðum.
  4. Sektarkennd.  Tilfinningakúgarar eru meistarar að koma inn hjá þér sektarkennd.  Þeim tekst að láta þig fá samviskubit að tala og samviskubit yfir að tala ekki.  Yfir því að vera of mikil tilfinningavera eða ekki nógu mikil tilfinningavera,  yfir því að vera of gjafmildur eða ekki gefa nógu mikið.  Allt kemur til greina.  Tilfinningakúgarar segja sjaldan hvaða þarfir þeir hafa eða langanir – þeir fá það sem þeir þurfa eða langar í gegnum tilfinningastjórnun.  Flest okkar höfum hæfileika til að minnka sektarkenndina sem þeir reyna að troða inn en ekki öll.  Önnur öflug tilfinning sem er notuð er vorkunn.  Tilfinningakúgari er yfirleitt mjög mikið fórnarlamb og lætur alla vita.   Þeir ýkja vandamál sín og láta sem flesta vita, svo hægt sé að næra og hugsa um þá.  Þeir berjast sjaldan eigin baráttu, en fá aðra til að vinna skítverkin fyrir sig.  Það klikkaða er að þegar þú gerir það fyrir þá (sem þeir biðja aldrei beint um) snúa þeir sér að þér og segjast alls ekki hafa ætlast til þess að þú gerðir nokkurn skapaðan hlut!   Reyndu að berjast ekki baráttu annarra, eða hreinsa upp þeirra skít.  Segðu frekar „Ég hef fulla trú á því að þú náir þessu upp á eigin spítur“ – tékkaðu á viðbrögðunum og taktu eftir hvaða „bull“ kemur – enn og aftur.
  5. Tilfinningakúgarar berjast óheiðalega.  Þeir koma ekki hreint fram.  Þeir munu fara á bak við þig og að lokum koma öðrum í þá aðstöðu að segja þér það sem þeir myndu ekki segja við þig sjálfir.  Þeir eru „passive aggressive“- sem þýðir að þeir finna „fjallabaksleiðir“ til að láta þig vita að þeir eru ekki ánægðir.  Þeir segja það sem þeir telja að þú viljir heyra, en gera alls konar hluti í kring til að gera lítið úr því.  Dæmi: „Auðvitað vil ég að þú farir aftur í skólann elskan og þú veist að ég mun styðja þig.  Síðan, á prófkvöldi, þegr börnin eru grátandi, sjónvarpið á fullu og þarf að fara út að ganga með hundinn situr herra eða frú „elskuleg/ur“ á rassinum og horfir á þig skilningvana augum.  Ef þú kvartar yfir því að fá ekki stuðninginn sem var lofað færðu svar eins og „Þú heldur varla að veröldin stoppi þó þú sért að fara í próf elskan?“  Öskraðu, grenjaðu eða kyrktu viðkomandi – aðeins hið síðastnefnda mun hafa langtímaáhrif,  en það mun líklegast koma þér undir lás og slá!
  6. Ef þú ert með hausverk er tilfinningakúgari með heilaæxli!  Hversu slæmt sem þú hefur það – þá hefur sá sem er tilfinningakúgari upplifað það líka eða er þar núna, en samt 10 sinnum verra hjá honum.  Það er erfitt, eftir einhvern tíma að upplifa tilfinningatengsl við tilfinningakúgara vegna þess að þeir hafa lag á því að endurhanna samræður og snúa sviðsljósinu á sjálfa sig.  Ef þú segir það við þá,  verða þeir líklegast mjög særðir og kalla þig eigingjarna/n – eða segja að það sért þú sem þurfir alltaf að fá athyglina. Jafnvel þó þú vitir að svo sé ekki, ekki reyna að afsanna það því það er óyfirstíganlegt verkefni.  Ekki hafa fyrir því – treystu á innsæi þitt og gakktu burt.
  7. Tilfinningakúgarar hafa hæfileikann til að hafa áhrif á andrúmsloftið allt í kringum þá.   Ef að tilfinningakúgari er leiður eða reiður verður herbergið fullt af þeirri orku –  það vekur viðbrögð hjá þeim sem eru í herberginu, og allir fara að reyna að gleðja, geðjast eða þóknast viðkomandi –  laga það sem er að hjá þeim.  Haltu þig við svona týpu í einhvern tíma og þú munt verða svo meðvirk-ur að þú munt gleyma að þú nokkurn tímann hafðir þarfir  svo ekki sé talað um að þú hafir alveg jafnan rétt á að fá þörfum þínum mætt eins og öðrum. –
  8. Tilfinningakúgarar taka enga ábyrgð.  Þeir taka ekki ábyrgð á sjálfum sér né hegðun sinni. –  Það snýst allt um hvað aðrir „gerðu þeim“  Ein af einföldustu leiðum til að átta sig á tilfinningakúgara er að þeir stofna til náins sambands með því að  deila snemma mjög persónulegum upplýsingum sem eru venjulega í þeim anda að „að-krækja-í-þig-og-láta-þig-vorkenna-sér“  Í upphafi finnst þér þessi persóna vera mjög næm, tilfinningalega opin og e.t.v. örlítið berskjölduð.  Trúðu mér – að tilfinningakúgari er álíka berskjaldaður og Pit Bull með hundaæði og það mun alltaf vera einhver krísa sem þarf að komast yfir.

Þannig hljómaði nú þetta – ekki beint uppbyggilegt – en ágætt að þekkja merkin.

Jólahugvekja í október

Birt þann af
2

Við erum skepnur vanans, á því er enginn vafi.

Við mætum á námskeið – veljum okkur sæti og svo mætum við aftur á námskeið og setjumst (yfirleitt flest) í sama sæti.  Það veitir okkur einhvers konar öryggiskennd.   Þetta sæti var ágætt síðast og þess vegna förum við í sama sæti.  Það sama gildir um plássið í íþróttasalnum.

Sumir standa sem næst speglinum og aðrir aftast til vinstri.  Ef einhver nýr mætir á svæðið og hefur slysast til að taka plássið,  eða jafnvel einhver tekur plássið vitandi það að það er plássið ÞITT,  verður þú e.t.v. pirraður, reiður eða æstur.

Þetta er auðvitað allt eitthvað sálfræðilegt.

Núna sé ég að fólk er byrjað að ergja sig á öðru.  Það pirrar sig á því að of snemma sé farið að tala um jólin,  allt of mikið af auglýsingum byrjaðar o.s.frv. –  Ég hef gaman af þessu, þó ekki sé langt síðan að ég var mjööög íhaldssöm hvað jólin varðaði.

Ég lít á þetta – alveg eins og hvern annan storm.  Ég get ráðið hvernig jólin hreyfa við mér,  eða réttara sagt hvernig umtalið, auglýsingarnar, lögin o.s.frv.  hreyfir við mér,  og einnig spyr ég mig; „Hvað skiptir máli?“ –

Ég var einu sinni með jólahugvekju hjá VÍS þar sem ég breytti slagorðinu; „Tryggingar snúast um fólk“   í  „Jólin snúast um fólk“

Við getum valið okkar jól.  Stundum er það slæmt að hefðirnar og siðirnir sé farið að stjórna okkar lífi.  Það er slæmt vegna þess að það kemur fyrir að ekki gengur allt upp,  rjúpurnar eru uppseldar,  jólatrén uppseld eins og gerðist hér um árið,   nú eða þá að einhver nákominn hefur horfið úr lífi okkar og það virðist óbærileg tilhugsun að halda jól án viðkomandi.   Tilfinningarnar bera okkur ofurliði.

Ég hef ALLTAF verið með þessum.  ALLTAF borðað þetta.  ALLTAF gert svona o.s.frv.  og nú verður breyting.  Við erum búin að ákveða fyrirfram að breytingin verði sársaukafull,  og auðvitað er sárt að eiga fjölskylduhátíð þar sem skarð er hoggið í fjölskyldu.

Ég hef gengið í gegnum þetta allt,  saknað og grátið, langað til að taka svefntöflu fyrir jól og vakna ekki fyrr en eftir áramót.  Leiddist allt þetta sem átti að vera „svona“ og „hinsegin“ en gat ekki verið það lengur.

Umhverfið er farið að stjórna.

Við getum alltaf VALIÐ okkar jól, okkar aðventu, okkar nóvember, okkar október og hvernig við bregðumst við öðru fólki og þeirra tali um jólin.

Mín jól eru innan í mér.

Ég er afskaplega hamingjusöm að stóra stelpan mín ætlar að koma heim til Íslands um jólin með tvö af þremur barnabörnum,  en samveran með henni eru í raun jólin.   Ég get upplifað jólin með grislingunum hennar hvenær sem er.

Ég veit að einhverjir skilja þetta, og kannski skilja sumir ekki.  En þetta er mín einlæga tilfinning.

Ég þáði lífsins gjöf þegar ég fæddist.  Týndist svolítið,  en vaknaði aftur og áttaði mig á því HVAÐ skiptir máli.   Samvera skiptir mig máli.  Góð samvera.  Ég hef ekkert alltaf verið flink í henni og er allt of oft fjarlæg, eða „absent minded“ – og langar mig að laga það.

Ég hef líka gengið úr skaftinu vegna utanaðkomandi áhrifa, áhrifa fólks,  atburða, aðstæðna, orða ..  en nú er að praktisera æðruleysið.

Líka í aðdraganda jóla.
Lærum að njóta,  hvað sem aðrir eru að pæla.

ÁSKORUN TIL OKKAR

Fólk hungrar meira eftir ást og hlýju
en öllum mat sem fer á heimsins borð
og hjörtu manna þrá það nú að nýju
að næri hugann ljúf og fögur orð.

Við viljum losna undan allri byrði
og okkar sálir hljóta nú að sjá
að lítill koss er miklu meira virði
en milljón vopn sem hjörtu skaðað fá.

Á meðan sumir öðlast enga gleði
og allslaust fólk í þessum heimi kvelst
þá eigum við með sátt og glöðu geði
að gefa það sem hjörtun skortir helst.

Kristján Hreinsson

Ath!  Námskeiðið „Sátt og Ró fyrir jól“ .. verður í anda þessa texta,  nánari lesning ef smellt er HÉR.

Verum hamingjusamari: 10 hlutir sem við ættum að fjarlægja úr lífi okkar

Birt þann af
Svara

„Be Happier: 10 Things to Stop Doing Right Now“ –  endursögn á pistli Jeff Hadens.

(Ath!  þetta er ekki bein þýðing,  heldur endursögn og ég bæti líka við frá eigin brjósti ;-))

„Stundum skiptir meira máli fyrir hamingju okkar hvað við gerum ekki en það sem við gerum.“

sad and happy smiley face cupcakes

„Hamingjan, hvort sem um ræðir í viðskiptum eða einkalífi byggist oft á því að draga frá en ekki það að bæta við.

Íhugaðu, til dæmis, hvað gerist þegar við hættum að gera eftirfarandi hluti:

1. Hættu að kenna öðrum um – finna sökudólga.

Fólk gerir mistök.  Starfsmenn mæta ekki alltaf væntingum þínum.   Byrgjar koma of seint með vörurnar.

Það skapar vandamál og við kennum þeim um vandamálið.

En hvað ef þú lítur í eigin barm og skoðar hvar þinn hlutur liggur í ferlinu?  Kannski þjálfaðir þú ekki starfsmanninn þinn nógu vel eða gafst nógu skýr skilaboð?  Kannski ertu að skipta við rangan birgja eða pantaðir of seint?“

Tökum þetta yfir á persónulegt svið,  t.d. um samskipti milli hjóna eða sambýlisfólks,  maki þinn kemur oft seint heim,  hann uppfyllir ekki væntingar þínar eins og þú hefðir óskað þér,   hann stundar sínar íþróttir en þú kemst aldrei í þínar o.s.frv.  –  Í staðinn fyrir að hefja ásakanir eða kenna honum um þína vansæld,  hvað getur þú gert? –  Gefið skýrari skilaboð um hvað þú vilt? –  Sett skýrari mörk þannig að hann upplifi afleiðingar af því t.d. að mæta of seint?    Hvernig á maki þinn að vita hvað þú vilt ef þú segir það ekki?

„Það að taka ábyrgðina þegar hlutirnir ganga ekki upp í stað þess að kenna öðrum um er ekki  sjálfspíslarháttur (masókismi)  heldur ætti það að gefa okkur tækifæri til að setja fókusinn á að gera hlutina betur eða sjá fyrir hvernig hægt er að gera þá á gáfulegri máta.

Þegar við verðum klárari, verðum við líka ánægðari.

2. Hættu að sækjast eftir viðurkenningu.

Engum líkar betur við ÞIG vegna fatanna þinni, bílsins, eignanna, titilsins eða vegna þess sem þú hefur áorkað.  Það eru allt „hlutir“  Það getur verið að fólki líki það sem þú hefur gert eða hlutirinir þínir – en það þýðir ekki að því líki við ÞIG.

Vissulega gæti það virst svo á yfirborðinu. Samband byggt á yfirborðsmennsku – er ekki byggt á góðum grunni og því ekki raunverulegt samband.“

Samband byggt á hlutum og því sem við gerum er samband byggt á sandi en ekki bjargi.

Raunverulegt (ekta) samband gerir þig hamingjusamari, og raunverulegt eða ekta samband verður til þegar þú hættir að reyna að ganga í augun á hinum aðilanum til að fá viðurkenningu og byrjar að reyna að vera þú sjálf/ur.“   (Hér myndi ég bara taka út orðið „reyna“ – verum bara við sjálf ;-)) .

3.  Hættu að vera háð fólki, stöðum o.s.frv.

Þegar við erum hrædd eða óörugg,  þegar við höldum fast í það sem við þekkjum,  jafnvel þegar við vitum að það er ekki sérstaklega gott fyrir okkur.

Fjarlægð við ótta og óöryggi skapar ekki hamingju: Það er bara fjarlægð við ótta og óöryggi.

Að halda í það sem við teljum okkur  þarfnast  gerir okkur ekki hamingjusamari;  að sleppa tökunum svo við höfum frjálsar hendur til að  teygja okkur í það sem við viljum gerir það.

Við verðum að sleppa hinu óæskilega til að hafa lausa hendi fyrir hið æskilega.

Jafnvel þó okkur takist ekki að eignast það sem við viljum, mun framkvæmdin við að reyna að gera það láta okkur líða betur.

(„Ekki gera ekki neitt“)

4. Hættu að skipta þér af.  (Vera beturvitrungur)

Að skipta sér af er ekki bara dónalegt.  Þegar þú truflar einhvern eða gefur óumbeðin ráð, ertu í rauninni að segja, „Ég er ekki að hlusta á þig til að ég geti skilið þig,  heldur „Ég er að hlusta á þig svo ég geti ákveðið hvað ég geti ákveðið hvað ÉG ætla að segja.“

Langar þig til að fólki líki við þig? – Hlustaðu þá á það sem það er að segja.  Veittu spurningum þeirra athygli.   Spyrðu spurninga svo þú skiljir hvað það það segir.

Það mun virða þig fyrir það og þú munt njóta þess hvernig það lætur þér líða.

5. Hættu að kvarta og kveina.

Orð þín hafa mátt, sérstaklega yfir þér.  Að kvarta eða kveina yfir vandamálum þínum lætur þér líða enn verr.  Ekki betur.

Ef eitthvað er að, ekki eyða tímanum í að kvarta. Settu orkuna í það að gera ástandið betra.  Þú verður að stoppa einhvern tímann, nema að þú viljir kvarta til eilífðar.  Hvers vegna að eyða tímanum.  Lagaðu það núna.

Ekki tala um það sem er EKKI í lagi.  Talaðu um hvernig þú munt gera hlutina betri,  jafnvel í samræðum við sjálfa/n þig.

Gerðu það sama við vini og vandamenn.  Ekki aðeins vera öxlin sem þeir gráta á.

Vinir ýta ekki undir kveinstafi vina, vinir hjálpa til að gera lífið betra.

(Ath! hér er ekki verið að tala um að byrgja inni vanlíðan, endilega losa um það sem er að angra þig,  en það er nóg að gera það einu sinni og gera það þá VEL, hágrenja yfir því,  en ekki kvarta og kveina endalaust yfir sama hlutnum og gera ekkert í því,  það fá allir nóg af þér og ekki síst þú sjálf/ur)!

6. Hættu að stjórna.

Já,  þú ert stjórinn.  Ert risinn í iðnaðinum.  Já,  þú ert litla skottið sem vaggar stórum hundi.   Samt sem áður, er það þannig að það eina sem þú raunverulega stjórnar ert þú sjálf/ur.  Ef þú upplifir að þú sért að reyna á fullu að stjórna eða stýra öðru fólki, hefur þú ákveðið að þú, þín markmið, þínir draumar, eða jafnvel þínar skoðanir séu mikilvægari en þeirra.

Fyrir utan það, að stjórnsemi er alltaf skammtímalausn, því hún þarfnast oft krafts, eða ótta, eða yfirvalds, eða einhverja tegund af þrýstingi – ekkert af þessu lætur þér líða vel með sjálfa/n þig.

Gangtu samferða þeim sem vilja ganga með þér.  Þeir vinna betur, skemmta sér betur og skapa betri viðskipti og betri persónuleg sambönd.

Allir verða hamingjusamari.

(Ath! Stjórnsemi er lúmskt „tæki“ hún getur litið út sem góðmennska í þinn garð,  einhver gefur þér eitthvað en þú veist að viðkomandi þarf að fá launað,  stjórnun getur verið í formi samviskustjórnunar, vorkunnarstjórnunar, valdstjórnunar o.fl.

Dæmi um samviskustjórnun: „Ég trúi ekki að þú svona yndisleg manneskja ætlir ekki að gera þetta fyrir mig“…(Það sem verið er að segja:  „Ef þú gerir ekki það sem ég bið um ertu vond“)

eða þú segir við barnið þitt með vandlætingartóni:

„Takk fyrir að taka úr uppþvottavélinni“ .. en það gerði það ekki, – þú stingur það með „samviskupílum“ þannig að því líði illa og þannig stjórnar þú líðan þess.  Allir tapa í svona samskiptum.

Dæmi um vorkunnarstjórnun: „Mér líður svo illa – pabbi þinn/mamma þín er svo vond/ur við mig“..   (Það sem verið er að segja; „ég er svo góð/ur stattu með mér en ekki honum).

 

7. Hættu að gagnrýna.

Já, já, þú hefur meiri menntun.  Já, já, þú hefur meiri reynslu.  Já, já, þú hefur klifrað fleiri fjöll og ferðast víðar og drepið fleiri dreka!

Það gerir þig ekki gáfaðri, betri eða með betra innsæi.

Það gerir þig bara þig: einstaka/n,  ósambærilega/n o.s.frv., en þegar upp er staðið, ert það alltaf þú.

Einstaka/n, eins og allir aðrir eru, eins og starfsfólkið þitt er,  vinir, maki o.s.frv.

Just like everyone else–including your employees.

Allir eru öðruvísi;  ekki betri eða verri, aðeins öðruvísi. Virðum fjölbreytileikann í stað þess að horfa í það sem vantar upp á og þú munt sjá fólk, og þig sjálfa/n í betra ljósi.

8.  Hættu að prédika.

Gagnrýnin á systur.  Hún heitir Prédikun.  Þær eiga sömu móður sem heitir:  Dómharka.

Þess hærra sem þú ríst og áorkar í lífinu,  þess líklegri ertu til að halda að þú vitir allt – og að þú segir fólki frá öllu sem þú veist.

Ef þú talar meira af yfirborði en einlægni, heyrir fólk en hlustar ekki.  Fátt skilur þig eftir sorgmæddari og lætur þér líða ver.

9. Hættu að dvelja í fortíð.

Fortíðin er verðmæt.  Lærðu af mistökum þínum.  Lærðu af mistökum annarra.

Slepptu síðan.

Auðveldara að segja en að gera?  Það fer eftir stefnu þinni.  Þegar eitthvað slæmt gerist fyrir þig,  sjáðu það sem tækifæri til að læra eitthvað sem þú vissir ekki áður.  Þegar einhver annar gerir mistök, sjáðu það sem tækifæri til að sýna góðmennsku, fyrirgefningu og skilning.

Fortíðin er bara þjálfun; hún skilgreinir þig ekki.  Hugsaðu um hvað það var sem klikkaði, en aðeins með þeim forsendum að þú tryggir, að næst kunnir þú og fólkið í kringum þig að hlutirnir fari rétt fram.

(Það er mikilvægt að viðurkenna fortíð, viðurkenna ef það eru sár þar, fara í skoðunarferð um hana en ekki reisa sér hús í fenjasvæði fortíðar).

10. Hættu að óttast.

Við erum öll hrædd:  við það sem gæti gerst eða gæti ekki gerst, við það sem við getum ekki breytt, eða það sem við munum ekki geta gert, eða við það hvernig aðrir gætu séð okkur.

Það er því betra að hika,  bíða eftir að rétta stundin renni upp, til að ákveða þurfum við að hugsa örlítið lengur eða gera fleiri athuganir eða að kanna fleiri möguleika.

Á meðan, líða dagar, vikur, mánuðir, og jafnvel heilu árin líða fram hjá okkur.

Það gera draumar okkar líka.

Ekki láta ótta þinn halda aftur af þér.  Hvað sem þú varst að skipuleggja, hvað sem þú varst að ímynda þér,  hvað sem þú varst að láta þig dreyma um, byrjað á því í dag.

Ef þú vilt byrja á einhverju viðskiptatækifæri,  taktu fyrsta skrefið. Ef þú vilt breyta um starf,  taktu fyrsta skrefið. Ef þú vilt breyta eða gera eitthvað nýtt, taktu fyrsta skrefið.

Leggðu ótta þinn til hliðar og byrjaðu.  Gerðu eitthvað.  Gerðu hvað sem er.

Annars, er dagurinn farinn.  Þegar morgundagurinn er risinn, er dagurinn í dag týndur að eilífu.

Dagurinn í dag er þín dýrmætasta eign,  þinn eigin dagur,  og er það sem þú ættir helst að óttast að eyða.

Við þetta má bæta að hugurinn flytur okkur hálfa leið, og breytt hugarfar er alltaf fyrsta skrefið að breytingum.  Ekki fara í panik að við séum ekki að „gera eitthvað“ –  byrjum á að stilla stefnuna – og stóra skrefið er e.t.v. að fara að tileinka okkur eitthvað af þessum punktum hér að ofan.

En umfram allt:

Lifum heil og njótum dagsins.

Að setja sér markmið og skora ..

Birt þann af
Svara

„The trouble with not having a goal is that you can spend
      your life running up and down the field and never score.“

        Bill Copeland
Þetta fékk ég sent í tölvupósti og eftirfarandi  (skáletraðan) texta fékk ég líka í tölvupósti frá náunga sem heitir Wes Hopper,  hann skrifaði mér reyndar ekki á íslensku (merkilegt nokk!) en ég hef þýtt það sem hann skrifaði og tek það til mín og langar að deila.
Er markmiðalistinn svona mikilvægur? –   Það er a.m.k. þekkt í sölumennsku að þeir sölumenn sem setja sér skrifleg markmið ná að meðaltali 70% meiri árangri en aðrir.   Hvers vegna ætti það ekki að eiga við annan árangur í lífinu.
Mér finnst þó mikilvægt í þessu sambandi að við munum að það er til eitthvað sem má greina í ytri og innri markmið.
Ytri markmið væri að eignast hús,  ná prófi,  eignast maka o.s.frv.
Innri markmið eru að fá lífsfyllingu og innri frið,  því að sama hveru miklum árangri við náum í ytri markmiðum – að ef við erum ekki sátt innra með okkur,  verðum við aldrei „södd“ af ytri markmiðum.
En vegna þess að lífið er svo skemmtilega flókið,  en um leið einfalt,  þá vinna ytri og innri markmið saman.  Þ.e.s.s.  með „sól í hjarta“ eða sátt er líklegra að við náum ytri markmiðum,  og e.t.v. hjálpar það að ná ytri eitthvað að ná innri,  en sjaldnast eitt og sér.  –
En hér er það sem Wes Hopper skrifar:

Taktu fram markmiðalistann þinn fyrir vikuna svo þú getir séð hvort þú ert að gera eitthvað af þessum þremur mistökum hvað markmið varðar.  

Ó,  áttu engan markmiðalista? – Það eru mistök #1  Hvernig veistu ef þér er að miða áfram ef þú hefur engin viðmið?  Langflestir sem hafa náð árangri hafa skrifað markmið sín niður.

Lítur markmiðalistinn þinn (reiknum með að þú búir hann til) út eins og verkefnalisti?  Það eru mistök #2

Það er ekkert að því að hafa svona „túdú“ lista,  en öflugur markmiðalisti er sterkari.  Markmiðin eru þess eðlis að ná einhverju fram – ekki bara verkefni sem þú  þarft að klára eða gera.

Ný markmið þurfa að vera mælanleg, en sumir setja sér svo stór og langsótt markmið og eru það mistök #3  að þau eru frekar svona eitthvað sem þú vilt láta minnast þín fyrir eftir þinn dag.

Það er gott að vita hvað maður vill, en stundum er erfitt að mæla framganginn. Svo settu þér markmið á leiðinni sem þú getur mælt og merkt við sem búið um leið og þú nærð þeim fram.

 Wes Hopper segir  „No goals – no glory“ ..  

Getum við nokkurn tímann skorað ef markið er ekki fyrir hendi?   Úr því við erum komin í fótboltalíkingamálið, – hverjir eru mótherjarnir í þínu lífi, varnarmenn, markmaður og hver er það sem hindrar að þú skorir?

Image

Sagan af krossfiskunum …

Birt þann af
1

Ég heyrði fyrir mörgum árum söguna um ungu stúlkuna sem var að henda krossfiskunum í sjóinn. –  Hún kemur stundum í hugann þegar mér eru að fallast hendur, þegar mig langar til að bjarga öllum heiminum en er varla fær um að bjarga mínum nánustu, eða sjálfri mér.  Skrifin mín eru hluti af sjálfshjálp minni og veit ég nú að fleiri njóta,  vegna þess að fólk er svo elskulegt að láta mig vita.  Í dag fékk ég einstaklega falleg skilaboð í innboxið mitt,  þar sem pistill sem ég skrifaði „færði líf ungs manns á „næsta level“ eins og hann orðaði það. –

Auðvitað fyllist ég þakklæti fyrir að hafa þegið þá náðargáfu að geta skrifað þannig að aðrir njóti góðs af.  Skrifin koma ekki síst vegna eigin lífsreynslu,  en það er víst sjaldnast lognmolla í kringum mig og hef fengið að reyna ýmislegt og gengið í gegnum áföll sem ég hefði kosið að sleppa,  en það er önnur saga.  Í dag þakka ég þessum áföllum og mótlæti fyrir að auka skilning minn og gera mig að sterkari manneskju en ég hefði orðið ef ég hefði tiplað í gegnum lífið eins og það væri leikskóli en ekki háskóli.

—-

En þessi pistill átti ekki og er ekki um mig, heldur um unga stúlku og krossfiska.  En hér kemur sagan:

Gamall maður hafði þann sið að fara í morgungöngu á ströndinni.  Dag einn eftir mikinn storm,  sá hann mannveru í fjarska sem hreyfði sig eins og hún væri að dansa.  Þegar hann nálgaðist sá hann að þetta var ung stúlka og hún var ekki að dansa heldur að teygja sig niður í sandinn, þar sem hún tók upp krossfisk og henda honum ofurvarlega út í sjóinn.

„Unga kona,“ sagði hann,  „Af hverju ertu að henda krossfiskum  í sjóinn?“

„Sólin er komin upp, og fjarar út og ef ég hendi þeim ekki út í sjóinn munu þeir deyja.“

„En unga kona, skilur þú ekki að ströndin teygir sig marga kílómetra og hún er þakin krossfiskum?  Það sem þú ert að gera er tilgangslaust.“

Unga stúlkan hlustaði kurteisislega, dokaði við en beygði sig síðan niður, tók upp annan krossfisk og henti honum út í sjóinn,  út yfir öldurnar sem skullu í fjöruborðinu og sagði, „Það hefur tilgang fyrir þennan.“

Gamli maðurinn leit rannsakandi á ungu stúlkuna og hugsaði um það sem hún hafði gert.  Innblásinn af orðum hennar, fór hann að henda krossfiskum aftur í sjóinn.  Fljótlega komu fleiri og öllum krossfiskunum var bjargað.

Oft hef ég lesið söguna þannig að hún endar á „Það hefur tilgang fyrir þennan“ –  ..  Það er ekki aðalmálið að öllum sé bjargað,  heldur að hver og einn skiptir máli.  Ef okkur fallast hendur yfir stóru verkefni – þá hugsum okkur að allt skiptir máli, líka það litla sem við gerum.

Hvert líf skiptir máli.

 

 

 

 

 

 

Hér má sjá uppruna sögunnar:

 

http://en.wikipedia.org/wiki/The_Star_Thrower

Grátum, fyrirgefum, lærum og höldum áfram … tímalausar lexíur

Birt þann af
1
  1. Fegurðin kemur innan frá. –  Þú verður aldrei eins falleg/ur og ég.  Þú getur aðeins verið eins falleg/ur og þú.  Við verðum ekki falleg með því að reyna að verða falleg.  Við verðum falleg með því að finna fegurðina sem þegar er til staðar innra með okkur.
  2. Þjáningin hefur tilgang. –  Þjáningin kemur ekki inn tilgangslaust inn í líf okkar. Hún er merki þess að eitthvað í lífinu þarf að breytast. Þessi breyting tekur á.  En munum, að það er ekki að þeir sem sterk eru kikni aldrei,  eða þurfi að taka andann á lofti.  Það er þannig að þó þau kikni taka þau annað skref og haldi áfram að anda.
  3. Það er til rétt fólk fyrir þig og rangt fólk fyrir þig. –  Það er falskt fólk, og svo eru sannir vinir og vinkonur.  Það eru þau sem slíta úr þér hjartað, og svo þau sem setja það á sinn stað aftur. Þú getur valið með hverjum þú verð tíma þínum.  Sannir vinir hafa heiðarlegt hjarta,  og munu leggja lykkju á leið sína til að hjálpa þér þegar þú þarft mest á þeim að halda. Haltu þig við fólkið sem bregst þér ekki og heldur loforð sín.  Það er ekki hægt að falsa það.
  4. Það sem þú veitir athygli vex. – Ekki láta neikvæðnina vaxa með þér.  Ekki láta biturðina stela sætleika þínum.  Haltu á lofti því sem þú elskar í staðinn fyrir að gefa því rými sem þér líkar ekki.  Þegar þú velur að veita athygli því sem þú elskar,  endar þú með því að finna meiri gleði og elsku í lífi þínu.
  5. Það sem þú byrjar ekki á í dag klárar þú ekki á morgun. – Það eru sjö dagar í viku og „one day“ er ekki einn af þeim. Spurðu þig hvað þú ætlar að gera í dag sem færir þig nær þeim stað sem þig langar að vera á morgun.
  6. Stundum er erfitt að fara að eigin ráðum. – Þú veist hvað þú þarft að gera,  en þú virðist ekki samþykkja þína eigin góðu dómgreind.   Þú hefur sagt það sama við aðra, en að hlusta á eigin ráð er átak.  Þess vegna eru vinir ómetanlegir. Vegna þess að stundum þarftu bara að heyra hlutina frá öðrum en sjálfum þér.
  7. Þú getur ekki lifað lífi þínu eingöngu fyrir annað fólk. –  Þegar þú skrifar ævisögu þína, ekki láta einhvern annan halda á pennanum.   Þú verður að gera það sem er rétt fyrir ÞIG,  jafnvel þó að fólkið sem þú elskar samþykki ekki drauma þína.  Lifðu lífi þínu þannig að þegar komin er stund til að spyrja í hvað tíminn fór, getir þú svarað: „Hann fór í dýrðlegar stundir sjálfsuppgötvana, í leit mína að ástríðu, að vinna að verkefnum sem ég upplifði sem leik, í að standa með því sem ég hef trú á, og að rannsaka þessa dásamlegu veröld af opnu hjarta.  Tími minn fór í það að lifa MíNU lífi!“
  8. Fyrirgefning er fyrsta skrefið að bata. –  Stundum fyrirgefum við fólki, ekki vegna þess að það eigi fyrirgefningu skilið; heldur vegna þess að það þarf á henni að halda,  við þurfum á henni að halda og við getum ekki haldið áfram án hennar. Grátum, fyrirgefum, lærum og höldum áfram.  Láttu tár þín væta vaxtarfræ framtíðar þinnar og hamingju.
  9. Það sem þú trúir verður raunveruleiki. –  Það sem þú trúir hefur meiri áhrif en það sem þig dreymir, óskar eða vonar.  Þú verður það sem þú trúir að þú verðir.  Jafnvel þótt þú getir ekki stjórnað öllu sem gerist, getur þú stjórnað viðhorfi þínu til þess sem gerist.  Og í því,  munt þú ráða breytingunum í stað þess að breytingarnar ráði yfir þér.  („Faith it till you make it“ ;-))
  10. Að ná árangri er sjaldnast auðvelt, en ávallt þess virði. – Þeir sem hafa náð að upplifa drauma sína vita að það krefst viljastyrks og þrautseigju.  Það felst í því að gefa ekki upp von þegar hjartað hefur fengið nóg, og gefa jafnvel enn meira þegar hugur og líkami vilja gefast upp.  Já, hvert skref getur virst erfiðara,  en útsýnið af toppnum er óborganlegt, og vel þess virði að þrauka ferðalagið til að komast þangað.

Endursagt frá:

Marc and Angel Hack Life.


Heimild: http://positive-thoughts.typepad.com/positive-thoughts/2012/10/timeless-lessons-everyone-learns-eventually.html

Hvort er það rauða pillan eða bláa pillan? ..

Birt þann af
Svara

Næsta verk eftir að ég lauk við að skrifa og birta pistilinn „Og vitið til að greina þar á milli“ ..  var að fara í pósthólfið mitt, en þar fæ ég senda speki frá náunga sem heitir „Wes Hopper“ .. Það má eiginlega segja að það sé framhald af mínum pistli,  en mér þykja skilaboðin frá Wes hitta beint í mark:  (Ath. það sem er skáletrað er mín viðbót).

„One pill makes you larger,
and one pill makes you small.
But the ones that Mother gives you,
don´t do anything at all.“

„Ein pilla stækkar þig,
og önnur pilla minnkar þig.
En þær sem Mamma gefur þér,
gera þér ekkert gagn.“

Grace Slick,  „White Rabbit“

Wes Hopper segir síðan:

„Það er stórkostlegt hversu hægt er að finna brot af mikilli speki á hinum óvenjulegustu og ólíklegustu stöðum.  Í þessu tilfelli, í upphafstexta sýrurokklags frá 1967.

Ég hef verið að skrifa um farangurinn sem við tökum með okkur frá æskuárunum,  farangur í formi hugmynda sem við höfum um fjölskylduna okkar.  Þetta eru hugmyndirnar sem hefta okkur og tengja við „reglur“ sem gilda innan okkar fjölskyldu.“  (Dæmi: að halda öllu leyndu innan fjölskyldunnar, „svona gerum við ekki í okkar fjölskyldu“ gæti einhver sagt.).  „Þetta eru reglurnar sem hindra okkur oft í að finna sjálfsmynd okkar eða átta okkur á því hver við raunverulega erum.“  Því að við erum að sjálfsögðu ekki mamma, pabbi o.s.frv.

„Við getum rannsakað þetta og prófað okkur áfram,  og við munum komast að því að sumt stækkar líf okkar en sumt minnkar það eða dregur það saman.  En ef við sitjum föst með sögu fjölskyldunnar, sögurnar sem Mamma gaf okkur „the ones that Mother gives you,“  munum við vera föst í fjölskyldudramanu og aldrei vaxa.

„Sama líking var notuð 32 árum síðar í myndinni „The Matrix“ –  Morfeus leyfir Neo að velja á milli tveggja pilla – eina sem færir honum öryggi,  vel þekktan raunveruleika sem hann hefur áður upplifað,  og annan sem leiðir hann út í hið óþekkta, sannleikann.“

„Hvort verður það, Neó?  Rauða pillan eða bláa pillan?“

(þetta hefur ekkert með pólitík að gera ;-))

„Báðar líkingarnar gefa það í skyn að sá möguleiki sé fyrir hendi að allt sem við héldum að við vissum um lífið sé byggt á röngum forsendum, og getur það, að sjálfsögðu, virkað mjög óþægilegt í fyrstu.  En léttirinn verður mikil þegar við sjáum skýrt með nýjum augum.“ 

(Nú væri freistandi að setja inn lagið „I can see clearly now, en bendi fólki bara á það á youtube!)

Wes segir frá því að fólkið sem leitar hjálpar hjá honum sé iðulega að „díla við“ pillurnar sem mamma þeirra gaf þeim.

„The ones that Mother gave you“ ..

„Við verðum að endurskoða hugmyndir okkar og trú – um allt.
Um okkur sjálf og hæfileika okkar,  um heiminn og réttlæti hans og ranglæti, um það sem við getum og getum ekki gert,  og um hvort við erum þess virði að ná árangri.

Fyrir hverja hugmynd eða trú spyrðu einfaldlega, „Hvað ef þetta er ekki satt?“   Lýstu svo svarinu við þeirri spurningu.   Hvað myndi breytast.  Gerðu þetta eins oft og þú þarft.“

(Dæmi um algengar ranghugmyndir er t.d. að við teljum okkur heimsk, við teljum okkur ekki nógu góð, dugleg, eða eiga neitt gott skilið,  þetta er ekki árás á mömmur,  mömmur gera sitt besta, en stundum kunnum við mömmur ekkert endilega allt og hvernig við hvetjum börnin til dáða og leyfum þeim að vera þau sjálf. 

Förum hvorki að ásaka okkar mæður, eða okkur sjálfar (feður mega líka taka þetta til sín og „mamma“ er nokkurs konar erkitýpa fyrir söguna okkar eða þá sem hafa mótað okkur, gæti verið, pabbi, amma, afi eða aðrir fjölskyldumeðlimir,  en merkilegt nokk, þá eru ansi margir að glíma við samskipti við móður, og eflaust vegna þess að mamma var og er oft meira „dóminerandi“ hvað uppeldi varðar og hefur meiri áhrif,  pabbinn var (og stundum er) sá sem er meira til hliðar) þurfum aðeins að átta okkur á að í sumum tilfellum erum við e.t.v. spegilmyndir formæðra/ forfeðra okkar.  Það sem lært er er saga,  og við tölum og lifum samkvæmt þessari gömlu sögu og hugmyndafræði,  þegar í boði er nýtt líf sem við sjálf).

Svo hvað verður það?  Rauða pillan eða bláa pillan?

Hægt er að lesa nánar um sannleikann og sársaukann í þessum pistli:

Smellið HÉR.