Er sammála þessu – nema upphafsorðunum, „as you get older“ – vegna þess að þroski fylgir ekki alltaf aldri. – Hef mætt ungu fólki með mjög mikinn þroska og eldra fólki sem er staðnað. – Setningin „aldur er afstæður“ gildir ekkert bara þegar fólk er í ástarsamböndum þar sem aldursbilið er eins og eitt stykki unglingur eða meira. –
Þroski kemur með lífsreynslu og hvernig við vinnum úr henni. Það eru ekki allir sem læra né þroskast í lífsins skóla, við verðum að vera viðstödd til að læra. Að vera ekki viðstödd þýðir að við flýjum, afneitum eða deyfum tilfinningar okkar. Þroski næst með því að virða tilfinningar okkar. (Virða hér getur líka staðið fyrir að viðurkenna tilfinningar eða sjá þær, „respect“ ). Ef við gerum það ekki er hættan á að við förum í flótta, afneitun, fíknir o.s.frv. – þá verður ekki þroski.
Ég satt að segja hélt að mæður með barn á brjósti væru hættar að þurfa að sitja undir svona spurningum, en heyrði eina slíka reynslusögu í gær.
„Ætti barnið ekki að fara að fá graut?“
„Er hann ekki svangur?“
„Er hún ekki óróleg af því hún fær ekki nóg hjá þér?“
Mæður þurfa að hafa gott sjálfstraust og stuðning ef þær eiga að standast svona gagnrýni og vantraustsyfirlýsingar, – allt sagt í þeirri góðu trú að það sé verið að huga að heilsu barnsins, eins og mamman hafi ekki heilsu barnsins í huga? –
Stjórnsamar „velviljaðar“ mæður eða tengdamæður eru þarna oft á mjög hálum ís.
Ef við værum að vinna verkefni og einhver stæði fyrir aftan okkur og klifaði á því hvort við gætum þetta nokkuð, hvort við hefðum eitthvað í þetta o.s.frv. þá getur verið að okkur fari að förlast.
Brjóstagjöf er mjög tilfinningalegur hlutur, mjólkin t.d. flæðir fram þegar barnið grætur. Kannski bara stíflast hún við þennan utanaðkomandi efasemdargrát?
En hvað um það, – það sem kviknaði í kollinum hjá mér var hvort að þarna væri ein af rótunum komin að margar konur upplifi að þær séu ekki nóg og hafi ekki nóg. – Séu ekki nógu grannar, geti ekki gert nógu vel, hafi ekki nóg að gefa o.s.frv. –
Að vera nóg – í sjálfri sér – skiptir mjög miklu máli.
Það þarf ekki að vera að kona hafi alið barn við brjóst sér til að upplifa það að vera ekki nóg. Mæður hafa tilhneygingu að setja eigin vanmátt yfir á dætur sína og e.t.v. syni, en það er algengara að móðir sé fyrirmynd dóttur og faðir fyrirmynd sonar þó það sé ekki algilt. Foreldrar eru bæði fyrirmyndir, þeirra hegðun, viðhorf og sjálfstal.
Pælum aðeins í þessu með mæðurnar og brjóstagjöfina, sérstaklega ungar óreyndar mæður – sem hafa lítið sjálfstraust fyrir. Sem betur fer fá þær fræðslu sem vinnur gegn úreltum hugmyndum, en stundum dugar það ekki til.
Það skiptir miklu máli að trúa því að hafa nóg og vera nóg, það getur skipt öllu máli.
Við höfum flest ef ekki öll óendanlega þörf fyrir að einhver skilji það sem við erum að ganga í gegnum. Skilji sársauka okkar, reiði, og sérstaklega ef okkur þykir að á okkur sé brotið. –
Það eru oft tilfinningar fólks eftir skilnað, – mikil sorg, höfnunartilfinning, skömm, reiði, trúnaðarbrestur, einmanaleiki og svona má lengi telja.
Ef síðan makinn nær sér í annan eða aðra, bætist í tilfinningaflóruna, afbrýðisemi, og kannski hefnigirni, – „af hverju getur hann/hún verið hamingjusöm/samur en ekki ég“ ..
Fyrrverandi á að skilja sársaukann, skilja vanlíðanina og ef hann/eða hún gerir það ekki fara stundum bréfasendingar í gang – á hinn og þennan.
Sorgin er sannarlega til staðar, sársaukinn og allar þessar ofangreindu tilfinningar. Og það sem makann vantar er skilningur.
Ef makinn skilur ekki, eða vill ekki dragast inn í sársauka hins, þá verður oft reiði og stjórnsemi ofan á og þá kemur þetta „þú átt að skilja mig – no matter what“ eða „Ef ég er ekki glöð/glaður mátt þú ekki vera það heldur“ – „Af hverju ertu glöð/glaður með þessum/þessari en ekki með mér?“
Einhvers staðar hér á blogginu er hægt að finna pistilinn „Er fókusinn á fyrrverandi“ – sem fjallar um það að meðan fókusinn er á fyrrverandi maka, þeim sem þú ert skilin/n við og hans/hennar nýja maka og hans/hennar nýja lífi þá lifir þú ekki þínu lífi og ert ekki að byggja upp þína hamingju.
„The Blaming Game“ er allsráðandi og það þýðir að viðkomandi er föst eða fastur í bakkgír. „Stuck in Reverse“ eins og sungið er um hjá Cold-Play.
When you try your best, but you don’t succeed When you get what you want, but not what you need When you feel so tired, but you can’t sleep Stuck in reverse
And the tears come streaming down your face When you lose something you can’t replace When you love someone, but it goes to waste Could it be worse?
Lights will guide you home And ignite your bones And I will try to fix you
And high up above or down below When you’re too in love to let it go But if you never try you’ll never know Just what you’re worth
Á námskeiðinu „Lausn eftir skilnað“ förum við í gegnum alla tilfinningaflóruna – og skoðum leiðir að bata. Ég „fixa“ enga/n en bendi á „fix“ – Við sleppum tökum á fyrrverandi eins og það er hægt, og yfirleitt eru lágmarkssamskipti ráðlögð, og þá aðeins ef um börn er að ræða, til að fara yfir þeirra mál.
Það er mikilvægt að hin fráskildu gleymi heldur ekki börnunum í stundum leiðindamálum sem upp koma á milli þeirra. Börnin verða oft stærstu fórnarlömbin í skilnaðarmálum, ekki vegna skilnaðarins sjálfs, heldur vegna vondra samskipta foreldra eftir skilnað.
En hvað skiptir stærstu máli? – Jú, að einhver skilji þig, einhver geti sett sig í þín spor, þú skoðir hvað gerðist og hvað gerðist ekki. Takir þína ábyrgð á skilnaðinum því það þarf undantekingalaust tvo til að skilja. Þar er ekki um að ræða tvo vonda eða illa aðila, heldur tvo aðila sem ekki kunnu betri samskipti sín á milli en það fór sem fór.
Það getur vel verið að annar aðilinn hafi farið alveg eftir bókinni og gert allt „rétt“ en hinn ekki. En sama hvernig það er – við berum ábyrgð á eigin hamingju, það er ekki hægt að sækja hana til makans í sambandinu og ekki heldur eftir að sambandinu lýkur. Því fyrr sem við sleppum tökunum á þessum sem við erum skilin við því fyrr skapast pláss fyrir nýjan vöxt.
Eins og við alla sorg og við öll vonbrigði þarf að viðurkenna þau og gráta þau, fara í gegnum tilfinningarnar og ræða þær – en ekki dvelja þar að eilífu, því þetta er eins og fenjasvæði. Ef við stoppum of lengi erum við föst. Ekki reisa hús í dimmu feninu. Leyfum ljósinu að lýsa okkur heim, „Lights will guide you home“ –
Við erum í þessu námskeiði sem öðrum í Lausninni að koma heim til okkar sjálfra, heila okkur, læra að við þurfum ekki hamingju frá öðrum því hún er hið innra.
Næsta námskeið, Lausn eftir skilnað – fyrir konur, er áætlað 21. september kl. 9:00 – 15:00
Lausninni, Síðumúla 13
Eftirfylgni er í fjögur skipti – á fimmtudögum kl. 17:15 – 19:00
(Ath! þær sem komu á örnámskeið – Lausn eftir skilnað fá það gjald frádregið).
Hámark 10 konur í hóp.
Umsagnir um námskeiðið Lausn eftir skilnað.
„Í september 2012 stóð ég frammi fyrir þeirri ákvörðun að skilja við manninn minn eftir 14 ára samband. Allt í einu var ég orðin einstæð þriggja barna móðir og fannst ég alein. Vinkona mín benti mér þá á Lausnina og þar fékk ég upplýsingar um að innan skamms hæfist námskeið fyrir konur sem stæðu í sömu sporum og ég. Ég var niðurbrotin og ringluð og fannst ég virkilega þurfa að byggja mig upp. Þess vegna ákvað ég að skrá mig á þetta námskeið og sé sko alls ekki eftir því. Leiðbeinandinn á námskeiðinu, miðlaði af sinni reynslu og hvatti okkur endalaust áfram. Hún fékk mig til þess að horfa öðruvísi á hlutina og gaf mér von um að það væri betra líf handan við hornið ég þyrfti bara að trúa því sjálf. Á námskeiðinu kynntist ég frábærum konum og eftir að námskeiðinu lauk héldum við sjálfar áfram að hittast og hittumst einu sinni í mánuði. Þetta veitir mér mikinn stuðning og það er gott að finna að maður stendur ekki einn. Mér finnst þetta námskeið hafa hjálpað mér mjög mikið á þessum erfiðu tímamótum í lífi mínu og ég stend tvímælalaust uppi sem sterkari kona. Ég hvet því alla sem eru að ganga í gegnum skilnað eða hafa gengið í gegnum skilnað að fara á þetta námskeið vegna þess að mun hjálpa ykkur að komast yfir þennan erfiða kafla í lífi ykkar.“
35 ára kona
—————————————————————————————
„Mesta áfall í lífi mínu var að skilja. Mér fannst mér hafa mistekist, þetta var ekki ætlunin, ég var uppfull af sorg og skömm og föst þar. Ég hafði engar aðferðir og engin tæki til að vinna úr þessu áfalli. Á námskeiðinu Lausn eftir skilnað með Jóhönnu Magnúsdóttur kom léttirinn, því ég var ekki ein og til var leið til úrvinnslu. Lausn eftir skilnað er réttnefni námskeiðsins, það var mér ómetanlegt á leið minni til betra lífs.“
44 ára kona
SKRÁNING OPNAR Á VEF LAUSNARINNAR Í NÆSTU VIKU.
ath! – Þetta námskeið er ætlað konum, en við höfum verið með námskeiðið fyrir karla og voru þeir mjög sáttir. Ég skora á karla að hafa samband ef þeir hafa áhuga á svona námskeiði og ég mun setja upp námskeið! –
Að vera sterk í erfiðum aðstæðum þýðir ekki að við bítum bara á jaxlinn, setjum hausinn undir okkur, skellum í lás á tilfinningarnar og höldum áfram. – Svoleiðis virkar aldrei vel og endar að mínu mati oftar en ekki í vanlíðan og/eða veikindum.
Að vera sterk er að fara í gegnum sorgina þannig að við mætum henni, virðum hana og viðurkennum. Grátum þegar við þurfum að gráta, en um leið ætlum við ekki að dvelja í henni að eilífu vegna þess að við erum meðvituð um það að það hjálpar okkur ekki tli bata eða til að lifa við hlið hennar. –
Gleðin og sorgin eru systur – og hægt og varlega förum við að taka á móti gleðinni. Allt í æðruleysi og trausti.
Við afneitum ekki sorginni – en við afneitum ekki heldur gleðinni.
Við vitum af báðum systrum, og snúum okkur oftar og oftar að gleðinni og röbbum við hana á lífsleiðinni. Við sættum okkur við sorgina líka – afneitum henni ekki – því að þá erum við farin að lifa í blekkingu en ekki sannleika
Það er, enn og aftur, sannleikurinn sem frelsar.
„When you are at the your lowest point, you are open to the greatest change. Strength doesn’t come from what you can do, it comes from overcoming the things you thought you couldn’t do.“
Þessi orð rifjuðust upp fyrir mér í morgun, – vegna þess að þetta er kjarninn í aðferðafræði margs ofbeldismannsins – og kvendisins.
Laða að sér viðkomandi með fallegu orðfæri og skjóta svo í návígi.
Svona tala lika margir í umræðunni um samkynhneigð.
„Ég elska samkynhneigða, margir eru vinir mínir, – en ojbara það sem þeir gera. Það misbýður mér.“.
Andlegt ofbeldi er dauðans alvara.
Gay Pride gangan – sem útleggst Gleðigangan á Íslandi, er ganga gengin í stolti yfir – sað fólk fái að vera það sem það er .. og þar með talið: „Gay“ .. Gangan er ÝKT – það fer ekki á milli mála, Ýkt í litum, áróðri og gleði fyrir mannréttindum hinsegin fólks.
Fólks sem er ekki „svona“ – heldur „hinsegin“ og sem þarf vonandi ekki lengur að pæla í því hvort það leðir maka sinn, kyssir eða faðmar á almannafæri.
Það er ekki langt síðan að ég var með unga konu í viðtali sem var kvalin af skömm yfir að vera að koma út úr skápnum sem samkynhneigð. Hún var í sambandi við aðra sem var enn inni í skápnum og gat ekki hugsað sér að mæta samfélaginu eða fjölskyldunni.
Samt hrópar fólk að öllu sé náð, samkynhneigð hafi fengið sína jafngildu hjónavígslu viðurkennda og þá eigi það bara að vera heima hjá sér. Púnktur.
Þrátt fyrir þessi lög eru enn prestar INNAN þjóðkirkju sem hafa samviskufrelsi til að vígja ekki samkynheigð pör.
Það eru komin ýmis lög sem eiga að tryggja jafnrétti kvenna og karla en er jafnrétti náð? – Getum við lagt hendur í skaut og bara andað léttar?
Hvað með launamun? Jafnfrétti er ekki náð og þar er víða pottur brotinn og takið eftir að það er líka gagnvart karlmönnum. Jafnréttisbaráttan er ekki bara kvennabarátta.
Nei, við viljum ekki að fólk þurfi að ganga um bæinn með hauspoka vegna kynhneigðar sinnar.
Ég sagði áðan að gangan væri ýkt – hún er ganga gleði og stolts, sem er andstæðan við óhamingju og skömm.
Ég hef skrifað ófáa pistlana um áhrif skammar á fólk, það að skammast sín fyrir sjálfan sig er eins og að vera með krabbamein á sálinni.
Sjálfsvígshugsanir eru algengar hjá fólki sem lifir með skömm, og ef ekki það þá er það oft farið að finna alls konar verki og einkenni, – hvers kyns eða kynhneigðar sem það er.
Skömmin lækkar ánægjuvogina – og gleðin og hamingjan er skert.
Þessi pistill er m.a. ákall til þeirra sem ekki þola Gay Pride og hafa áhyggjur af upprennandi kynslóð að sú ganga muni skemma börnin, eins og fram hefur komið í umræðunni. Ákall til þeirra sem eru enn að veifa viðvörunarflagginu gagnvart hommum, lesbíum, transgender o.s.frv.
EInn af fyrstu hommunum sem kom út úr skápnum á Íslandi flúði land. Við höfum sannarlega komið langa leið – en göngunni er ekki lokið.
Börnin verða ekki samkynheigð við það að horfa á tvo karlmenn kyssast, ekki frekar en að verða gagnkynheigð yfir því að horfa á konu og karl kyssast. –
Fólk sem á erfitt með Gay Pride gönguna er oft fólk sem hefur alist upp við fordóma gagnvart því að vera hinsegin og er hreinlega ekki vant því og finnst það óþægilegt.
Er það vandamál hverra?
Ég styð Gay Pride – sem er andsvar við Gay-Shame, eða skömminni sem troðið hefur verið upp á fólk vegna kynhneigðar.
Skömmin er það sem skemmir – það að skammast sín fyrir sjálfa/n sig.
Elskan mín, ástin mín, þú þarft ekki að skammast þín – þú ert elskuð/elskaður „all the way“ ..
Já líka þú sem finnur til þegar að Gay Pride gengur fram hjá þér, því kannski líður þér bara illa og þarft að skoða af hverju þér finnst þetta óþægilegt. Prógrammið þitt er þannig, þú hefur verið þannig alin/n upp – en þær tilfinningar eru ekki þú, fordómar eru ekki meðfæddir. Hvorki i eigin garð né annarra.
Kynhneigð er meðfædd.
Hörðustu gagnrýnendur eru oft þau sem enn eru inni í skápnum.
Mánudaginn 9. september fer í gang sjálfstyrkingar-og framkomunámskeið með „dýpt“ – námskeiðið er byggt á bók Louise Hay, þar sem unnið er með staðfestingar og ber námskeiðið heiti bókarinnar „Ég get það“..
Við höfum ákveðið að setja upp stutt kynningarnámskeið fyrir þetta námskeið, þar fá viðkomandi bókina „Ég get það“ – og hljóðdiskinn, auk þess að fá góða innsýn inn í þessa aðferðafræði að bættu og betra lífi.
Verð á örnámskeiðinu er 5.500.- bók innifalin. Skráning fer fram á vef Lausnarinnar – bæði á þetta námskeið og stærra námskeiðið sem stendur yfir í 9. vikur eða til 4. nóvember. – Æfingin skapar meistarann. –
Staðsetning er Síðumúli 13. Reykjavík 3. hæð.
Skráning fer í gang fljótlega og mun ég bæta við tengli hér, en hægt að láta mig vita af áhuga á að sækja þetta örnámskeið með að senda póst á johanna(hja)lausnin.is.
Örnámskeiðið er fimmtudagskvöldið 22. ágúst kl. 18:00 – 20:00, þau sem síðan skrá sig á fullt námskeið fá gjaldið fyrir örnámskeiðið frádregið frá heildargjaldi. (fá þó ekki aðra bók).
Hér er svo hægt að skoða/skrá sig á stóra námskeiðið
Mörgum finnst skrítið að fara að fá þau skilaboð þegar makinn er ómögulegur, vinnufélagarnir, börnin o.s.frv. að þeir þurfi fyrst og fremst að fara að vinna í sér.
„En það er ekkert að mér“ .. eða „ertu að segja að öll mín samskiptavandamál séu MÉR að kenna?“
Það snýst reyndar ekkert um „hverjum er um að kenna“ .. því það er engum um að kenna og um leið öllum um að kenna. –
Við erum ekkert að leita að sökudólgum.
Þetta snýst um það að við getum ekki breytt fólkinu í kringum okkur, – ekki með því að tilkynna því að það sé eitthvað að því og ÞAÐ eigi þess vegna að fara á námskeið eða að fara að vinna í sér.
Það er nefnilega þannig að engin/n gerir breytingar á lífi sínu ef hann eða hún vill það ekki. –
Eina manneskjan sem við getum unnið með erum við sjálf. Vinnan felst í því að efla sjálfs-ást, sjálfs-virðingu, sjálfs-traust, o.fll. Fókusinn er stilltur inn á við í staðinn fyrir það að dvelja í öllum hinum og hvað þeir séu að hugsa, gera og svo framvegis og fer yfir á þig og hvað þú ert að hugsa, gera og svo framvegis og fókusinn fer í það að uppgötva sjálfa/n sig og spegilmynd sína. – Hún er stundum týnd.
Námskeiðið sem ég er að fara í gang með í Lausninni heitir:
„ÉG get það“ … ekki „Maki minn getur það“ – eða „Mamma mín getur það“.. Það fjallar um þig og hvað ÞÚ getur gert.
Það er ÆÐI að uppgötva hæfileika sína, aðeins með að stilla fókusinn á gullkistuna sem við erum með hið innra. Já, þess vegna ferð þú á námskeið. –
Ath! get sérsniðið þetta námskeið fyrir fyrirtæki og félagasamtök – eða komið með út á land. Er opin fyrir hugmyndum. Hafið samband: johanna@lausnin.is
Fólk hefur stundum spurt mig hvernig það eigi að höndla stjórnsamt fólk og/eða leiðinlegt – og hvernig það eigi að forðast að láta það hafa neikvæð áhrif á sig. Hvernig það á að verja sig í raun – þegar einhver reynir viljandi eða óviljandi að gera lítið úr þeim eða ýta að þeim sektarkennd eða samviskubiti.
Við þurfum að átta okkur á því hvaða aðferðafræði þau nota sem vilja stjórna, – jú þau nota áhrif sín til að virkja strengina í okkur og gera okkur að strengjabrúðum.
Við látum að stjórn og sprellum og spriklum eftir því sem þetta fólk hefur meira áhrif. Verðum spreillikarlar og sprellikerlingar og ráðum ekki við neitt.
Það er auðvitað best að leiða leiðinlegar athugasemdir leiðinlegs fólks hjá sér.
NEMA – við snúum vörn í sókn, og notum þeirra eigin aðferðafræði, – þegar einhver af þeim sem hefur neikvæð áhrif á þig byrjar að setja út á, niðurlægja, storka eða hvað sem er, þá skaltu bara sjá viðkomandi fyrir þér sem sprellikarl – eða kerlingu. Ef það dugar ekki bættu við skrækri rödd Mikka Mús á viðkomandi og leyfðu þér að finna hvað vald þessa aðila minnkar.
Munumm að það er hugurinn sem samþykkir orð þess sem talar þig niður – og það er hugurinn sem stjórnar hvort þú sérð svona aðila sem þína strengjabrúðu eða hvort þú ert strengjabrúðan.
Þú berð ábyrgð á þínu lífi, þó einhver sé leiðinleg/ur ber hann/hún ekki ábyrgð á því gangverki sem fer í gang í höfðinu á þér þegar leiðindin hrynja yfir.
Þetta er ekki skipun 😉 .. bara tillaga og tillagan fjallar um það að fara að sjá hlutina upp á ýtt og að breyta um fókus.
Þakka það sem við höfum í stað þess að kvarta undan því sem við höfum ekki
Leita að jákvæðum eiginleikum í öllu og öllum í stað þess að leita að hinum neikvæðu
Sjá glasið hálffullt í stað þess að sjá það hálftómt
Lesa fleiri góðar fréttir en vondar fréttir
Velja jákvæðar hugsanir „ég get það“ í stað neikvæðra „ég get það ekki“
Leita uppi gleði og góða hluti í stað þess að leita eftir vandræðum (pick you battles).
Hér á undan voru bara nokkur dæmi hvernig er hægt að skipta um fókus eða viðhorf. Við vitum að það sem við veitum athygli vex , ekki festast í því að vera fórnarlamb, hversu mikið sem þú ert að eiga við í lífinu, spurðu ekki „hvað geta aðrir gert fyrir mig“ heldur „hvað get ég gert fyrir sjálfa mig og aðra“?
Ásakanir – eða svokallað „blaming game“ stiflar lífsgöngu þína, ef þér finnst þú föst eða fastur í lífinu – þá skoðaðu hverju eða hverjum þú ert að kenna um? Kerfinu? Maka? Mömmu? Systkinum? Fv. maka? … hver eða hvað er það sem þú ert hlekkjaður við og heldur aftur af þér? –
SLEPPTU og fyrirgefðu, fyrirgefðu sjálfs/sjálfrar þín vegna en ekki vegna hins aðilans eða vegna kerfisins. Fókusinn þinn nær aldrei að verða rétt stilltur ef hann er fastur á gjörðir einhvers eða einhverra.
Þú getur tekið ákvörðun NÚNA um breyttan fókus, og þessi ákvörðun getur fleygt þér áfram í lífinu – upp úr kviksyndi vondra hugsana – því þær komu þér þangað niður. Móteitrið er góðar hugsanir og fókusinn upp úr holunni þar sem ljósið skín en ekki niður í hana.
Taktu svo eftir þegar þú ferð að horfa upp þegar stjörnunarnar fara að skína og þær blikka þig, – svona til að láta þig vita að þú sért búin/n að stilla fókusinn rétt!
Stilltu fókusinn inn á við – veittu þessu kraftaverki athygli, kraftaverkinu þér, sem hefur öll tæki til að láta kraftaverkið rætast um betra líf. Hugurinn þinn er verkfæri þitt og eina sem þú þarft að gera er að skipta um viðhorf. Þessa fötlun: hið neikvæða viðhorf er nefnilega hægt að lækna með einu kraftaverki, NÚNA, já skipta um og horfa á allt það dásamlega sem þú hefur en ekki það sem þig vantar eða skortir. Þannig lifum við út frá sjónarhóli þess sem hefur nóg, og drögum að okkur meira, í stað þess að lifa í skorthugsun og finnast allt vera að þverra.
Það er gott að gera þakkarlista yfir það sem við höfum, það sem við höfum gert, jákvæða kosti okkar o.fl. – Það stækkar rýmið fyrir þakklæti í höfðinu á okkur. –
Öndum djúpt og þökkum fyrir andardráttinn, en án hans hefðum við ekki líf.
JÓHANNA MAGNÚSDÓTTIR, 